ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Τα δίκια και τα άδικα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε

του Γεράσιμου Γεωργάτου από το TVXS 
Με δεδομένο το παραπάνω πλαίσιο, η δημιουργία του Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου προικοδοτημένου με 450 εκ ευρώ για την ενίσχυση της ρευστότητας μικρομεσαίων επιχειρήσεων, θα είναι μια ουσιαστική βαθιά ανάσα που θα κατευθύνεται επιτέλους άμεσα στον ιδιωτικό τομέα, χωρίς τη μεσολάβηση κυβερνητικών παραγόντων, φορέων της αυτοδιοίκησης και άλλων πελατειακών μεσολαβητών. Μένει να επιβεβαιωθεί, γιατί σ' αυτή τη χώρα έχει φοβηθεί το μάτι μας ακόμα και τις «προοδευτικές δυνάμεις»…
Αρνήθηκε κατηγορηματικά την πιθανότητα νέου κουρέματος του ελληνικού χρέους. Εν όψει γερμανικών εκλογών, τον προσεχή Σεπτέμβριο, τα χρήματα των γερμανών φορολογουμένων δεν μπορεί να φαίνεται ότι ξοδεύονται για τα ελλείμματα άλλων χωρών, τη στιγμή μάλιστα που το θέμα κυριαρχεί στον προεκλογικό αγώνα στην πατρίδα του. Επιπλέον, ένα νέο κούρεμα, καθώς αφορά ομόλογα, θα κλόνιζε περαιτέρω την εμπιστοσύνη των αγορών όχι μόνο στην ελληνική, αλλά γενικότερα στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Άφησε όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο βοήθειας, μετά το τέλος του προγράμματος, το 2014, για κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, που μπορεί να λάβει, επί παραδείγματι, τη μορφή επιμήκυνσης και μείωσης του επιτοκίου. Και αυτό είναι ενθαρρυντικό.
Επιχείρησε, και ορθώς, να θέσει τέλος τις φρούδες ελπίδες του εμφανούς και υφέρποντος ελληνικού εθνικισμού περί γερμανικών αποζημιώσεων και τυχόν συμψηφισμού τους με το χρέος. Αντιθέτως τόνισε τη σημασία της δημοσιονομικής προσαρμογής και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ζητήματα στα οποία μονίμως καθυστερούμε, με συνέπεια να καταβάλουμε βαρύτερο και πιο άδικο -  οριζόντιο τίμημα κάθε φορά, ώστε να καταστεί η χώρα μας πιο ανταγωνιστική στο δεδομένο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.
Και εδώ, ο συντηρητικός λόγος φθάνει στα όριά του. Γιατί τα παραπάνω διεκδικούν πανευρωπαϊκή και παγκόσμια καθολικότητα. Όπως ο ίδιος ο κος Σόιμπλε τόνισε: «… η δημοσιονομική προσαρμογή και οι διαρθρωτικές αλλαγές είναι ο μόνος δρόμος για να γίνουν όλες οι χώρες πιο ανταγωνιστικές. Αν δεν είσαι ανταγωνιστικός, σ` αυτόν τον κόσμο της παγκοσμιοποίησης, τότε μπαίνεις σ` ένα διαρκές καθοδικό σπιράλ …».
Όμως με το κέντρο βάρους κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, στην ανταγωνιστικότητα, αυτό που απουσιάζει από τον λόγο και την πολιτική των συντηρητικών είναι το στοιχείο της αλληλεγγύης τόσο για την Ευρώπη, αλλά και για το σύνολο του πλανήτη, ως όραμα και ως δυνητική πραγματικότητα. Απουσιάζει το εναλλακτικό σχέδιο για την Ευρώπη, το εναλλακτικό σχέδιο για την παγκοσμιοποίηση, με κέντρο βάρους την κοινωνική δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη.
Ένα τέτοιο σχέδιο επιχειρούν να διαμορφώσουν σήμερα οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες στην Ευρώπη και γι` αυτό, παρά τις επιμέρους διαφορές τους, θέτουν ζητήματα ευρωομολόγων, αμοιβαιοποίησης του χρέους, ευρωπαϊκού αναπτυξιακού σχεδίου, κλπ, και οι πιο προωθημένοι, από όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος, ζήτημα ευρωπαϊκής ομοσπονδίας. Ζητήματα δηλαδή που αποτελούν έμπρακτη εφαρμογή των αρχών της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Σε καμιά περίπτωση κάτι τέτοιο δεν πρέπει να χρησιμεύει ως άλλοθι για τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, και ιδίως της αριστεράς, ότι η κρίση απαιτεί συνολική πανευρωπαϊκή αντιμετώπιση και επομένως οι εγχώριες μεταρρυθμίσεις είναι δευτερεύον ζήτημα. Ασφαλώς απαιτεί και πανευρωπαϊκή αντιμετώπιση, όμως, χωρίς τις αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, θα είμαστε και πάλι η μαύρη τρύπα του χρέους, των πελατειακών σχέσεων και των ανισοτήτων.
Ένα τέτοιο σχέδιο από τους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες είναι σημαντικό να αρθρωθεί και να γίνει πειστικό εν όψει των ευρωεκλογών, τον προσεχή Μάιο του 2014, ως όραμα και ως προοπτική απέναντι σε έναν αυξανόμενο ευρωσκεπτικισμό και μια αυξανόμενη ακροδεξιά εθνικιστική ρητορική. Στη χώρα μας, όλες οι πολιτικές δυνάμεις, από τους προοδευτικούς φιλελεύθερους μέχρι τους μεταρρυθμιστές αριστερούς, πρέπει να βρουν το θάρρος να υπερβούν αγκυλώσεις και κομματικές περιχαρακώσεις, υψώνοντας ένα τείχος συνεργασίας απέναντι στο ακροδεξιό εθνικισμό και τον δεξιό και αριστερό λαϊκισμό. Οι ευρωεκλογές είναι η κρίσιμη και κατάλληλη ευκαιρία.  

* Ο Γεράσιμος Γεωργάτος είναι υπεύθυνος Ευρωπαϊκής Πολιτικής της ΔΗΜΑΡ

2 σχόλια:

  1. Αξιζει να μπει κανεις για πλακα και να δει τα σχολια του tvxs. Αναγνωστες-φυτα, που ασχολουνται περισσοτερο με το ποιος γραφει κατι, παρα το περιεχομενο του γραπτου.
    Mycroft.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αρρωστοι άνθρωποι φίλε, που κρύβονται στην ανωνυμία για να βρίσουν. Ίδιοι με αυτούς που πάνε στο γήπεδο για να βρίσουν το διαιτητή. Η Ελλάδα της καθυστέρησης, της Ραχήλ, του Γουναρά της ΧΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή