ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Το εμπάργκο της ΔΗΜΑΡ στη Δημόσια Τηλεόραση διχάζει και καλά κάνει


 ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ ευθυγραμμιζόμενη με τις ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και ΚΚΕ), επικύρωσε τη δήλωση του Προέδρου του κόμματος, για κήρυξη εμπάργκο στη Δημόσια Τηλεόραση (ΔΤ) , απαγορεύοντας την παρουσία στελεχών του κόμματος σε αυτήν. Η απόφαση αυτή εγείρει μείζονα ζητήματα συνέπειας λόγων και έργων, καθώς και πολιτικής παρουσίας και προοπτικής του κόμματος.


α) Ζητήματα συνέπειας λόγων και έργων. Καταδικάσαμε το βίαιο και αντιδημοκρατικό τρόπο, με τον οποίο έκλεισε η ΕΡΤ, φτάνοντας ώς την αποχώρηση από την κυβέρνηση. Αιτιολογήσαμε τη στάση μας επικαλούμενοι τη νομιμότητα, που δεν τηρούνταν όσο δεν λειτουργούσε η νέα τηλεόραση, συμπλέοντας, εν προκειμένω, με την πανευρωπαϊκή ένωση ραδιοτηλεοπτικών μέσων-EBU. Σήμερα η ΔΤ αποτελεί μια υπαρκτή και καθόλα νόμιμη πραγματικότητα και αναγνωρίζεται από την EBU ως η μόνη νόμιμη δημόσια τηλεόραση, έστω και στο μεταβατικό της στάδιο. Στο όνομα ποιάς νομιμότητας, πλέον, επιχειρείται να δικαιολογηθεί, η απαγόρευση; Πώς δικαιολογούν τη στάση τους τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ που είναι συχνοί θαμώνες των εκπομπών του κατειλημμένου ραδιομεγάρου, οι παραγωγοί των οποίων έχουν δύο μήνες τώρα κουρελιάσει κάθε έννοια νομιμότητας;

β) Ζητήματα πολιτικής παρουσίας και προοπτικής. Για άλλη μία φορά η ΔΗΜΑΡ σπεύδει να ταυτιστεί με τη δημαγωγία και την πολιτική ανευθυνότητα της αντιπολίτευσης, διευρύνοντας το χάσμα με την ιδέα και το πολιτικό προφίλ της αριστεράς της ευθύνης, που αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά χαρακτηριστικά του κόμματος.
Μετά την αποχώρηση από την τρικομματική κυβέρνηση, φοβόμαστε ότι η ΔΗΜΑΡ όλο και περισσότερο διολισθαίνει στο δρόμο της πεπατημένης του αριστερού αρνητισμού.

Γιάννης Αντωνίου
Γεράσιμος Γεωργάτος
Σταύρος Λιβαδάς

7 σχόλια:

  1. Θαυμάσια ανακοίνωση ανθρώπων που δίνουν μάχες πολιτικού ήθους!

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αναρωτιέμαι ποιοι είναι οι νόμιμοι και ποιοι οι παράνομοι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θλιβερή - αν και αναπόφευκτη φοβάμαι - κατάληξη της "απόδρασης" απο τις κυβερνητικές ευθύνες η απόφαση του "μποϊκοτάζ". Εγώ τώρα που γερνάω επικίνδυνα, θα προφτάσω να δω τη νέα προσπάθεια αναγέννησης της ανανεωτικής αριστεράς; Φοβάμαι πως όχι.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπάμπη: Ήμουν 18, εσύ λίγο μεγαλύτερος, όταν ξεκινήσαμε αυτή τη ρημάδα την ανανέωση της Αριστεράς. Γεράσαμε μέσα σε μισόλογα, σε διασπάσεις σε καινούργιες αρχές κλπ. Νομίζω πια μετά από τόσα χρόνια ότι ο χώρος αυτός δεν μπορεί. Κουβαλάει μέσα στου το ΚΚΕ, τον πατερούλη όλα αυτά που λέει ότι απεχθάνεται και θέλει να αλλάξει. Στην ουσία δεν θέλει ναλλάξει τίποτα. Λέει ότι μισεί το ΠΑΣΟΚ αλλά σήμερα υπερασπίζεται το πασοκικό κράτος. Δεν βγαίνει πουθενά αυτή η ιστορία. Θέλει άλλο αίμα και άλλες απόψεις. Άλλη ιδεολογία.

      Διαγραφή
    2. Ήμουν 18 και είμαι 62, ολόκληρη ζωή στο περίμενε μπας και ξεκολλήσουν, μπας και τολμήσουν, μπας και ξεβολευτούν από τις στενόμυαλες αναφορές τους. Δεν την αντέχω άλλο αυτή την Αριστερά με τους δήθεν προοδευτικούς Αριστερούς της. Τους έχω βαρεθεί. Λεό, κλείστε την πόρτα δεν πάει άλλο.

      Διαγραφή
    3. Αντώνη ήμουνα 18 και είμαι 59, ολόκληρη ζωή, αλλά παρατηρώ ότι αναπαράγονται. Η μιζέρια και η δήθεν αριστερίλα της βόλεψης και της συντήρησης πολλαπλασιάζεται κάνει κλαδιά παράγει καρπούς που τρέφουν όσους μαζεύονται στα γραφεία. Ολοι στα γραφεία, στις κάμαρες στις ατέρμονες συζητήσεις που δεν βγάζουν πουθενά, στις στρογγυλές αποφάσεις που δε λένε τίποτα, στα ψηφίσματα. Αυτισμός, τεμπελιά, θάνατος, επάγγελμα, ζωή έξω από τη ζωή, γερνάνε και δεν παίρνουν χαμπάρι τίποτα. Η πόρτα τους είναι κλειστή. Από μόνη τους. Εμείς πάμε παρακάτω.

      Διαγραφή
  4. Κλάψτε κι άλλο που ακόμα και από τη ΔΗΜΑΡ μαύρο φάγατε. Γκρινιάξτε λίγο ακόμα και βρίστε πάλι όλη την αριστερά. Με τη ΔΗΜΑΡ βέβαια μέσα πλέον διότι και αυτή δε σας κάνει.

    Καλές ιδεολογικές αναζητήσεις. Κι όσο πιο μακριά τόσο καλύτερα.

    Νόστιμο ξύδι για το φαγητό, είναι μονάχα το ξύδι τοπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή