ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

πίσω στα 60s

πίσω στα 60s

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Στης συντεχνίας τα θρανία...





Διαφωνώ με τον Πάσχο στις 31 εβδομάδες ανά έτος. Τις βγάζω 28. Αν βάλεις και τις καταλήψεις (που δεν αναπληρώνονται ποτέ) είναι και λιγότερες. Ο σημαντικότερος λόγος που δεν μπορεί ένας επαρκής και εργατικός εκπαιδευτικός να συναγωνιστεί το φροντιστήριο είναι η μικρή διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Πελατειακό Κράτος και συνδικαλιστές διέλυσαν το δημόσιο σχολείο και τώρα τσακώνονται πάνω στα ερείπια. 
Οι μαθητές διδάχθηκαν και διδάσκονται από ολόκληρη την κοινωνία της αρπαχτής και όχι μόνο από τους καθηγητές τους, η πλειοψηφία των οποίων ξέρει και κάνει το σωστό. 
Έχουμε δρόμο, η ιστορία έχει τους δικούς της ρυθμούς, που όμως επιταχύνονται σε αυτή τη φάση. Ας αδράξουμε την ευκαιρία  (leo).

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Οι Ελληνες καθηγητές Μέσης Εκπαίδευσης έχουν τις λιγότερες ώρες διδασκαλίας από όλους τους συναδέλφους τους στις 34 χώρες του ΟΟΣΑ. Ενώ στις ΗΠΑ οι καθηγητές είναι μέσα στην τάξη 1.068 ώρες ετησίως, οι Ελληνες καθηγητές μόνο 415. Ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ είναι 704 ώρες ετησίως (OECD, Education at a Glance 2012). Οι δύο ώρες επιπλέον την εβδομάδα που επιχειρεί να περάσει το υπουργείο Παιδείας δεν θα αλλάξουν την κατάταξη. Πάλι στον πάτο θα είμαστε με 477 ώρες ετησίως, αφού στην Ελλάδα έχουμε και το «προνόμιο» των λιγότερων διδακτικών εβδομάδων: 31 ανά έτος, έναντι 38 που είναι ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ και 40 στην Αυστραλία (όπου κάνει περισσότερη ζέστη) ή 42 στη Δανία (όπου κάνει περισσότερο κρύο).

Πιο εξωφρενική όμως είναι η απαίτηση της ΟΛΜΕ στο αμετάθετο. Σύμφωνα με τη ρητορική του προέδρου της κ. Νίκου Παπαχρήστου με τις υποχρεωτικές μεταθέσεις των εκπαιδευτικών εκεί όπου υπάρχουν ανάγκες, μετατρέπει τους καθηγητές σε «περιπλανώμενους φαντάρους». Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας προβλέπεται να μετατίθενται οι υπεράριθμοι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν λιγότερες από 12 ώρες την εβδομάδα, ήτοι λιγότερες από 372 τον χρόνο. Σύμφωνα δε με επιστολή που έστειλε το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των εκπαιδευτικών στον κ. Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο: «δεν είναι δυνατόν να θεωρείται υπεράριθμος κάποιος εκπαιδευτικός επειδή έτυχε να μειωθούν τα τμήματα στο σχολείο του ή να έγιναν συγχωνεύσεις κ.λπ.».
Σύμφωνοι! Αυτό θα μπορούσε να είναι το συντομότερο συντεχνιακό (και σε άσχημα ελληνικά) ανέκδοτο: Ανεξαρτήτως των συνθηκών, π.χ. αν μειώνονται τα τμήματα στα σχολεία, η μόνη σταθερά στο σύστημα είναι ο αριθμός των καθηγητών στο σχολείο. Δηλαδή, αν μια εκπαιδευτική μονάδα δεν έχει για τους χ, ψ λόγους μαθητές, οι καθηγητές θα διδάσκουν τις έστω λίγες ώρες τους σε άδειες αίθουσες;

Ομως, πέρα από τα ανέκδοτα υπάρχει και η τραγική πραγματικότητα. Αυτοί που στέλνουν αυτές τις παράλογες επιστολές είναι οι άνθρωποι που -κατά τα άλλα- διδάσκουν το μάθημα της Λογικής στα σχολεία· μη μιλήσουμε για ήθος, φιλοπονία, κοινωνική προσφορά κ.λπ. Δεν είναι παράδοξο λοιπόν που διαμορφώθηκαν γενιές νέων ανθρώπων που μπουκάρουν στα γραφεία καθηγητών των ΑΕΙ για να επιβάλουν εύκολα θέματα στις εξετάσεις, υπογράφοντας μάλιστα με το σύνθημα «Κάτω οι νόμοι και οι κανονισμοί, νόμος οι ανάγκες κάθε φοιτητή». Με τέτοιους δασκάλους της ΟΛΜΕ κάθισαν, τέτοια γράμματα έμαθαν. Διδάσκονται τοις πράγμασι ότι η εκπαιδευτική διαδικασία δεν θέλει κόπο, θέλει «αγωνιστικό» τρόπο. Διδάσκονται από τα τρυφερά τους χρόνια την αήθεια νυν υπέρ πάντων η ατομική βολή, ακόμη και σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Στο ενδιάμεσο ρίχνουν και μερικές κατάρες στον νεοφιλελευθερισμό.

Είναι τεράστια η ευθύνη των συνδικαλιστών της εκπαίδευσης για το σημερινό μας χάλι. Στα θρανία τους θήτευσαν γενιές Ελλήνων το μοναδικό όραμα «Κυριακή, γιορτή και σχόλη». Οι νέοι έμαθαν εμπράκτως από τους δασκάλους τους να δουλεύουν λίγο και να διεκδικούν πολλά. Δεν διδάσκονται την τέχνη του επιχειρήματος για τη διεκδίκηση, μαθαίνουν από τα μικρά τους χρόνια την αναίδεια να ξεφουρνίζεις παραλογισμούς και να τους επιβάλλεις πατώντας στις ανάγκες της κοινωνίας. Ξέρουν, το διαβάζουν από τις ανακοινώσεις των καθηγητών τους, ότι οι αντικειμενικές συνθήκες (αν μειώνονται π.χ. οι τάξεις σε ένα σχολείο) δεν έχουν σημασία. Υπεράνω όλων είναι η βολή τους και ουαί σε όποιους την αμφισβητήσουν.


5 σχόλια:

  1. Λεο,

    Κάπου κάποτε διάβαζα ότι χαρακτηριστικό του ολοκληρωτισμού είναι ότι σε κάθε μικρή μάχη δίνει διαστάσεις ολοκληρωτικού πολέμου. Το διακύβευμα της απεργίας ήταν 1-2 εβδομάδες το πολύ μεταφορά των εξετάσεων. Και όμως η κυβέρνηση επέλεξε να εξαπολύσει τα "πυρηνικά" και μάλιστα προληπτικά, με γελοίες δικαιολογίες. Για μένα αυτή η επικράτηση της γελοιότητας και του ανορθολογισμού, το ύφος "υπαστυνόμου Β" της ηγεσίας αλλά και της δημοσιογραφίας είναι πολύ πιο αποκρουστική από τον καιροσκοπισμό της (κάθε) ΟΛΜΕ. Ή, για να το θέσω αλλιώς, η κατάντια του συνδικαλισμού (που είναι βέβαια σάρκα από τη σάρκα του πολιτικού συστήματος) δε νομιμοποιεί τον αντιδημοκρατικό κατήφορο της κυβέρνησης (της ΔΗΜΑΡ συμπεριλαμβανομένης).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οχι Κώστα νομίζω ότι κάνεις λάθος. Αν η ΟΛΜΕ ήθελε να διαμαρτυρηθεί ας έκανε απεργία αύριο ή μεθαύριο. Η απεργία στις εξετάσεις με ενδεχόμενο να προκαλέσει ακυρώσεις κλπ είναι χτύπημα κάτω από τη μέση, επίθεση στο λαϊκό αίσθημα. Η κυβέρνηση κάνει πολύ καλά που προχωράει στην επίταξη. Απέναντι σε συντεχνίες ΔΥ η πολιτεία πρέπει να αμυνθεί. Τα αιτήματα της ΟΛΜΕ είναι απαράδεκτα.

      Διαγραφή
    2. Λεο,

      Σε μια ευνομούμενη πολιτεία το αν μια απεργία είναι απαράδεκτη ή όχι δεν το κρίνει ούτε το λαϊκό αίσθημα ούτε ο πρωθυπουργός. Στην Ελλάδα μπορεί να το αποφασίσει ένα δικαστήριο (καμιά φορά συνεδριάζουν και... Κυριακή για να βγάλουν καταχρηστική μια απεργία) και στη συνέχεια η κυβέρνηση έχει διάφορους (νόμιμους) τρόπους πίεσης των απεργών. Ο Σαμαράς όμως δεν αρκούνταν καν σε αυτό, ήθελε να κάνει επίδειξη δύναμης συντρίβοντας τους καθηγητές, γελοιοποιώντας το Σύνταγμα και στέλνοντας μήνυμα με πολλούς αποδέκτες.

      Μέχρι και ο Μάνος κράζει αυτή την απαράδεκτη απόφαση, χωρίς να στηρίζει την ΟΛΜΕ φυσικά!
      https://pbs.twimg.com/media/BKE0n_yCUAA4WbU.jpg

      Διαγραφή
  2. Και επειδή δηλώνετε και άσχετος με την ΟΛΜΕ, να σας εξηγήσω πως η ΟΛΜΕ ποτέ δεν μπορεί να αποφασίσει ή να προκηρύξει απεργία. Πάντα μόνο προτείνει μια κινητοποίηση στις Γενικές Συνελεύσεις. Αυτή τη φορά πολύ σωστά για κάτι τόσο σοβαρό ζήτησε να παρίσταται το 30% των εγγεγραμμένων. Δεν υπάρχει τίποτα πιο δημοκρατικό στο συνδικαλισμό αυτή τη στιγμή, από αυτό. Αν όπως λέτε, η ΟΛΜΕ εκπροσωπεί το 10%, τότε ας άφηνε η κυβέρνηση τους καθηγητές να ακολουθήσουν τη διαδικασία. Η απεργία απλώς δε θα γινόταν. Αλλά φυσικά πώς να τα ξέρετε όλα αυτά, μήπως έχετε πάει ποτέ σε γενική συνέλευση ή έχετε ψηφίσει για να αλλάξετε αυτούς τους συνδικαλιστές που σας φαίνονται (και συνήθως είναι) λίγοι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Ανώνυμος13 Μαΐου 2013 - 10:13 π.μ.
      Έχεις δίκιο όσον αφορά το γεγονός οτι δεν θα γινόταν απεργία και οι εξετάσεις δεν θα είχαν πρόβλημα.Αυτό φάνηκε καθαρά από το πόσο στα εκατό είχε πέσει το ποσοστό των συμμετεχόντων στις τελευταίες απεργίες.
      Διαφωνούσα και συνεχίζω να διαφωνώ με τον θεσμό της απεργίας εφόσον θα μπορούσαν να βρεθούν αλλοι τρόποι αντίδρασης..
      Όμως η ολη διαδικασία που ακολουθήθηκε,με την συνεχιζόμενη δυσφήμηση ΟΛΩΝ των καθηγητών απο φερέφωνα δημοσιογράφους και βαλτούς σχολιαστές (ο Λαζαρίδης εφαρμόζει τέλεια την Γκεμπελική και την Σταλινική σχολή)και παρόλο που γνώριζαν τι θα προκαλούσε η εξαγγελία μέσα στις εξετάσεις,συνέχισαν στον τσαμπουκά με κάνει να βγαίνω έξω απο τα ρούχα μου.Ενίσταμαι και ειλικρινά νοιώθω άσκημα που πίστεψα κάποια στιγμή ότι αυτή η Εσωτερική Τρόικα κάτι θα έκανε!(Σαν πολύτεκνος έχω ήδη μια ζημιά με την "φορολόγηση" των παιδιών και με την αλόγιστη περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων που έπαιρνα μέχρι τώρα συν την κατάργηση των 13ου και 14ου επιδομάτων!).
      Με έχουν εξοργίσει και συνεχίζουν με δηλώσεις όπως του Κυβερνητικού που λέει:"Τι θέλατε να εφαρμόζαμε παλαιοκομματικές τακτικές και να κάναμε εξαγγελίες μέσα στον Αύγουστο;"(για δείτε κάτι εκσυγχρονιστές) ή του Σαμαρά που σας άλλη Σουλιωτοπούλα φώναξε ότι καλύτερα να πέσει η Κυβέρνηση παρά να υποχωρήσει (έλεος ..ακόμα και η ρήση αυτή μου φέρνει ανατριχίλα)ή τέλος τέλος το απόσπασμα του ΦΕΚ επιστράτευσης που μιλάει για ασφάλεια και υγεία των παιδιών αν απεργούσαν στις εξετάσεις.(λές και κοπιάρανε διαταγή της Χούντας)
      Είπαμε δεν θα απεργούσα.Αλλά μαλάκας Κυρίες και Κυριοι δεν είμαι...Μόνο κοψοχέρης ...και κοψοχέρης τελευταία φορά!!!

      Διαγραφή