ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Ποιος πιστεύει το πολιτικό σύστημα;

Δημήτρης Φύσσας από την Athens Voice
Mακάρι να ’λεγε την αλήθεια ο κ. Σαμαράς. Θα ’θελα να μπορούσα να επικροτήσω το κλείσιμο της ΕΡΤ. Να συμφωνήσω με όσα λένε κι αυτός κι ο κ. Κεδίκογλου και οι υποστηρικτές τους. Να πω χωρίς περιστροφές και «μα» και «μου», «ναι, ρε παιδί μου, έχουνε δίκιο». Έχουνε δίκιο για τις εστίες διαφθοράς, για τα έξι λογιστήρια που δεν συνεργάζονται, για το καρκίνωμα του «ερτικού» συνδικαλισμού, για τους άπειρους παρατρεχάμενους που εμφανίζονται μόνο για να πληρωθούνε. Να δεχτώ ότι ο πρωθυπουργός είναι ειλικρινής και ότι όλα τώρα αλλάζουνε, ότι η ΕΡΤ ήτανε πράγματι το σύμβολο των χειρότερων στοιχείων του δημόσιου τομέα κι ότι όλα πλέον θα μπούνε σε άλλη πορεία. Να πω ότι ήταν μια ενέργεια ορθολογισμού, που μειώνει το Δημόσιο, όπως πράγματι έχουμε ανάγκη. Να τα πω όλα αυτά χωρίς εκφράσεις - εξισορροπητικά βαρίδια, ξάστερα και σκέτα και σταράτα.
Μακάρι να μπορούσα να γράψω, επίσης χωρίς εξισορροπητικά βαρίδια, πόσο άκυροι είναι οι αντιπολιτευόμενοι, όταν μιλάνε για «φίμωμα της δημόσιας τηλεόρασης», για «φασιστικές ενέργειες», για «οριστικό κλείσιμο», που θυμήθηκαν την ποιότητα της ΕΡΤ (την οποία ποτέ δεν έβλεπαν), ενώ απλά υπερασπίζονται την υπάρχουσα (πανάκριβη και πελατειακή) κατάσταση και τον κρατισμό που έχει μέσα το κεφάλι τους. Που κόπτονται για δύο χιλιάδες εξακόσιους τόσους απολυμένους (από τους οποίους πολλοί θα ξαναπροσληφτούνε άνετα, έχοντας μάλιστα αποζημιωθεί), ενώ δε δίνουνε δεκάρα για τους εκτός νυμφώνος, το ενάμισι εκατομμύριο άνεργους και δεν ξέρω και γω πόσους υποαμειβόμενους ή ταλαίπωρα αυτοαπασχολούμενους στο δικό μας, τον ιδιωτικό τομέα. Πόσο άκυροι είναι οι καρεκλοκένταυροι συνδικαλιστές της ΠΟΣΠΕΡΤ και των Ομοσπονδιών Τύπου και της ΕΣΗΕΑ (και της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ), που απαντάνε με απεργίες, τη στιγμή ακριβώς που η ενημέρωση χρειάζεται περισσότερο (αυτό ξέρουν να κάνουν, αυτό κάνουν). Πόσο οι καταληψίες της ΕΡΤ και οι ποικίλοι συμπαραστάτες τους έχουν φτιάξει ένα φανταστικό κόσμο δήθεν «ελεύθερων πολιορκημένων» που, επειδή εκπέμπουν αντάρτικα στο ίντερνετ, αυτοθυματοποιούνται, με τη μελό φαντασίωση ότι έχουν γίνει ήδη ήρωες, δαρμένοι από τα ΜΑΤ.
Αλλά τίποτ’ απ’ αυτά δεν μου βγαίνει. Και δεν μου βγαίνει, γιατί ξέρω από παλιά τι είναι ο κ. Σαμαράς (δεν ξεχνάω τα εθνικιστικά - αβερωφικά παραληρήματα της Πολιτικής Άνοιξης, δεν ξεχνάω την αποστασία του πού έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη) κι έμαθα στο μεταξύ τι είναι κι ο κ. Κεδίκογλου. Και τέτοιοι άνθρωποι, στο δικό μου το μυαλό (ένας απλός ψηφοφόρος είμαι που συμβαίνει να αρθρογραφώ), μόνο αν μιλήσουνε ειλικρινά, «κάνουν αυτοκριτική» για τα δικά τους λάθη και διακόψουν την παλιά τους πρακτική, μόνο τότε μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστοι. Πράγματα, εννοείται, που δεν γίνονται. Τώρα, λοιπόν, όσο κι αν θα συμφωνούσα θεωρητικά με ριζική αναδιάρθρωση/ ιδιωτικοποίηση/ κλείσιμο της ΕΡΤ, δεν μπορώ να επικροτήσω αυτό που έγινε, όπως έγινε κι απ’ αυτούς που έγινε. Γιατί; Γιατί πολλά θυμάμαι και πολλά παρατηρώ:
Πρώτο, ο κ. Σαμαράς ήταν ο αντιμνημονιακότερος των αντιμνημονιακών, και άλλαξε άποψη ενάμιση χρόνο πριν μέσα από κάτι απίθανα «Ζάππεια Ι, ΙΙ, ΙΙΙ» και κάτι «ισοδύναμα» –  από την αρχή δηλαδή στερείται της έξωθεν καλής μαρτυρίας.
Δεύτερο, δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο κ. Σαμαράς (που ως υπουργός πολιτισμού είχε διορίσει «τη μισή Μεσσηνία») και ο κ. Κεδίκογλου (που πρόσφατα διόρισε τη «μισή Εύβοια») μπορούν τώρα να μιλήσουνε για εξυγίανση της ΕΡΤ, εκτός κι αν ο καθένας τους δηλώσει μετάνοια και ξε-διορίσει όσους διόρισε, που στάνταρ ξεπερνάνε κατά πολύ το σύνολο των απολυμένων της ΕΡΤ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου