ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Η " δύσκολη " Κάρλα Ντέλ Πόντε



του Νίκου Μπίστη

Η πρώην Γενική Εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Γιουγκοσλαβία είναι από τους ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν από σκοπιμότητες. Μισητή στους Έλληνες εθνικιστές της δεξιάς και της αριστεράς που είχαν αναλάβει την υπεράσπιση κάθε Σέρβου εγκληματία πολέμου. Και αγαπητή σε πρώτη φάση σε όσους στην Δύση έβλεπαν μόνο τα Σέρβικα εγκλήματα. Αλλά αυτή δεν σταμάτησε στους Σέρβους, προχώρησε και στους Κροάτες. Και μια μέρα μετά την ανακήρυξη του Κοσσόβου σε ανεξάρτητο κράτος αποκάλυψε στο βιβλίο της ότι Αλβανοί Κοσσοβάροι πολέμαρχοι έκαναν εμπόριο οργάνων από Σέρβους αιχμαλώτους που μετέφεραν και κατακρεουργούσαν στην Αλβανία. Δεν την συμπαθούσαν πλέον στη Δύση όσο πριν. 

Αλλά ως διεθνής και με αδιαμφισβήτητο πλέον κύρος προσωπικότητα μια θέση σε επιτροπή του ΟΗΕ για την Συρία την έχει. Και από εκεί εξαπέλυσε την βόμβα της αποκαλύπτοντας ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι οι αντάρτες ( και όχι το καθεστώς , όπως τόνισε για όσους δεν ήθελαν να καταλάβουν) έκαναν χρήση του αερίου Σαρίν. Η μισοδιάψευση του ΟΗΕ, ότι " δεν υπάρχουν αποδείξεις για χρήση από οποιοδήποτε από τα εμπλεκόμενα μέρη" αντικειμενικά αποδυναμώνει όσους επείγονται με "αποδείξεις" τύπου Ιράκ να προχωρήσουν η σε στρατιωτική επέμβαση η σε μαζικό εξοπλισμό των λεγόμενων ανταρτών , δηλαδή μεταξύ άλλων και παρακλαδιών της Αλ Κάιντα. Και αντικειμενικά ενισχύει όσους , όπως μέχρι στιγμής ο Ομπάμα, αντιστέκονται σε αυτήν την προοπτική και αναζητούν πολιτική λύση , ζητώντας την συνδρομή της Ρωσίας και άλλων. 

Το καθεστώς Άσσαντ είναι χωρίς αμφιβολία αποκρουστικό. Αυτό που θα προκύψει από βίαιη ανατροπή του , χωρίς να υπάρχει η παραμικρή εγγύηση ότι δεν θα είναι αποκρουστικότερο, θα αποτελεί εκ των πραγμάτων εστία μεγαλύτερης αποσταθεροποίησης σε μια Μέση Ανατολή που θυμίζει ηφαίστειο πριν εκραγεί. Η Συρία δεν είναι ούτε Ιράκ ούτε Λιβύη και θα ήταν πέραν κάθε λογικής οι ΗΠΑ την στιγμή που ετοιμάζονται να αποδεσμευτούν από Ιράκ και Αφγανιστάν να εμπλακούν στην Συρία. Η να επαναλάβουν το σφάλμα του εξοπλισμού ισλαμιστών φονταμενταλιστών. Προξενεί δε αλγεινή εντύπωση η υποκρισία κάποιων ευρωπαίων που επικαλούνται την δημοκρατία σαν να είναι εξαγώγιμο είδος. Δεν πιστεύω ότι η πεισματάρα Ελβετίδα άνοιξε τυχαία το στόμα της. Αυτοί οι ξεροκέφαλοι, δύσκολοι άνθρωποι είναι πολύτιμοι στις μέρες μας.

1 σχόλιο:

  1. Κύριε Μπίστη συγχαρητήρια για το άρθρο σας. Λυπάμαι όσους δεξιούς και αριστερούς δεν καταλαβαίνουν την αξία της αντικειμενικότητας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή