ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Η γέννηση του νέου



Συμφωνώ με το Λευτέρη. Η νέα θεώρηση των πραγμάτων δεν είναι προνόμιο μιας παράταξης ή ενός κόμματος. Είναι υποχρέωση όλων. 

του Λευτέρη Κουσούλη από το ΒΗΜΑ

Σε κάθε εποχή μετάβασης προκύπτει το αίτημα του νέου. Μεταξύ φλυαρίας και θεμελιωμένης αναζήτησης, το ερώτημα είναι πάντα εδώ: Πώς γεννιέται το νέο;
Το νέο είναι πάντα και πρώτα μια κατασκευή του νου και μετά μια κοινωνική δημιουργία. Είναι πρώτα μια αναζήτηση και μετά μια κατάκτηση. Το νέο στην ιστορία ποτέ δε γεννιέται αιφνίδια. Ούτε πέφτει από τους ουρανούς με πολιτικές ψαλμωδίες και ύμνους επίκλησης μιας θείας επαγγελίας.

Στο μέτωπο της πραγματικής ζωής χτίζεται το νέο. Το νέο δεν γεννιέται. Το νέο συντελείται. Διαμορφώνεται στο χρόνο, προϋποθέτει την αναμέτρηση με τη διάρκεια, πλάθεται μέσα από τη δοκιμασία και τη σύγκρουση με το παλαιό, σταθεροποιείται μέσα από την προσπάθεια, την επιμονή και τη συστηματική εργασία. Όλα αυτά, με την έννοια ότι οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα, διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση, θεμελιώνουν μια νέα αφετηρία. Το πέρασμα σε μια νέα φάση.

Το νέο φέρει μέσα του ένα νηφάλιο, δηλαδή εσωτερικευμένο, καινοτόμο ριζοσπαστισμό. Δηλαδή μια θεμελιωτική ανατρεπτικότητα.

Και το παλαιό; Τι γίνεται το παλαιό; Το παλαιό πάντοτε, πέρα από τις γνωστές μυθοπλασίες, ενυπάρχει στο νέο. Νέο εκ του μη όντος δε νοείται. Το ίδιο το νέο προϋποθέτει το παλαιό.

Καθώς το νέο συντελείται σε μια αέναη διαδικασία αμφισβήτησης και σύγκρουσης, εμποδίζοντας το παλαιό να ρίξει την απειλητική σκιά του στο μέλλον, το ίδιο το παλαιό μεταβάλλεται καθώς αφομοιώνεται και αφομοιώνεται καθώς δεν αντέχει τη σύγκρουση με το αναγκαίο νέο. Έτσι, παρελθόν, παρόν και μέλλον, μπορούν να αναγνωσθούν με νέο τρόπο, να κατανοηθούν υπό τη ματιά του νέου και να συγκροτηθούν πάνω σε νέα θεμέλια.

Η θέση που υποστηρίζει ότι το νέο, ξεκινώντας, οφείλει να είναι απολύτως απαλλαγμένο από το παρελθόν, είναι και, πέρα από την ιδιοτέλεια, μια παγίδα για τη σκέψη. Ακόμη και ο Χριστιανισμός και η αποκάλυψη που έφερε, χρειάστηκε να συναντηθεί με τον Παύλο.

Αφορούν αυτές οι σκέψεις τους 58 και το Ακροπόλ; Όχι μόνο. Αφορούν και τον ΣΥΡΙΖΑ, αφορούν και την Κεντροδεξιά. Η πολιτική ανασυγκρότηση στέκει μπροστά μας ως αδυσώπητη πρόκληση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου