ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Βροχούλα

Βροχούλα

Παρατηρητήριο

Στην πρώιμη μεταπολίτευση τραγουδούσαμε αντάρτικα στις ταβέρνες και κατηγορούσαμε το ΚΚΕ ως προδοτικό για τη Βάρκιζα και την εν γένει αποτυχία του να μας κάνει Σοβιετία. Οι της ανανέωσης και του δόγματος βεβαίως. Σήμερα κάποιοι αριστεροί καλλιτέχνες δηλώνουν προδομένοι από το ΣΥΡΙΖΑ για τη δεξιά στροφή του, γιατί δεν έφυγε από την ΕΕ, γιατί δεν τίναξε τη χώρα στον αέρα. Γιατί ξέρουν ότι με τον αριστερισμό κανείς καλλιτέχνης δεν πείνασε. Ακόμα και δεξιός.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Μπορεί ο Κυριάκος να κάνει κάτι ανάλογο; Όχι το ίδιο βέβαια, απλά ανάλογο. Μπορεί να κάνει άνοιγμα στον όποιο αφρό της κεντρώας ή και ακομμάτιστης διανόησης και να την καλέσει να πάρουν μαζί την τύχη της τρύπιας βάρκας - χώρας στα χέρια τους; Να φωνάξει και τους απόδημους να βάλουν ένα χεράκι; Να βρει και να δώσει γήπεδο σε νεολαία; Αφήνοντας τα σκληρά κολάρα του γερασμένου κόμματος στον πάγκο; Μετά από την αριστεροδέξια καταιγίδα που μας κούρασε; \Leo Kastanas Athens Voice

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Η γέννηση του νέου



Συμφωνώ με το Λευτέρη. Η νέα θεώρηση των πραγμάτων δεν είναι προνόμιο μιας παράταξης ή ενός κόμματος. Είναι υποχρέωση όλων. 

του Λευτέρη Κουσούλη από το ΒΗΜΑ

Σε κάθε εποχή μετάβασης προκύπτει το αίτημα του νέου. Μεταξύ φλυαρίας και θεμελιωμένης αναζήτησης, το ερώτημα είναι πάντα εδώ: Πώς γεννιέται το νέο;
Το νέο είναι πάντα και πρώτα μια κατασκευή του νου και μετά μια κοινωνική δημιουργία. Είναι πρώτα μια αναζήτηση και μετά μια κατάκτηση. Το νέο στην ιστορία ποτέ δε γεννιέται αιφνίδια. Ούτε πέφτει από τους ουρανούς με πολιτικές ψαλμωδίες και ύμνους επίκλησης μιας θείας επαγγελίας.

Στο μέτωπο της πραγματικής ζωής χτίζεται το νέο. Το νέο δεν γεννιέται. Το νέο συντελείται. Διαμορφώνεται στο χρόνο, προϋποθέτει την αναμέτρηση με τη διάρκεια, πλάθεται μέσα από τη δοκιμασία και τη σύγκρουση με το παλαιό, σταθεροποιείται μέσα από την προσπάθεια, την επιμονή και τη συστηματική εργασία. Όλα αυτά, με την έννοια ότι οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα, διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση, θεμελιώνουν μια νέα αφετηρία. Το πέρασμα σε μια νέα φάση.

Το νέο φέρει μέσα του ένα νηφάλιο, δηλαδή εσωτερικευμένο, καινοτόμο ριζοσπαστισμό. Δηλαδή μια θεμελιωτική ανατρεπτικότητα.

Και το παλαιό; Τι γίνεται το παλαιό; Το παλαιό πάντοτε, πέρα από τις γνωστές μυθοπλασίες, ενυπάρχει στο νέο. Νέο εκ του μη όντος δε νοείται. Το ίδιο το νέο προϋποθέτει το παλαιό.

Καθώς το νέο συντελείται σε μια αέναη διαδικασία αμφισβήτησης και σύγκρουσης, εμποδίζοντας το παλαιό να ρίξει την απειλητική σκιά του στο μέλλον, το ίδιο το παλαιό μεταβάλλεται καθώς αφομοιώνεται και αφομοιώνεται καθώς δεν αντέχει τη σύγκρουση με το αναγκαίο νέο. Έτσι, παρελθόν, παρόν και μέλλον, μπορούν να αναγνωσθούν με νέο τρόπο, να κατανοηθούν υπό τη ματιά του νέου και να συγκροτηθούν πάνω σε νέα θεμέλια.

Η θέση που υποστηρίζει ότι το νέο, ξεκινώντας, οφείλει να είναι απολύτως απαλλαγμένο από το παρελθόν, είναι και, πέρα από την ιδιοτέλεια, μια παγίδα για τη σκέψη. Ακόμη και ο Χριστιανισμός και η αποκάλυψη που έφερε, χρειάστηκε να συναντηθεί με τον Παύλο.

Αφορούν αυτές οι σκέψεις τους 58 και το Ακροπόλ; Όχι μόνο. Αφορούν και τον ΣΥΡΙΖΑ, αφορούν και την Κεντροδεξιά. Η πολιτική ανασυγκρότηση στέκει μπροστά μας ως αδυσώπητη πρόκληση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου