ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Άμεση ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση της ΕΡΤ



O  φίλος μας Τέλης Σαμαντάς, μέλος του ΔΣ της ΕΡΤ,  με δηλώσεις του το Γενάρη αλλά και το Μάρτη είχε επισημάνει την εκρηκτική κατάσταση στην ΕΡΤ. ¨Οταν οι μεταρρυθμίσεις δεν γίνονται στην ώρα τους, γίνονται άτσαλα και βιαστικά και προκαλούν μεγαλύτερα προβλήματα από αυτά που θέλουν να λύσουν. Δημοσιεύουμε και πάλι τη Δήλωση του Τέλη Σαμαντά, μέλους του ΔΣ της ΕΡΤ στις 4 Μαρτίου 2013

Η κατάσταση στην ΕΡΤ έχει φτάσει εδώ και καιρό στο απροχώρητο. Η παντελής έλλειψη επιχειρησιακού σχεδίου για την ανάπτυξη της Δημόσιας Τηλεόρασης στην παρούσα, δύσκολη, συγκυρία, η ελλιπής διοίκηση της εταιρείας με αποτέλεσμα να αποκτούν εκρηκτικές διαστάσεις τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα, η παράλυση την οποία παρουσιάζουν κρίσιμοι τομείς όπως της Γενικής Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών, οι διαδοχικές αλλαγές στη Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών, που έχουν οδηγήσει σε προβλήματα στη λειτουργία της, η απουσία συγκεκριμένου, συνεκτικού σχεδίου προγραμματισμού από τη Γενική Διεύθυνση Ενημέρωσης, και όλα αυτά σε συνδυασμό με τις αθρόες προσλήψεις ή ανακλήσεις στελεχών -που χωρίς να υπακούουν σε κάποιο συνολικό σχεδιασμό ή σε κάποια λογική αξιοκρατίας, δικαίως ερμηνεύονται ως «εξυπηρετήσεις ημετέρων»- έχουν οδηγήσει τη Δημόσια Τηλεόραση σε πλήρες αδιέξοδο. 

Εδώ και μήνες είχα υπογραμμίσει με δημόσια δήλωση μου ότι «προωθείται με αδιαφανή τρόπο ένα δίκτυο οργανωτικού ελέγχου της ΕΡΤ με έκδηλα κομματικά χαρακτηριστικά». Τα γεγονότα ήλθαν να επιβεβαιώσουν τη διαπίστωση αυτή. Η παραίτηση του κ. Νίκου Σίμου από τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου (η οποία μάλιστα εμφανίζεται ως αντίδραση στην τοποθέτηση του κ. Γιώργου Μπράμου στη θέση του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης –μία από τις ελάχιστες αξιοκρατικές επιλογές, την εισήγηση για την πρόσληψη του οποίου υπέγραφε ο ίδιος ο κ. Σίμος …) δεν είναι παρά το αποτέλεσμα της στρεβλής σχέσης που έχει διαμορφωθεί μεταξύ Κυβέρνησης, κομμάτων και οικονομικών κύκλων από τη μία μεριά και Δημόσιας Τηλεόρασης από την άλλη.

Η σημερινή ωστόσο κρίση στην ΕΡΤ μπορεί και πρέπει να γίνει αφορμή για μια ουσιαστική αλλαγή. Αναγκαίος όρος για μια τέτοια αλλαγή είναι η άμεση αναδιοργάνωση της Δημόσιας Τηλεόρασης με στόχο τη ριζική μεταρρύθμιση της. 


Η αναγκαία όσο και επιτακτική αυτή μεταρρύθμιση θα πρέπει να ακολουθήσει δύο στάδια:
Πρώτο στάδιο: Άμεσος ορισμός νέας Διοίκησης της ΕΡΤ, η οποία να αποτελείται από πρόσωπα εγνωσμένου και αδιαμφισβήτητου κύρους –μετά από συναινετικές μεν διαδικασίες αλλά ασχέτως κομματικής προέλευσης (και προφανώς κομματικής ποσόστωσης). Η νέα Διοίκηση θα πρέπει να αναλάβει το καθήκον να βγάλει την ΕΡΤ από το τέλμα στο οποίο έχει οδηγηθεί (και με ευθύνη του απελθόντος Διευθύνοντος Συμβούλου), να επανεξετάσει όλους τους διορισμούς και τις ανακλήσεις με απολύτως διαφανή και αξιολογικά κριτήρια, να αντιμετωπίσει τα κρίσιμα για το παρόν και το μέλλον προβλήματα της εταιρείας.
Δεύτερο στάδιο: Θεσμική μεταρρύθμιση, η οποία πρέπει να έχει ως στόχο να θωρακίσει τη Δημόσια Τηλεόραση απέναντι στις όποιες παρεμβάσεις κυβερνητικές, κομματικές ή οικονομικών κύκλων.

Χωρίς αυτές τις δύο, επείγουσες, βασικές κινήσεις, η Δημόσια Τηλεόραση κινδυνεύει άμεσα με απόλυτη απαξίωση. Και βεβαίως οδηγείται σε πλήρη αδυναμία να παίξει τον κύριο και βασικό ρόλο της: να ανταποδίδει στον ελληνικό λαό τα ποσά με τα οποία τη χρηματοδοτεί.

3 σχόλια:

  1. Ο Σαμαράς είναι αποφασισμένος. Όπως "κατακυρίευσε" την ΕΥΠ, το ΣΔΟΕ, τον ΟΑΕΔ και κάθε φορέα τον οποίο θα μπορεί να τον χρησιμοποιήσει προεκλογικά για ψηφοθηρία - το ίδιο επιδιώκει και με την ΕΡΤ, να την έχει σαν κομματικό μικρομάγαζο. Στό χέρι ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ είναι να του κόψουν τον αέρα, κάτι που μου φαίνεται για την ώρα το έχουν καταφέρει.
    Χρειάζεται όμως και η σράση των μη δεξιών υπουργών. Ας προχωρήσουν στον τομέα τους, π.χ. ο κ. Μανιτάκης τι περιμένει;
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω αν μπορούμε να περιμένουμε κάτι από υπουργούς. Κανείς δεν περιμένει μεταρρυθμίσεις από την κυβέρνηση. Μόνο διαχείριση των δανειακών συμβάσεων. Η Ελλάς δεν θέλει να αλλάξει και θα ταλαιπωρείται για πολλά χρόνια. Μόλις ζορίστηκαν σκέφτηκαν τις εκλογές, το απόλυτο τίποτα.

      Διαγραφή