ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Η επιστολή του Νίκου Μπίστη προς τα μέλη της ΚΕ


"Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες , ευχαριστω για την πρόσκληση να παρευρεθώ στην ΚΕ. . Δυστυχώς για λόγους ανεξάρτητους της θέλησης μου δεν θα μπορέσω γιατί θα είμαι εκτός Αθηνών. Σας στέλνω την τοποθέτηση μου που σε γενικές γραμμές σας είναι γνωστή.

Θεωρώ ότι με την έξοδο της περασμένης Πέμπτης από την κυβέρνηση ολοκληρώθηκε μια πορεία που έχει ξεκινήσει από τα μέσα Οκτωβρίου του 2012 από την σημαδιακή εκείνη συνεδρίαση της ΚΕ που αποφάσισε το « παρών» στα μέτρα με πρόσχημα τα εργασιακά. Θέλω να υπενθυμίσω όσα είχα πει σε εκείνη την συνεδρίαση, γιατί δυστυχώς είναι τραγικά επίκαιρα:

«Το " παρων" στα μέτρα, δηλαδή η μη υπερψήφιση τους που πρακτικά ισοδυναμεί με καταψήφιση δεν είναι μια μικρή αλλαγή, είναι ανατροπή της πολιτικής μας. Συνιστά – ανεξαρτήτως προθέσεων – την έναρξη της σταδιακής απαγκίστρωσης από την τρικομματική κυβέρνηση. Μοιραία και αναπόφευκτα οδηγούμαστε εκεί, η μια κίνηση θα φέρει την άλλη …... Καλά κάναμε και διαπραγματευτήκαμε, κάποια πράγματα κερδίσαμε και εκείνη ήταν η ώρα για τον έντιμο συμβιβασμό. Αυτοπαγιδευτήκαμε στην αδιαλλαξία μας. …Ας δούμε τώρα τις συνέπειες αυτής της ακατανόητης στροφής:

1. Αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης είτε φύγουμε είτε μείνουμε με το ένα πόδι μέσα.

2 Αποσταθεροποίηση του σκληρού πυρήνα που διαμόρφωσε η ΔΗΜΑΡ μετά τις εκλογές του Ιουνίου όταν υπεραναπλήρωσε τις απώλειες προς τον ΣΥΡΙΖΑ κερδίζοντας 45% καινούργιους ψηφοφόρους. Ο κόσμος αυτός που μας έδωσε εντολή για λύση και επικρότησε την συμμετοχή μας στην κυβέρνηση είναι δύσκολο να κατανοήσει μια στροφή που εκθέτει την κυβέρνηση σε κίνδυνο με συνέπειες στην εκταμίευση της δόσης και την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη.

3. Ανάδειξη του Σαμαρά – παρά το βεβαρημένο παρελθόν του – σε συνεπή ευρωπαϊστή.


4. Φιλί ζωής στον Βενιζέλο και το χειμαζόμενο ΠΑΣΟΚ. Επί τρεις μήνες το βασικό πλεονέκτημα της ΔΗΜΑΡ απέναντι στον άλλο κυβερνητικό εταίρο ήταν ότι εμείς είμασταν σταθεροί και υπεύθυνοι ενώ το ΠΑΣΟΚ έκανε συνεχή μπρος πίσω. Την κρίσιμη όμως στιγμή εμείς εμφανιζόμαστε έτοιμοι να κάνουμε ένα γιγαντιαίο βήμα πίσω ενώ ο Βενιζέλος παρά τα εσωκομματικά του προβλήματα πιστώνεται με υπεύθυνη στάση.

5 Εξανεμίζεται το προβάδισμα που είχε κατακτήσει η ΔΗΜΑΡ να αποτελεί τον αναδυόμενο πόλο συσπείρωσης της κεντροαριστεράς και της μεταρρυθμιστικής αριστεράς . Τα περισσότερα στελέχη του χώρου που είχαν φτιάξει στεφάνι συμπάθειας και υποστήριξης γύρω μας θα απομακρυνθούν.

6. Απόλυτη επιβράβευση της κριτικής και της πίεσης που άσκησε με κάθε τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ επάνω μας από την στιγμή που μπήκαμε στην κυβέρνηση. Η στροφή αναγκαστικά και ανεξαρτήτως προθέσεων θα εξυπηρετήσει τον ΣΥΡΙΖΑ γκρεμίζοντας τα αναχώματα που συστηματικά φτιάξαμε θα ενισχύσει τάσεις συνεργασίας μαζί του.»

Κάποιοι καλοπροαίρετοι σύντροφοι, τότε θεώρησαν υπερβολική την κριτική μου. Είναι οι ίδιοι που ένα μήνα μετά θεώρησαν βιαστική την παραίτηση μου από την θέση του Υπεύθυνου Διεύρυνσης της ΔΗΜΑΡ όταν ο Φώτης Κουβέλης και οι ίδιοι άνθρωποι που τον στήριξαν στην οριστική αλλαγή πορείας την προηγούμενη βδομάδα, είχαν τορπιλίσει το Φόρουμ Διαλόγου. Αυτό δηλαδή που ένα μήνα πριν είχαν εγκρίνει. Και τότε σε μικρογραφία έγινε ότι την προηγούμενη βδομάδα. Άλλαξε γνώμη ο Πρόεδρος, άλλαξαν και οι υπόλοιποι πλην ελαχίστων που έχουν γνώμη και κότσια. Έτσι βήμα, βήμα φτάσαμε στο μοιραίο έχοντας τινάξει στον αέρα τους δυο βασικούς λόγους ύπαρξης της ΔΗΜΑΡ, ως υπεύθυνης Αριστεράς. Την συμμετοχή, μεσούσης της μεγαλύτερης μεταπολιτευτικής κρίσης, σε μια κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης και την συγκρότηση της κεντροαριστεράς. Τα περί ΕΡΤ αρνούμαι και να τα σχολιάσω. Αποτελούν κραυγαλέο πρόσχημα. Τόσο κραυγαλέο ώστε κάποιοι όψιμοι υπερασπιστές της κομματικής γραμμής μέχρι την Τετάρτη διαπραγματεύονταν θέσεις διευθυντών νοσοκομείων, και άλλα συναφή με βάση το περίφημο 4 2 1.. Μόνο που αυτή την φορά φρόντισαν να μην βγάλουν εσωκομματικό «κάλεσμα»., με μορφή εγκυκλίου. Μετά συνειδητοποίησαν ότι η κυβέρνηση είναι «μονοκομματική» και αγανάκτησαν. Στην ουσία τώρα :την ώρα που είχαμε όλη την δυνατότητα, μετά το στραπατσάρισμα του Σαμαρά με την ΕΡΤ να απαιτήσουμε άλλη λειτουργία της κυβέρνησης, άλλους συσχετισμούς στο εσωτερικό της, νέα προγραμματική συμφωνία, φύγαμε και κάναμε μετέωρο βήμα προς τα πίσω. Δηλαδή, προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ότι και να ειπωθεί σήμερα στην ΚΕ, όσα «απεταξάμην τον ΣΥΡΙΖΑ» και αν ακουστούν , το βήμα εκεί θα προσγειωθεί και το έδαφος προετοιμάζεται με σχετικές δηλώσεις του τύπου « Εδώ πήγαμε με την ΝΔ, γιατί να μην πάμε και με τον ΣΥΡΙΖΑ», « κάντε λίγο πίσω εσείς να τα βρούμε» ( Όχι, κάντε λίγο εμπρός εσείς , απαντάνε από τον ΣΥΡΙΖΑ). Και έπεται συνέχεια. Και είναι « λογική» μια τέτοια εξέλιξη, αφού με την γραμμή που τραβάμε, χάνουμε προς δύο κατευθύνσεις : Οι αντιμνημονιακοί αισθάνονται δικαιωμένοι γιατί σε αυτή την γραμμή απόσυρσης μας καλούσαν. Μόνο που αυτοί έχουν πάει στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι κεντροαριστεροί, που ζητούσαν να γίνουμε η μεταρρυθμιστική εμπροσθοφυλακή, είναι οργισμένοι και απομακρύνθηκαν εν μια νυκτί. Όταν θα αρχίσουν οι ερωτοτροπίες από τον ΣΥΡΙΖΑ, που θα κάνει τα ανοίγματα του αναζητώντας συμμάχους, θα είναι πολύ δύσκολη η απόρριψη. Γιατί το φάντασμα της εκλογικής κατάληξης του ΛΑΟΣ – Καρατζαφέρη θα πλανάται πάνω μας. Δυστυχώς τα μεγέθη είναι αμείλικτα και επιβάλλουν επιλογές.

Ένα κομμάτι του κόμματος – που το σέβομαι γιατί από την πρώτη στιγμή ήταν αντίθετο με πολιτική επιχειρηματολογία στην συμμετοχή στην κυβέρνηση – αποτελεί από την προηγούμενη Πέμπτη μέρος της νέας πλειοψηφίας. Σε αυτό προστίθεται το κομμάτι εκείνο που μέχρι χτες όχι μόνο υποστήριζε την συμμετοχή αλλά την προωθούσε και εμπράκτως βάσει του 4- 2- 1. Αυτό το κομμάτι είναι που με ανησυχεί περισσότερο και σας κάνω την πρόβλεψη ότι θα πρωτοστατήσει (ήδη το κάνει) στην προσέγγιση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Την βασική, όμως, ευθύνη, για την πολιτική παρεκτροπή της ΔΗΜΑΡ έχει ο Φώτης Κουβέλης. Δεν άντεξε, γιατί τώρα τέλειωναν τα ψέματα, έπρεπε να αποφασίσει την πραγματική συμμετοχή του κόμματος, πιθανώς και του ίδιου στην κυβέρνηση και την άμεση (όχι δια των Ρουπακιωτη και Μανιτάκη που ούτε μεταξύ τους μπορούσαν να συνεννοηθούν) ανάληψη ευθύνης για την υλοποίηση των μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας. Το μαύρο στην ΕΡΤ ήταν το βολικό πρόσχημα για την αυλαία «της Αριστεράς της ευθύνης.». Κατόπιν εορτής και αφού επί εξάμηνο υπονόμευσε κάθε προσπάθεια για την συγκρότηση της μεγάλης κεντροαριστεράς , στην προχθεσινή του δήλωση ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ εξήγγειλε για πολλοστή φορά «την ανάληψη πρωτοβουλιών για την ανασυγκρότηση του ευρύτερου, δημοκρατικού, μεταρρυθμιστικού και σοσιαλιστικού χώρου». Όταν οι πράξεις ωχριούν, οι λέξεις περισσεύουν. ‘Όλα αυτά σημαίνουν στην καλύτερη περίπτωση ΔΗΜΑΡ- Συνεργαζόμενοι. Στην πιο ρεαλιστική εκδοχή, ΣΥΡΙΖΑ – Συνεργαζόμενοι για τους λόγους που προανέφερα. 

Ο κόσμος όμως της κεντροαριστεράς που απαιτεί μεταρρυθμίσεις και συγκρότηση μιας ισχυρής παράταξης ανάμεσα στην ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ θα αντιμετωπίσει με ψυχραιμία και με ανάληψη πρωτοβουλίας μεγάλου βεληνεκούς την κατάσταση. Και αυτή την φορά θα την φέρει σε αίσιο πέρας".

6 σχόλια:

  1. 72% της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ ψήφισε την εισήγηση Κουβέλη: "more of the same".
    21% ψήφισε "απέχω"
    7% ψήφισε "παρών"

    Καλά δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ στην ΚΕ της ΔΗΜΑΡ που να έχει τα κότσια να ψηφίσει ΟΧΙ;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάκη μου είχα φύγει με μια αναγούλα στο στόμα, από κάποια στιγμή και μετά δεν άντεχα ούτε τις φάτσες να βλέπω ρε φίλε, με πήγαν τα βήματα στην έξοδο, χωρίς να το καταλάβω και έφυγα, πήγα σπίτι μου φίλησα τα παιδάκια μου, έφαγα μεσημέρι μαζί με όλη την οικογένεια, (ωραίο φαί που είχε φτιάξει η ΜΑργαρίτα μου) είπα τι καλά μακρυά τους. Δεν ψήφισα. Μετά μου είπε κάποιος φίλος στο τηλέφωνο, ότι οι ΑΝΤΙ ψηφίζουν ΑΠΟΧΗ και έστειλα ένα μήνυμα σε φίλο στο προεδρείο ότι και γω το ίδιο. Δεν ξέρω αν μετρήθηκε καν στα τόσα. Εχει νόημα; Μπορεί δεν ξέρω. Η πλειοψηφία, οι επαγγελματίες, ο μηχανισμός ήταν χαρούμενος που άνοιξε ο δρόμος προς το ΣΥΡΙΖΑ. Να γίνουν όλοι επιτέλους βουλευτές/

      Διαγραφή
    2. Με σεβασμό και εκτίμηση, αυτό το άλλο ΚΚΕ (Κουβελικό Κόμμα Ελλαδας) δεν ειναι ούτε μεταρρυθμιστικό ούτε μεταρρυθμίξεται.

      Διαγραφή
  2. Το νέο ραντεβού είναι στην "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μήπως είναι καιρός ορισμένοι "Κεντροαριστεροί", επίδοξοι "Σοσιαλδημοκράτες" (και φυσικά όχι μόνον αυτοί αλλά επίσης "δεξιοί επανιδρυτές κρατών" ή και "πολύ αριστεροί των παροχών και των κεκτημένων"), όλοι υπερκινητικοί στα χρόνια που φούσκωναν το ΑΕΠ, ο δανεισμός, τα εν Ελλάδι ακίνητα και οι "λίστες" (1990-2008), να κάνουν "έμπρακτη αυτοκριτική"; Δηλαδή να μας απαλλάξουν από την ενοχλητική υποχρέωση να υφιστάμεθα μετά Χριστόν Προφήτες και Μετά την Καταστροφή Σωτήρες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. http://www.red-pep.blogspot.gr/2013/07/blog-post.html
    Υπαρχει και αυτη η αποψη και ειναι προσεκτικα θεμελιωμενη

    ΑπάντησηΔιαγραφή