ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Αγαπητέ Σπύρο


Ο Μιχάλης Τριανταφυλλίδης ιστορικό στέλεχος της Ανανεωτικής Αριστεράς και μέλος της ΚΕ της ΔΗΜ.ΑΡ στέλνει μια επιστολή στο γραμματέα του κόμματος Σπύρο Λυκούδη με ευκαιρία τη συνεδρίαση της ΚΕ. Και τα γράφει ωραία.

Αγαπητέ Σπύρο ,

Καταρχάς θα ήθελα να σου δηλώσω ειλικρινά, την ικανοποίησή μου για τις θέσεις που εξέφρασες, στην πολύ ωραία ομιλία σου στη Βουλή, για το ζήτημα της Χρυσής Αυγής.

Με μεγάλη λύπη διαπιστώνω ότι παρά την πελώρια ένταση, που και συ σίγουρα, θα διακρίνεις στο κόμμα, για αυθαίρετες πρακτικές και κινήσεις, κυρίως όμως για την πλήρη εξαφάνιση του προσδιορισμού δημοκρατικές, στις οποίες διαδικασίες ακολουθούνται, δεν αναλαμβάνεις κάποια πρωτοβουλία για να επανακάμψει η λογική του δημοκρατικού ισότιμου διαλόγου.

Εσύ είσαι ο Γραμματέας Σπύρο Λυκούδη και δυστυχώς χρησιμοποιείς την Κ.Ε. αποκλειστικά και μόνο για να επικυρώσεις θέσεις, αποφάσεις και πλαίσια που ήδη εφαρμόζονται.
Η  Κ.Ε. θα πει το μπράβο και το ζήτω.

Δεν θα έλεγα πως αυτό βοηθάει στην αποκλιμάκωση της έντασης στις σημερινές συνθήκες.
Αντιλαμβάνεσαι κι εσύ, ότι 6 μήνες μετά, όταν νιώθεις την ανάγκη να επαναλάβεις για πολλοστή φορά τις, ακατάληπτες για πολλούς, και λαθεμένες πλήρως καστ εμέ, αιτιάσεις για την αποχώρηση από το κυβερνητικό σχήμα και μάλιστα με λόγο όπου δεν μπορείς να διακρίνεις την ανανέωση ως χαρακτηριστικό του, δείχνει πως υπάρχει πρόβλημα .
Ή το παραδέχεσαι και ανοίγεις τον ουσιαστικό διάλογο σήμερα ή εξακολουθείς να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου και αυτό δεν αρμόζει ούτε στην πορεία, ούτε στην ιστορία σου.

Δεν απευθύνομαι σε σένα, να σου το επαναλάβω για πολλοστή φορά, επειδή κυκλοφορεί ευρέως ότι έχεις διαφοροποιημένη λογική κλπ., κλπ..
Όχι. Απευθύνομαι σε σένα σαν Γραμματέα του κόμματος, έστω και την υστάτη, να αναλάβεις μία πρωτοβουλία, εάν είναι δυνατόν, για να υπάρξει διάλογος επί της ουσίας, μέσα σ’ αυτό το κόμμα, που από ότι φαίνεται απόκτησε  ιδιοκτήτες, μερισματούχους που δεν αντέχουν ούτε το διάλογο, ούτε τη Δημοκρατία.

Αγαπητέ φίλε Γραμματέα της ΔΗΜ.ΑΡ.,

Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες.

Καλό όμως είναι αφού συμμετείχαμε στην κυβέρνηση για ένα ολόκληρο χρόνο και επισήμως δεν συναντήσαμε την τρόικα ούτε ένα δευτερόλεπτο , για να διαπραγματευτούμε και επιβάλλουμε τον κανόνα του δικαίου, που υποτίθεται  ότι κατείχαμε εκείνη την στιγμή, δεν μπορούμε να απαιτούμε από άλλους να το πράξουν.

Δεν μπορούμε να ζητάμε μεταρρύθμιση στο πολιτικό σύστημα, όταν είμαστε τόσο βαθιά βουλιαγμένοι στον συστημισμό που δεν θέλει να ξεκουνηθεί.

Εάν το 4-3-3 δεν αποτελεί πλήρη εξιλέωση και ανάδειξη των πελατειακών σχέσεων τότε τι μπορεί να είναι διαφορετικό;
Κι εδώ κάτι απολύτως προσωπικό.

Εάν η τοποθέτηση μου για 8 μήνες στο ΔΣ του ΕΟΤ, από το οποίο παραιτήθηκα την επομένη ημέρα της ανακοίνωσης περί την αποχώρηση, ήταν κομμάτι του 4-3-3, τότε δηλώνω ότι θλίβομαι και ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ από το κόμμα και όχι από το διαχειριστή, που την είχε ταγμένη αλλού τη θέση και χάλασε η συνταγή του…
Να δηλώσω όμως παράλληλα, ότι στον ΕΟΤ, για να είμαι απολύτως συνεπής, στο επίπεδο εκπροσώπησης που αρμόζει στη Δημοκρατική Αριστερά, δεν έχασα ούτε μια συνεδρίαση και πλήρωσα από την τσέπη μου, παρά την άθλια οικονομική μου θέση, τα εισιτήρια του πήγαινε έλα, για να μην εκθέσω τον Πρόεδρο για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε και τον ευχαριστώ θερμά γιαυτό.
Σε ότι δε αφορά το έργο μου στο ΔΣ του  ΕΟΤ, ας μιλήσουν, οι αρμόδιοι που ασχολήθηκαν με το  νομοσχέδιο για τον τουρισμό και η ομόφωνη προτροπή του ΔΣ προς την υπουργό να μην κάνει δεκτή την παραίτηση μου.

Το πρόβλημα στο πολιτικό σύστημα δεν είναι απλά και μόνον το μαύρο χρήμα και η διαφθορά. Το πολιτικό σύστημα, που κατέρρευσε επί της ουσίας,  προσπαθεί με νύχια και με δόντια σε όλο το φάσμα της πολιτικής σκηνής να κρατηθεί στη ζωή, έστω και με μηχανική υποστήριξη.
Κι εμείς δε λέμε να κουνηθούμε ούτε ένα χιλιοστό από κει. Τους άρεσε καποιανούς, γιατί ακόμη και χωρίς κυβέρνηση, το σύστημα παράγει πράμα.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για μεταρρυθμίσεις στο κράτος και τη δημόσια διοίκηση , όταν δεν κάναμε απολύτως τίποτε να το μεταρρυθμίσουμε όταν είχαμε αυτή την θέση ευθύνης.

Και πίστεψε με Σπύρο Λυκούδη, ότι όλα αυτά περί οργανογραμμάτων, περί περιγραφής θέσεων εργασίας κλπ. είναι απόσπασμα από το κείμενο της μεθοδολογίας, που οι μελετητές, για τις απαραίτητες αλλαγές στη δημόσια διοίκηση, έδωσαν στο Υπουργείο,  πριν από δύο χρόνια.

Δεν μπορεί να ζητάμε εμείς αλλαγές στο κοινωνικό  κράτος ιδιαίτερα στα ζητήματα της ανεργίας και της αντιμετώπισης αυτής της βαριάς πληγής της Ελληνικής κοινωνίας, όταν υποστηρίζαμε με νύχια και με δόντια τις διανομές ελεημοσύνης και φιλοδωρημάτων με voucher και δήθεν καταρτίσεις.

Είναι πολλά που δεν έχουμε συζητήσει, απολογίζοντας τον ένα χρόνο.

Γιατί αγαπητέ μου Σπύρο,
Δεν έχουμε διαμορφώσει, και το λέω σε σένα τον Γραμματέα, βήμα εσωτερικού διαλόγου όπου θα ακούει ο ένας τον άλλον. Κι ενώ αυτό ισχύει και διαμορφώνει ένα πολύ βαρύ κλίμα στο εσωτερικό του κόμματος, υποσχόμαστε ισότιμο διάλογο σε τρίτους.
Αυτό που δεν κατακτήσαμε ποτέ μεταξύ μας.

Και όταν θεωρούμε δεδομένο, ότι το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και οι εθνοκάπηλοι των Ποντίων, είναι συνομιλητές μας, μαζί με το αντίπαλο, δέος που λοιδορήσαμε όταν αγκάλιασε το συριζα, το δίδυμο του, τον Ανδρέα Λοβέρδο και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις, που και πάλι θα ζητηθεί να επικυρωθεί το σφιχταγκάλιασμα μαζί τους, δεν αντιλαμβάνεσαι πόσο προσβλητικό είναι για έναν ενεργό πολίτη που συμμετέχει απολύτως εθελοντικά σε ένα κόμμα και δεν τον ρωτούν για τίποτε, παρά μόνον απαιτείς να συναινεί;

Δεν θέλω να σκαλίσω περισσότερο αυτή την πληγή που μας πληγώνει όλους.

Απλώς θέλω να προτείνω, σύντροφε Γραμματέα,
εάν έστω και κατ΄ ελάχιστον βρίσκεις σπέρματα  δίκαιης αγωνίας σ΄ αυτά που σου περιγράφω , να τα θέσεις υπόψη και του σώματος και θέλω να σ΄ ευχαριστήσω , ειλικρινά, για το χρόνο που σπατάλησες διαβάζοντας και την δική μου αγωνία.

Φιλικά
Μιχάλης Γ Τριανταφυλλίδης




4 σχόλια:

  1. Άστο ρε Μιχάλη. Το "σύστημα" δεν παλεύεται επι της ουσίας - μόνο στις "διακηρύξεις" γίνεται αυτό.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το κόμμα είναι του ιδιοκτήτη. Εχει υπαλλήλους διαφόρων ταχυτήτων που τρέχουν την επιχείρηση και πληρώνονται γιαυτό και μέλη-πελάτες που φροντίζουν την εκλογική επιβίωση μόνο. Κάποιοι ξεκινούν ως μέλη με στόχο να γίνουν υπάλληλοι και κάποιοι αφελείς ή πολύ σίγουροι για τις δυνάμεις τους παλεύουν με ιδεολογικά κριτήρια. Αν αυτά συμφωνούν με του ιδιοκτήτη έχει καλώς. Αν όχι τότε υπάρχει πρόβλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όταν ήδη πολύ νωρίς, αλλά και κατά καιρούς ετίθετο θέμα εσωκομματικής δημοκρατίας δεν θυμάμαι ανάλογες αντιδράσεις.
    Όταν έγινε προσπάθεια συζήτησης (αφού συζήτηση δεν μπόρεσε ποτέ να γίνει) για το 4-2-1 πάλι δεν θυμάμαι κάποια αντίδραση. Αν δεχθώ ότι τώρα κατάλαβε ότι το ζήτημα δεν ήταν τα πρόσωπα αλλά η συμμετοχή, προς τι η προβολή του θετικού της παρουσίας του.
    Όταν η κριτική δεν γίνεται έγκαιρα, δεν πείθει. Παρ' όλα αυτά, η ΔΗΜΑΡ παραμένει το μόνο κόμμα που υπάρχει ελπίδα ως προς την δημοκρατικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαντάζομαι ότι απευθύνεσαι στο Μιχάλη και όχι σε μένα. Γιατί εγώ τα γράφω χρόνια και μάλιστα εσύ έχεις σχολιάσει. Αλλά γενικά η επίσημη αντιπολίτευση του κόμματος πήγε πάσο σε πολλά και γιαυτό δεν είναι εύκολο σήμερα να βγει στον αφρό. Και μέσα σαυτούς είμαι και γω. Αυτός είναι και ο λόγος που την έκανα. Δεν με ενδιαφέρει η υπόθεση της ΔΗΜΑΡ πια. Και δεν είναι κόμμα. Δεν έχει διαδικασίες και πρακτικά έχει πια διαλυθεί. Το διέλυσαν δηλαδή.

      Διαγραφή