ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Ένας γκρίζος άνθρωπος για ένα γκρίζο κόμμα



Δημήτρης Φύσσας από AV
Τελειώνοντας μια μέρα νωρίτερα, το 19ο συνέδριο του ΚΚΕ εξέλεξε Κεντρική Επιτροπή, που με τη σειρά της εξέλεξε καινούργιο Γενικό Γραμματέα τον 58χρονο Δημήτρη Κουτσούμπα. Διατρέχοντας τον τρόπο που τα περισσότερα μίντια κάλυψαν τα δύο θέματα, εντυπωσιάζει η τουλάχιστον ευμενής ουδετρότητα, αν όχι και θαυμασμός, για το «παλιότερο κόμμα της χώρας», που είναι «συνεπές» στις απόψεις του και «σοβαρό». Συνάμα, περισσεύουν τα καλά λόγια για τη «συνετή» Αλέκα Παπαρήγα, που «πήρε ένα κόμμα διαλυμένο στις αρχές του ’90 και το ανόρθωσε».

Έχω ριζικά διαφορετική προσέγγιση.

Η κ. Παπαρήγα, την πρώτη φορά που ηγήθηκε του ΚΚΕ, έφερε το εξής αποτέλεσμα: 313.0001 ψήφους / 4,54% / 9 έδρες. Αυτά το 1991. Την τελευταία φορά που ηγήθηκε του ΚΚΕ (Ιούνιος 2013) έφερε 277.204 ψήφους / 4,50% / 12 έδρες. Οι 3 βουλευτές παραπάνω οφείλονται στη μεγαλύτερη αναλογικότητα του εκλογικού νόμου για τα μικρά κόμματα. 22 χρόνια μετά, ψήφοι και ποσοστό είναι χαμηλότερα. Ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει με τα δικά του μάτια του αν αυτό είναι «ανόρθωση» και τι σόι.

Ο κ. Κουτσούμπας είναι άνθρωπος της γενιάς μου (έχουμε ένα χρόνο διαφορά) – κι όμως είναι ένας άνθρωπος άγνωστος στη γενιά μου. Κατά το βιογραφικό που έδωσε το ΚΚΕ στη δημοσιότητα, γεννήθηκε το 1955 και ήταν φοιτητής νομικής, μέλος της ΚΝΕ από τον Δεκέμβρη του 1973 και του ΚΚΕ από τον Δεκέμβρη του 1974. Ρώτησα πολλούς παλιούς συντρόφους: ή δεν τον θυμούνατι διόλου, ή τον θυμούνται ελάχιστοι σε κείνα τα χρόνια.



«Περνάει αποκλειστικά στην κομματική δουλειά το φθινόπωρο του 1977, ως Γραμματέας Αχτίδας, και στη συνέχεια Γραμματέας της Νομαρχιακής Οργάνωσης Βοιωτίας» συνεχίζει το βιογραφικό του. Πάει να πει, επαγγελματικό στέλεχος του ΚΚΕ από τα 22 του. Τώρα είναι 58. Δεν ξέρω αν πήρε πτυχίο, κι ούτε έχει σημασία, το βιογραφικό του δεν το αναφέρει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο άνθρωπος αυτός επί 36 ολόκληρα χρόνια έχει περάσει τη ζωή του μέσα στους κομματικούς μηχανισμούς. Δουλειά, αληθινή ζωή, απόλυση, ανεργία, ΤΕΒΕ, ψάξιμο για δουλειά, δημιουργικότητα, ψάξιμο για πελάτες, αγωνία για το αύριο – όλα αυτά είναι άγνωστες λέξεις για το σ. Κουτσούμπα, που θα πάρει κι αυτός τη σύνταξή του από το ΚΚΕ ως ανεπάγγελτος. Επαναλαμβάνω: ανεπάγγελτος.

Εντάξει, αυτός είναι ο κανόνας για τους περισσότερους αρχηγούς κομμάτων (κι όχι μόνο) στην Ελλάδα (κι όχι μόνο): είτε να μην έχουν δουλέψει καθόλου, είτε να έχουν δουλέψει τυπικά/εικονικά/ελάχιστα. Ποια παραγματική δουλειά έχουν κάνει στη ζωή τους άνθρωποι όπως ο Κώστας Καραμανλής, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, ο Πάνος Καμμένος, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ο Αλέξης Τσίπρας και τόσοι άλλοι, όταν από πιτσιρικάδες είναι χωμένοι στην πολιτική και μονάχα στην πολιτική; Απλά, από το «κόμμα της εργατικής τάξης» περιμένεις να έχει αρχηγό έναν εργαζόμενο άνθρωπο. Τουλάχιστον, η Αλέκα Παπαρήγα κάποτε (κάποτε!) δούλευε ιδιωτική υπάλληλος.

Αυτός λοιπόν ο «γκρίζος» άνθρωπος, μαζί με τους ανάλογους κυρίους Γόντικα, Μαΐλη, Μαρίνο και λοιπούς (Σπύρος Χαλβατζής εκτός Κεντρικής Επιτροπής!) ταιριάζει γάντι στο «γκρίζο» ΚΚΕ. Ανεβαίνοντας τόσα χρόνια σκαλί σκαλί όλα τα κομματικά αξιώματα, ο σ. Κουτσούμπας έχει δώσει όλα τα εχέγγυα ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα στο «τιμημένο ΚΚΕ». Μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα συνεχίσουν να γιορτάζουν τον εμφύλιο πόλεμο, να υποστηρίζουν τη Βόρεια Κορέα, να κλείνουν κατά το δοκούν λιμάνια - δρόμους - πανεπιστήμια (τα τελευταία όχι μόνοι τους, για να λέμε του στραβού το δίκιο), να απολύουν εργαζόμενους από τα κομματικά μίντια ενώ ταυτόχρονα θα καταγγέλλουν τις απολύσεις στην υπόλοιπη κοινωνία, να συνεχίζουν την παλινόρθωση του Στάλιν και του Ζαχαριάδη, να κάνουν τα φεστιβάλ τους όπου θα απαγγέλλουν «τα παιδιά της ΚΝΕ που λένε στη ζωή το μέγα ναι» του σ. Γιάννη Ρίτσου, να δοξάζουν τα γκουλάγκ, να μιλάνε αυτή την ιδιότυπη γλώσσα με τους πάμπολλους -ισμούς και τις ρώσικες λέξεις, να διευθύνουν και να νέμονται τις κομματικές επιχειρήσεις, τις συνδρομές και τις δωρεές των γέρων, να τηρούν την απόλυτη μυστικοπάθεια της πιο κλειστής θρησκευτικής αίρεσης. (Σκεφτείτε μόνο ότι κρατούσαν σαν εφτασφράγιστο μυστικό την αλλαγή του Γραμματέα και το όνομά του).

Μόνοι, αμόλυντοι, ανόθευτοι, αυθεντικοί κομμουνιστές παλαιάς κοπής. Μοναδικοί σε όλον τον κόσμο, όπως οι πιο φανατικοί χριστιανοί. Οι απόλυτοι γνώστες της απόλυτης αλήθειας, οι εθνομπολσεβίκοι αυτοί της Ελλάδας. Εκτός πραγματικότητας, σε αιώνια συμμαχία με τον εαυτό τους, ενώ η ζωή θα διαβαίνει από μπροστά τους. Και ευτυχώς, ένα κέντρο διερχομένων όπου κανένας που να αναπτύσσει δική του σκέψη δεν αντέχει να μείνει, πράγμα που εξηγεί τη στασιμότητά τους. Χρειάστηκαν 22 χρόνια στη σ. Παπαρήγα για να ξαναφέρει με ασφάλεια το ΚΚΕ από το 4,5% στο 4,5%. Ο σ. Κουτσούμπας πόσο θα χρειαστεί για να το κάνει;

4 σχόλια:

  1. Ελπίζουμε ο Κουτσούμπας να το κάνει γρήγορα, γρηγορότερα από την Αλέκα και να μείνει επιτέλους το "ένδοξο" ΚΚΕ εκτός Βουλής στις επόμενες εκλογές.
    Το άρθρο του Δ. Φύσα δικαίως επισημαίνει αυτό τον επικίνδυνο σεβασμό που δείχνουν τα ΜΜΕ απέναντι στο ΚΚΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι φίλοι του ΚΚΕ είναι σαν τον 1900 της ταινίας του Τορνατόρε. Ο 1900 γεννήθηκε, μεγάλωσε και πέθανε στο καράβι. Το κόμμα είναι σαν το καράβι του 1900. Εκει γεννήθηκαν και μεγάλωσαν. Το κόμμα είναι όλος τους ο κόσμος. Υπάρχει όμως μία διαφορά. Ο καπετάνιος του 1900 έπιανε στεριά. Ο 1900 μπορούσε να βγει έξω. Οι καπετάνιοι του κόμματος δεν πιάνουν στεριά. Κάτι ξέρουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χρύσιππος Μπάρκας19 Απριλίου 2013 - 1:22 μ.μ.

    Γιατί ασχολείστε με ένα κόμμα του 4,5%; Αυτοί μυαλό δεν βάζουν.
    Μήπως θα υιοθετήσετε τις απόψεις του;
    Μπας και ο καινούριος ΓΓ - γιατί δεν είναι πρόεδρος - είναι πιο όμορφος απ' τον Φώτη Κουβέλη;
    Ή μήπως θα συνεργαστούν ποτέ μαζί μας;
    Άστους μωρέ μην ασχολείσαι! Κακό θα μας κάνουν μολύνοντάς μας με τις παλαιοκομματικές απόψεις τους και τον ξύλινο λόγο τους.
    Εμείς έχουμε πιο ξεκάθαρο λόγο, πιο προβεβλημένα στελέχη.
    Δόξα τω Θεώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χρύσιππε με ενδιαφέρει και μάλιστα πολύ. Χωρίς πλέον χρήμα, χωρίς συνδικαλιστικές δυνατότητες, χωρίς παράδειγμα υπαρκτού, και χωρίς πολιτικές θέσεις επί του πραγματικού, διατηρεί 5%. Και με ΧΑ 11%. Τελικά πόση είναι η πολιτική καθυστέρηση στην Ελλάδα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή