ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Βροχούλα

Βροχούλα

Παρατηρητήριο

Στην πρώιμη μεταπολίτευση τραγουδούσαμε αντάρτικα στις ταβέρνες και κατηγορούσαμε το ΚΚΕ ως προδοτικό για τη Βάρκιζα και την εν γένει αποτυχία του να μας κάνει Σοβιετία. Οι της ανανέωσης και του δόγματος βεβαίως. Σήμερα κάποιοι αριστεροί καλλιτέχνες δηλώνουν προδομένοι από το ΣΥΡΙΖΑ για τη δεξιά στροφή του, γιατί δεν έφυγε από την ΕΕ, γιατί δεν τίναξε τη χώρα στον αέρα. Γιατί ξέρουν ότι με τον αριστερισμό κανείς καλλιτέχνης δεν πείνασε. Ακόμα και δεξιός.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Μπορεί ο Κυριάκος να κάνει κάτι ανάλογο; Όχι το ίδιο βέβαια, απλά ανάλογο. Μπορεί να κάνει άνοιγμα στον όποιο αφρό της κεντρώας ή και ακομμάτιστης διανόησης και να την καλέσει να πάρουν μαζί την τύχη της τρύπιας βάρκας - χώρας στα χέρια τους; Να φωνάξει και τους απόδημους να βάλουν ένα χεράκι; Να βρει και να δώσει γήπεδο σε νεολαία; Αφήνοντας τα σκληρά κολάρα του γερασμένου κόμματος στον πάγκο; Μετά από την αριστεροδέξια καταιγίδα που μας κούρασε; \Leo Kastanas Athens Voice

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Η συνέντευξη του Σταύρου Λιβαδά στο Έθνος


Συνέντευξη Σταύρου Λιβαδά, συνυπογράφοντος το κείμενο των «58» και μέλους της ΕΕ της ΔΗΜΑΡστην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ

Είστε μεταξύ των 58 που υπέγραψαν το κείμενο- πρόσκληση για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Η ΔΗΜΑΡ όμως με απόφαση της Ε.Ε της οποίας είστε μέλος άσκησε κριτική στο κείμενο των 58 και αρνήθηκε την προοπτική συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Μετά από αυτήν την εξέλιξη νιώθετε ότι πατάτε σε “δύο βάρκες” που έχουν διαφορετικές κατευθύνσεις;
Το κείμενο των «58», όπως αναφέρεται στις πρώτες κιόλας γραμμές του,  δεν είναι «διακήρυξη δημιουργίας νέου κόμματος αλλά έκκληση-πρόσκληση προς  πολίτες, κόμματα, κινήσεις …» του χώρου της κεντροαριστεράς,  για διάλογο και κοινή πορεία. Στο πλαίσιο που προτείνεται, τα κόμματα διατηρούν την πολιτική και οργανωτική τους αυτονομία. Το κείμενο δεν το υπογράφουν μόνον «ανένταχτοι» αλλά και άτομα που ανήκουν σε  κόμματα και κινήσεις από όλο το φάσμα των δυνάμεων του χώρου. Η δική μου υπογραφή στο κείμενο,(φαντάζομαι και των άλλων συντρόφων μου της ΔΗΜΑΡ που το συνυπογράφουν και των πολλών που με πολλούς τρόπους το στηρίζουν), απορρέει ως ανάγκη και καθήκον από τις ίδιες τις αρχές και τους στόχους του κόμματός μου, ως «αριστεράς της ευθύνης».



 Γιατί χρειάζεται τώρα η πολιτική σκηνή του τόπου μία ενωμένη Κεντροαριστερά;
Η κρίση που ταλανίζει την πατρίδα μας έξι χρόνια, τώρα, δεν ξεπεράστηκε, παρά τα όσα  αντίθετα ισχυρίζονται ,καλοπροαίρετα, ή υποκρύπτοντας ιδιοτέλειες, ορισμένοι. Εκκρεμούν  να γίνουν σοβαρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, εκκρεμούν μέτρα για την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής και πολλά άλλα, για να ξεκολλήσουμε  από τον πάτο,  να αποφύγουμε τα αδιέξοδα και να ανοίξουν οι προοπτικές προς μια βιώσιμη ανάπτυξη.
Είναι προφανές πως μια τέτοια πορεία επιβάλλει σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό, απαιτεί χρόνο και συνθήκες πολιτικής σταθερότητας. Επιπρόσθετα ένα κλίμα πολιτικής αστάθειας και εμφυλιοπολεμικής σύγκρουσης, δυσκολεύει αφάνταστα και την προσέλκυση ξένων επενδύσεων και την αποτελεσματική διαπραγμάτευση με τους δανειστές, σε όφελος της κοινωνίας.  .
Η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, δείχνουν να αγνοούν αυτή τη μείζονα ανάγκη. Ο  ανταγωνισμός  για την εξουσία τους ωθεί σε διαρκή πόλωση. Μ αυτή την τακτική, όμως,  δυναμιτίζουν το κλίμα και θέτουν σε κίνδυνο όλη την εύθραυστη εθνική προσπάθεια. 
Μια ισχυρή φιλευρωπαϊκή δημοκρατική παράταξη, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτρέψει αυτή την καταστροφική προοπτική, ενώ  αντίθετα μπορεί να επιβάλλει το αναγκαίο κλίμα ενότητας  και σύμπνοιας, ώστε να ανακάμψει η χώρα.  
 Ποιες δυνάμεις πρέπει να περιλαμβάνει ένα τέτοιο  εγχείρημα; Ακόμα και τον Σύριζα;
Σ αυτό το μπλοκ έχουν θέση όλες οι φιλευρωπαϊκές δυνάμεις ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Σοσιαλδημοκράτες, δημοκράτες αριστεροί, οικολόγοι, φιλελεύθεροι του κέντρου, άνθρωποι της κοινής λογικής. Παρόλο που ο ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει στους κόλπους του μεταρρυθμιστές  με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, εν τούτοις δεν είναι αυτές οι δυνάμεις που καθορίζουν την πολιτική του. Αντίθετα αρκετές φορές, κυριαρχείται από αντιευρωπαϊσμό, στους κόλπους του υποθάλπεται ένας εθνολαϊκισμός, που ενισχύει τις δυνάμεις όλους όσους ξένους αλλά και ντόπιους επιθυμούν την απομόνωση της χώρας, από την  ευρωπαϊκή οικογένεια. Το χειρότερο όμως είναι πως στο όνομα της άγρας ψήφων, τάζει στους πάντες τα πάντα, υπόσχεται ως μέλλον την επιστροφή στο παρελθόν, προτείνει μια αναβίωση της Ελλάδας της χρεοκοπίας.   Αυτή η πολιτική δεν έχει καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας,  με τους στόχους της κεντροαριστεράς.    
Υπό αυτές τις συνθήκες πόσο πιθανή θεωρείτε μία μελλοντική συνεργασία ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ υπό την ομπρέλα μιας ελληνικής Ελιάς;
Θεωρώ εσπευσμένη και αναιτιολόγητη την άρνηση της ηγεσίας της ΔΗΜΑΡ στην έκκληση των «58», ως  απόρροια μιας συγκυριακής τάσης απομονωτισμού  που επικράτησε, μετά την απομάκρυνσή μας από την κυβέρνηση. Ελπίζω πως στη συνέχεια, μέσα από την απήχηση που δείχνει να έχει αυτή η πρωτοβουλία, θα επικρατήσουν ψυχραιμότερες σκέψεις και η ΔΗΜΑΡ θα επανακαθορίσει τη στάση της.
  Ποιά θα είναι η αντίδρασή σας σε περίπτωση που το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ απορρίψει την πρόταση για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ στο πλαίσιο ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς.

Ο πολιτικός χρόνος είναι πυκνός, η πρωτοβουλία των «58» είναι σε εξέλιξη, είναι πολύ νωρίς να προκαθορίσει κανείς αποφάσεις του συνεδρίου. Προς το παρόν, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να πείσω τους συντρόφους μου της ΔΗΜΑΡ να αγκαλιάσουν αυτή την πρωτοβουλία.  Η δημοκρατική συμπαράταξη είναι εθνική ανάγκη. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου