ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

5 στα όρθια (11/10/2013)



1. Από μικροί μάθαμε να μισούμε τους Εβραίους. Μας λέγαν ότι είχαν σταυρώσει το Χριστό. Ήταν κακοί άνθρωποι. Αργότερα, μπερδευτήκαμε λίγο όταν ακούσαμε ότι ο Χίτλερ τους έστελνε στα κρεματόρια, αλλά υποθέσαμε ότι ήταν μια διένεξη μεταξύ κακών. Δεν μας αφορούσε και πολύ. Μιλούσαμε για την Αντίσταση, το Στάλινγκραντ και την απόβαση στη Νορμανδία αλλά δεν μιλούσαμε πολύ για το Ολοκαύτωμα. Όταν μεγαλώσαμε και πήγαμε στο Πανεπιστήμιο  μισούσαμε τους Αμερικάνους και νιώθαμε ευτυχείς που αυτοί υποστήριζαν τους Εβραίους, τους οποίους, ούτως ή άλλως, εμείς μισούσαμε. Ήταν τότε που μάθαμε να αγαπάμε τη Φατάχ, τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και ότι άλλο φρικιαστικό κυκλοφορούσε στην περιοχή επειδή ζωνόταν δυναμίτη και τίναζε τα γυναικόπαιδα στον αέρα. Τα γυναικόπαιδα των Εβραίων.  Στην άθλια διαμάχη των στρατοκρατών εγκληματιών και των δύο πλευρών, εμείς σταθερά μισούσαμε τους Εβραίους. Γενικώς. Ώσπου ο Σαμαράς αποφάσισε να χτυπήσει τη ΧΑ. Τότε μπήκαμε στα χοντρά διλήμματα. Ο δεξιός ο Σαμαράς, ένας κακός εναντίον ενός άλλου μεγαλύτερου αλλά πάντα δεξιού κακού; Γίνεται; Λογικά όχι. Εκτός κι αν βάλλουν το χέρι τους άλλες σκοτεινές, παγκόσμιες δυνάμεις για δικούς τους αλλότριους σκοπούς. Ποιοι; Ευκολάκι. Οι Εβραίοι. Αυτοί που σταύρωσαν το Χριστό. Ήρθαν τώρα να σταυρώσουν και την Αριστερά. Άτιμη φάρα.   

2. Με την επιλογή του Γιώργου Προκοπάκη στη θέση του προέδρου της ΝΕΡΙΤ ήρθαν και πάλι οι δαίμονες στην αυλή μας. Γιατί είναι δεδομένο και επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι  τις δημόσιες υπηρεσίες τις διοικούν μόνο παλιάνθρωποι και άνθρωποι του ΔΟΛ που είναι σαφώς χειρότεροι και από τους παλιανθρώπους. Γιατί ο ΔΟΛ είναι ένα διαχρονικό απόλυτο κακό. Αν δε αυτοί προέρχονται από ή ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, ε τότε είναι ακόμα χειρότεροι αφού είναι και ξεπουλημένοι. Είναι πολλοί αυτοί που γουστάρουν να βλέπουν τους χειρότερους να ανεβαίνουν. Γιατί οι χειρότεροι είναι το πρότυπό τους. Όταν λοιπόν βρίσκεται κάπου  - κάπου κανένας «τρελός» που θέλει να βάλει το κεφάλι του στον πάγκο του χασάπη, κάποιος καθαρός που πήρε την απόφαση να πολεμήσει το θηρίο εκ των έσω, η πρώτη αντίδραση είναι η υποψία και η δεύτερη η αμφισβήτηση. Γεννιέται μια τρελή επιθυμία να βγει κι αυτός σκάρτος. Στην περίπτωση του Γιώργου, δεξιά και αριστερά άκρα και μέσα έχουν σκυλιάσει γιατί τους είναι αδιανόητο κάποιος εκτός να αναλαμβάνει το σημαντικό πόστο της δημόσιας τηλεόρασης. Και έχουν επιδοθεί από κοινού στη λιβελογραφία. Δυστυχώς παιδιά κάποτε ο καπιταλισμός στρίβει και Αριστερά και τότε υπάρχουν πιθανότητες να γίνουν ομορφιές. Δεν ξέρω αν ο Γιώργος θεωρείται όμορφος αλλά τις ομορφιές του τόσο αυτός όσο και το Διοικητικό Συμβούλιο θα τις κάνουν. Προς μεγάλη απογοήτευση Δεξιών και Αριστερών.

3. Θεωρώ υπερβολικούς τους φόβους της παλαιό και νέο κομμουνιστικής Αριστεράς για την επιβολή κυρώσεων σε κόμματα των οποίων τα μέλη εμπλέκονται σε κακουργηματικές πράξεις κλπ. Ε! το να συμμετέχουν λίγο ή να ενθαρρύνουν πολύ δραστηριότητες τύπου Δεκέμβρη 2008 ή να έχουν κάπως βίαιες οικολογικές ανησυχίες για τις Σκουριές ή να συμπαρίστανται στους ηρωικούς κατοίκους της Κερατέας  δε νομίζω ότι μπορούν να θεωρηθούν εγκληματικές πράξεις που επισύρουν διακοπή της επιχορήγησης κλπ. Αυτές θεωρούνται, χρόνια τώρα, πράξεις υψηλής πολιτικής αξίας εφάμιλλες ιστορικά με τα έπη του 1821 και του 1940 και νομίζω ότι όταν και αν γυρίσει το εκλογικό χαρτί θα εορτάζονται ως εθνικές επέτειοι στα σχολεία. Αλλά η δυσφορία δεν είναι γι αυτά. Είναι για το σχεδόν θεσμικά ακαταδίωκτο και ατιμώρητο όλων εκείνων που αποφασίζουν να κάψουν μια πόλη, ή έστω ένα πανεπιστήμιο αφού πρώτα δηλώσουν την αριστερή ή αναρχική τους ιδιότητα. Αυτόν το θεσμό  φίλοι μου δυστυχώς τον βλέπω να καταρρέει. Και καλά κάνουν οι απανταχού αριστεριστές και ανησυχούν.

4.  Η Κυρία Μάχη Παπαζήση δίδαξε 32 χρόνια την αρχαία και νέα ελληνική γραμματεία, τη γλώσσα και την Ιστορία στα σχολεία. Και φαίνεται ότι τη δίδαξε κυριολεκτικά. Γι αυτό της ήταν αδύνατον και να κωλώσει μπροστά στους φασίστες που την είδαν αντιποίηση αρχής και πήγαν (με κάμερα) να πουλήσουν μαγκιά στην λαϊκή αγορά του Μεσολογγίου το 2012 καταστρέφοντας τους πάγκους των παράνομων μικροπωλητών. Η Κυρία Μάχη έδωσε τη δική της προσωπική μάχη στο δρόμο, με το θηρίο, face to face και τη συνέχισε στον Άρειο Πάγο και στα δικαστήρια. Σε μια εποχή που πολλοί χειροκροτούσαν κάτι τέτοιες δραστηριότητες των φασιστών, ενώ οι Αρχές σφύριζαν αδιάφορα. Σήμερα, που όλοι είναι αντιφασίστες, η πράξη της Κυρίας Μάχης περνάει στα ψιλά. Περιμένω με ενδιαφέρον τη δικαστική απόφαση, όταν θα γίνει η δίκη των Χαυγιτών. Να δω πως θα μοιράσουν οι δικαστές τα σπόρια. Γιατί το καρπούζι σίγουρα θα το κόψουν στη μέση. Το άλλο, παράλληλο σύμπαν της ελληνικής δικαιοσύνης.

5.   Αν υπάρχει μια κυρίαρχη αντίθεση σήμερα στην ελληνική κοινωνία είναι αυτή μεταξύ των δυνάμεων της κίνησης και της στασιμότητας. Οι δυνάμεις της στασιμότητας, αριστερές και δεξιές, πασχίζουν με ένα σωρό παλιομοδίτικα πολιτικά τερτίπια να διασώσουν τις βασικές δομές της ανάπηρης δημοκρατίας. Το ίδιο, κυρίαρχο πλην όμως φτωχότερο και γι αυτό περισσότερο ταξικό κράτος, την ίδια ιδιωτική οικονομία κρατικοδίαιτη και κομματικά εξαρτημένη. Ο μηχανισμός διάσωσης του παλαιού είναι η βία. Βία εθνικιστική, φασιστική, ιερή, λαϊκή, αριστερή, ταξική, ιδεολογική, βία που αποκρύπτει τα πραγματικά  επίδικα, βία που εκτονώνει αλλά και διχάζει έτσι ώστε να συντηρεί αναλλοίωτους τους πολυσχιδείς ταξικούς διαχωρισμούς. Πάνω στην επιθανάτια αγωνία της, η κοινωνία της στάσης δεν δίστασε να ανασύρει και να εγκολπωθεί ακόμα και το Ναζιστικό έγκλημα και να το προβάλει ως δήθεν δύναμη αναγέννησης.

Από την αντίθετη πλευρά, οι δυνάμεις της κίνησης, αριστερές και φιλελεύθερες, πασχίζουν να ανοίξουν δρόμους που οδηγούν τη χώρα στη σύγχρονη Ευρώπη, στη συνεργασία, στην καινοτομία, στην παραγωγική ανασυγκρότηση με σεβασμό στο περιβάλλον και τελικά στην αναδιανομή του πλούτου και στη διάσωση. Ο μηχανισμός προώθησης του νέου είναι ο διάλογος. Διάλογος πολιτικός, ιδεολογικός, επιστημονικός, καλλιτεχνικός, διάλογος όλων με όλους, χωρίς περιορισμούς και στεγανά, διάλογος που αναγκαστικά θα οδηγεί σε πρακτικές και άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις. Διάλογος και δημιουργική συνεργασία απέναντι στη στείρα διαμαρτυρία.  Οι δυνάμεις της στασιμότητας είναι σαφώς υπέρτερες και η κρίση τις κάνει να φαντάζουν ως οι μοναδικές. Σπανίως κάτι κινείται και μας δίνει ελπίδα. Αλλά η κίνηση είναι η ίδια η ζωή και θα νικήσει. Ως τότε, είναι καιρός να πάψεις να συλλογιέσαι με δεξιές ή αριστερές παρωπίδες. Είναι καιρός να συλλογιέσαι απλά ελεύθερα. Θα προσπαθήσω κι εγώ.     

by Leo

7 σχόλια:

  1. 1. Απέναντι στους Εβραίους μόνον θετική προκατάληψη θα μπορούσε να εχει κανεις. Σε αυτούς οφείλονται τα πιο σημαντικά και λαμπρά επιτεύγματα του δυτικού πολιτισμού: στη σκέψη, στην επιστήμη, στην οικονομία, στις τέχνες -παντού!
    Και η δημιουργική και οικονομική έκρηξη των ΗΠΑ οφειλεται σε αυτούς, σε μεγάλο βαθμό.
    Πάντα πίστευα οτι στη ρίζα του αντισημιτισμου βρίσκεται ο φθηνός των μετριων απέναντι στους αριστους -φθονος που γενναει το μίσος. Τους μισούν επειδή ανεβάζουν τον πήχυ των επιδόσεων.

    ΥΓ: Ο Ρουπακιωτη, ομως, τιττανοτεραστιος -μη μου πεις!

    3. Αυτοι οι άνθρωποι έχουν μια διαβολεμενη ικανότητα στο να αυτο-καρφωνονται!

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το 0.2% του πληθυσμου της γης ειναι Εβραιοι. Το 25% των βραβειων Nobel εχει απονεμηθει σε Εβραιους. Αγαπητη Αλικη, πραγματι ο πηχης τους ειναι ψηλα, πολυ ψηλα.

      Διαγραφή
  2. Αμάν αυτη η ταμπλετα! Τον "φθόνο" τον έκανε "φθηνό". Και δεν μπορώ και να την αλλάξω αυτη την αυτόματη ορθογραφία.

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οχι δεν θέλω να πω τίποτα για το Ρουπακιώτη, τις ιστορίες συνωμοσίας και άλλα τέτοια. Απαξιώ να ασχολούμαι με το Τίποτα. Θέλω να πω ότι ένα σημαντικό μέρος των Ελλήνων μισούν τους Εβραίους γιαυτό που γράφεις Αλίκη, επειδή τα καταφέρνουν, επειδή είναι ικανοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 1. Λεω, προσεχε τη γραφεις. Θα σε κατηγορησουν για πραχτορα του διεθνους Σιωνισμου και των τραπεζιτων.

    6. Ο Ερικ Σμιντ της Google προτεινει να γινει η Αθηνα high-tech Μεκκα, με μαγια φυσικα τα Ελληνικα Πανεπιστημια (δεν το ειπε το τελευταιο αλλα ειναι αυτονοητο). Επισης ειπε να μαθουν οι νεοι Ελληνες να επιχειρουν. Κομματι δυσκολο, μαθαν να περιμενουν υπομονετικα να γινουν δημοσιοι υπαλληλοι. Και οταν πηγαν στο πανεπιστημιο, το ειχαν κλεισει οι Μυλοπουλοι. Και οταν το ανοιγαν το ρημαδι, το μονο που διδασκανε στους φοιτητες ηταν οτι το πανεπιστημιο δεν εχει καμια σχεση με τις ληστρικες high-tech αγορες του καπιταλισμου. Που να ξερει ο ανθρωπος οτι τα Στανφορντ και MIT, η μαγια της καθε high-tech Μεκκας, απαγορευονται με νομο στην Ελλαδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1.Είπα ρε φίλε να γράψω για τους Εβραίους και κατάλαβα ότι υπήρχαν πολλοί που ήθελαν να διαβάσουν τα όσα έγραψα. Όχι γιατί ήταν σοφίες αλλά γιατί είναι η πραγματικότητα. Στη χώρα αυτή αγαπάμε να μισούμε. Και οι Εβραίοι είναι μια "καλή περίπτωση".

      6. Η καινοτομία, η έρευνα, η επιχειρηματικότητα είναι κακά πράγματα για τη χώρα της απόλυτης παράνοιας. Ακόμα και όταν κάτι σχετικό πάει να κινηθεί τιο πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για απάτη ή απλά επικοινωνία. Η αγωνία σήμερα δεν είναι να βγούμε από την κρίση. Είναι να μείνουμε. Να διατηρηθούν αναλλοίωτες οι δομές του κράτους έστω και με υποτιμημένες αξίες

      Διαγραφή
  5. Εξαιρετικά, όπως πάντα. Πέντε στα πέντε! Ίσως εγώ, όταν βλέπω "ειδήσεις" στα ΜΜΕ, γίνομαι πιο απαισιόδοξος. Χαίρομαι που κάποιος τολμά και γράφει την αλήθεια για τους Εβραίους και το μίσος εναντίον τους. Ούτε αυτοί είναι όλοι άγιοι, αλλά είναι ικανοί και εργατικοί. Καλή δύναμη και καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή