ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

Περί Καμίνη ο λόγος



Ο Καμίνης δεν είναι ο τύπος του βλαχοδήμαρχου που κυριαρχεί ασφυκτικά στη λεγόμενη Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αλλά δεν είναι και γλύφτης πράγμα πολύ "κακό" για ανένταχτο πολιτικό. Και θα συμφωνήσω με το φίλο Α.Π ότι το χρονικό διάστημα μέχρι τις εκλογές είναι κρίσιμο. Γιατί τα κόζια αλλάζουν πολύ γρήγορα και η πολιτική όπως απεχθάνεται το κενό, απεχθάνεται και τους ακέραιους ανθρώπους. Όταν δε αναλογίζομαι και όλους μα όλους αυτούς που πολεμούν τον Καμίνη, κάτι κρύο τρέχει μες τις φλέβες μου. Και μου ψιθυρίζει, κάτσε παγωμένος δικέ μου και απόλαυσε, τα "καλύτερα" έρχονται. (leo) 
του Αντρέα Παπαδόπουλου από το protagon
Kάθε τόσο, ομάδες τραμπούκων, είτε του Μπαλασόπουλου, είτε από τη Βίλα Αμαλία, είτε της Χρυσής Αυγής, είτε άλλες που πλήττονται από τις πρωτοβουλίες του δήμου Αθηναίων, στοχοποιούν τον Γιώργο Καμίνη. Κατά μία έννοια, θα έλεγε κανείς ότι είναι φυσιολογικό, καθώς ο Δήμαρχος είναι από τους ελάχιστους ασκούντες διοίκηση, που τολμάει να τα βάλει με συντεχνίες, κατεστημένα, συμφέροντα και λαμόγια.

Ο κ. Καμίνης από την πρώτη στιγμή που εκλέχτηκε δήμαρχος έχει μια λέξη ως πυξίδα, τη λέξη «νομιμότητα». Τη δημοκρατική νομιμότητα. Την οποία και τηρεί απαρεγκλίτως και ανεξαρτήτως των πιέσεων που δέχεται, από όσο ψηλά και αν προέρχονται (σ.σ: οι πιέσεις).
Ο κ. Καμίνης είναι ένας δήμαρχος κοσμοπολίτης, που απεχθάνεται τις φανφάρες και τις δημόσιες σχέσεις, που βδελύσσεται το λαϊκισμό και τα ρουσφέτια. Εξ ου και έχει βάλει απέναντί του στρατιές δημοσιογράφων και διαμορφωτών γνώμης, οι οποίοι νυχθημερόν τον υβρίζουν - χαρακτηριστικό παράδειγμα η κυρία Άννα Παναγιωταρέα. Άλλωστε είναι ο μόνος δήμαρχος που δεν έκανε προσλήψεις στον 9.84 (για να έχει στρατό υπερασπιστών του), αντιθέτως και χωρίς να ανοίξει ρουθούνι προσπάθησε και πέτυχε να μειώσει δραστικά το κόστος του δημοτικού σταθμού της Αθήνας.

Ο δήμαρχος Αθηναίων κάνει προσπάθεια με απτά αποτελέσματα, σε όλα τα επίπεδα. Πέρα από την αισθητή βελτίωση των οικονομικών του δήμου, πέρα από την αποκάλυψη των ατασθαλιών των προηγούμενων δημοτικών ομάδων (μια σειρά από συνεργάτες του κ. Κακλαμάνη ελέγχονται από τη δικαιοσύνη), πέρα από τη βελτίωση της καθαριότητας, πέρα από τις υπηρεσίες του δήμου με τη δημιουργία των Σημείων Εξυπηρέτησης Δημοτών.

Εκεί που γίνεται εξαιρετική δουλειά είναι σε δυο τομείς: στα πεδία της κοινωνικής πολιτικής και του πολιτισμού. Μια σειρά από πρωτοβουλίες του δήμου βοηθάνε απόρους συμπολίτες μας, που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, που είναι άστεγοι, που είναι άνεργοι και μάλιστα χωρίς να διαχωρίζονται σε Έλληνες και ξένους, σε λευκούς και μαύρους, σε ορθόδοξους και αλλόθρησκους. Δημιούργημα της νέας διοίκησης του δήμου είναι ο κόμβος κοινωνικής αλληλεγγύης, όπου δέχεται καθημερινά προσφορές από ιδιώτες, επιχειρήσεις, φορείς. Κοντά 10.000 άνθρωποι ενισχύονται καθημερινά από το δήμο, τα συσσίτια φτάνουν σχεδόν τα 1.500, ημερησίως. Το επόμενο διάστημα κοντά 200 άστεγοι θα φιλοξενούνται στον ξενώνα του δήμου, ενώ περίπου 200 οικογένειες στηρίζονται από το κοινωνικό παντοπωλείο. Όλα αυτά χωρίς να έχει χρεωθεί ούτε κατ’ ελάχιστο ο Αθηναίος φορολογούμενος και χωρίς να επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του δήμου.

Στο επίπεδο του πολιτισμού φύγαμε από τις εκδηλώσεις «αισθητικής Κακλαμάνη και Αβραμόπουλου» και διοργανώνονται, τόσο σε κεντρικό επίπεδο, όσο και στις γειτονιές της Αθήνας, εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου και μάλιστα με πολύ χαμηλό κόστος. Για παράδειγμα η Τεχνόπολη είναι πλέον υπόδειγμα και εστία πολιτισμού, που θα τη ζήλευαν πολλές μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης.

Ο κ. Καμίνης έχει πετύχει σε πολύ μικρό διάστημα να αλλάξει το ύφος της εξουσίας του Δήμου, πράγμα πολύ σημαντικό, ιδίως στις μέρες μας. Σταδιακά αλλάζει και την εικόνα της Αθήνας. Ο χρόνος που απομένει έως τις δημοτικές εκλογές είναι κρίσιμος. Το μεγάλο στοίχημα των προοδευτικών δυνάμεων, των δημοκρατικών πολιτών, των σκεπτόμενων ανθρώπων, πρέπει να είναι η επανεκλογή του. Ας σκεφτούμε μόνο ποιοι τον πολεμούν και θα καταλάβουμε το γιατί!
*Ο Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος είναι δημοσιογράφος, εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜ.ΑΡ.

1 σχόλιο:

  1. Τα πράγματα είναι απλά και δεν χρειάζονται τα πολλά λόγια, όσον αφορά τον Γιώργο Καμίνη (τον πολιτικό σωτήρα - έστω και για ελάχιστους μήνες - του χαζογιώργη :

    Ο Γιώργος Καμίνης οδεύει, ολοταχώς, προς την θέση που, επαξίως, του ανήκει :

    Στα σκουπίδια (αν και στάθηκε ανίκανος να τα διαχειριστεί) της ιστορίας. Την θέση αυτή, ουσιαστικά, την έχει, ήδη, κατακτήσει, αφού δεν έχει αντσγωνιστή.

    Μένει, απλώς, η επισημοποίηση αυτού του γεγονότος, ύστερα από μερικούς μήνες.

    Όλα τα άλλα αποτελούν μεμψιμοιρίες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή