ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Ασκούνηδες της ενισχυμένης στρέβλωσης ενωθείτε!


Θόδωρος Ζαρέτος από τη Μεταρρύθμιση

4 Σεπτεμβρίου 2013Ο Κώστας Ασκούνης παλαιοπασόκος, ασυμβίβαστος αγωνιστής και αυθεντικός (ο μόνος) εκφραστής των λαϊκών συμφερόντων στον ευαίσθητο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δήλωσε ότι είναι αντίθετος με την καθιέρωση της απλής αναλογικής στις δημοτικές εκλογές.

Το δήλωσε στην πρωϊνή ζώνη της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ.

Χωρίς ντροπή.

Χωρίς να σκέφτεται ότι υποτιμά την νοημοσύνη δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων όταν ως επιχείρημά του πρόβαλε τον κίνδυνο να μην μπορούν να λειτουργήσουν οι Δήμοι αν δεν έχουν αμιγή κομματική πλειοψηφία!

Ποιος; Οι Δήμοι!

Την ίδια στιγμή που στην Ουάσιγκτον μπορέσανε να λειτουργήσουν και να καταλήξουν σε απόφαση σχετικά με το παγκόσμιας σημασίας θέμα της επέμβασης στην Συρία, οι Ασκούνηδες «φοβούνται» ότι το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας ή του Δήμου Ποντοκερασιάς δεν θα μπορέσει να αποφασίσει για να μπούνε τέσσερα παγκάκια στην παιδική χαρά.


Την ίδια στιγμή που Ευρωπαίοι ηγέτες διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων κάθονται σ’ ένα τραπέζι και καταφέρνουν να αποφασίσουν για θεμελιώδη ζητήματα του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, οι Ασκούνηδες «φοβούνται» μήπως ένας πασόκος ένας νεοδημοκράτης και ένας συριζαίος στα Τρίκαλα, δεν θα μπορέσουν να αποφασίσουν αν θα φυτευτούν βιβούρνα ή φωτίνιες στην κεντρική πλατεία και αν θα πρέπει να γίνει αγωγός αποχέτευσης ομβρίων για να μην πλημμυρίζει ο τόπος!

Την ίδια στιγμή που με την συγκυβέρνηση έχει καταρρεύσει ακριβώς αυτό το πλαστό δίλημμα «κομματική πλειοψηφία ή χάος» σε επίπεδο χώρας, οι Ασκούνηδες προσπαθούν με νύχια και με δόντια να το αναστήσουν σε επίπεδο Δήμων.

Τι φοβούνται;

Μήπως δεν περάσει το ψήφισμα για τη Συρία που θα καταδικάζει ή τον Άσαντ ή τον…. ιμπεριαλισμό;

Μήπως δεν αντικατασταθούνε τρείς φθαρμένοι κάδοι απορριμμάτων;

Μήπως δεν αποδοθούν στη σχολική επιτροπή τα χρήματα που δικαιούται;

Μήπως δεν πληρωθούν οι δημοτικοί υπάλληλοι;

Τίποτα από όλα αυτά δεν φοβούνται.

Άλλα τους φοβίζουν και τους απασχολούν.

Τους φοβίζει το ενδεχόμενο να αποδεσμευθεί ο πολίτης από την κομματική στρούγκα που για τους ανθρωποβοσκούς τύπου Ασκούνη σημαίνει την διαιώνιση της πρωτοκαθεδρίας τους στους πολιτικούς θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Τρέμουν κυριολεκτικά το ενδεχόμενο να πρέπει να αναμετρηθούν εκλογικά στη βάση πραγματικών ζητούμενων προσόντων όπως είναι η τιμιότητα, η συναινετικότητα, οι αυθεντικές κοινωνικές και οικονομικές εμπειρίες, η αποδεδειγμένη ικανότητα να λύνεις προβλήματα, να συνθέτεις απόψεις και να μπορείς να διακρίνεις και να υπηρετήσεις το γενικό συμφέρον αρνούμενος τους αισχρούς τοπικούς «πατριωτισμούς».

Δεν μπορούν οι Ασκούνηδες να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι θα μπορούμε να ψηφίζουμε από ένα ψηφοδέλτιο Δήμαρχο από το τάδε κόμμα ή από κανένα κόμμα και από άλλο ψηφοδέλτιο τους καλύτερους δημοτικούς συμβούλους με σειρά εκλογικής επιτυχίας μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός που προβλέπει ο νόμος, ανεξάρτητα από το αν ανήκουν ή δεν ανήκουν σε κάποιο κόμμα.

Στα λόγια οι Ασκούνηδες είναι κατά της κομματοκρατίας.

Είναι αληθινοί ασυμβίβαστοι δημοκράτες οι Ασκούνηδες αρκεί οι δημοκρατικοί κανόνες να είναι όσο δημοκρατικοί χρειάζεται ώστε να υποχρεώνουν τον πολίτη να ψηφίζει θέλει δε θέλει με κομματικά και μόνο κριτήρια για Δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους.

Δεν θέλουν οι Ασκούνηδες να αποδεσμευθούμε από την κομματική λογική.

Η στρούγκα πάνω απ’ όλα εν ονόματι της δημοκρατίας!

Ψηφίστε εμάς που είμαστε το φώς γιατί όλοι οι άλλοι είναι το σκότος!

Το βράδυ των αποτελεσμάτων οι Ασκούνηδες περιμένουν πως και πώς να βάψουν στις οθόνες των τηλεοράσεων έναν ακόμα Δήμο, μία ακόμα Περιφέρεια με τα κομματικά τους χρώματα και δεν πα να ‘ναι εντελώς ανίκανος ο εκλεγμένος.

Αυτό ονομάζουν δημοκρατία οι Ασκούνηδες.

Γι αυτούς η Δημοκρατία δεν είναι το πολίτευμα των αρίστων αλλά η λοβιτούρα της κομματικής επετηρίδας και της πρόσδεσης στα «άρματα» των πολιτικών οικογενειών ή των προβεβλημένων κομματικών στρατηγών.

Ζούνε οι Ασκούνηδες μία ζωή κομματικού εκατόνταρχου εις βάρος της δημοκρατικής εξέλιξης των αντιπροσωπευτικών μας θεσμών.

Εις βάρος της συναίνεσης που τόσο πολύ λείπει από το πολιτικό μας σύστημα και το πιο προνομιακό πεδίο για την άσκησή της είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ο κομματικός πατριωτισμός εις βάρος της κοινής λογικής

Εις βάρος ολόκληρης της κοινωνίας.

Αυτοί είναι οι Ασκούνηδες.

Δεν είναι εχθροί μας.

Είναι αντίπαλοί μας κύριε Μπουτάρη και κύριε Καμίνη.

Βοηθήστε μας να αποκαλύψουμε το ρόλο τους και να ματαιώσουμε τα σχέδιά τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου