ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Ο Δημήτρης Κουμάνταρος, ένας γνήσιος οραματιστής και ανιδιοτελής αγωνιστής έφυγε από κοντά μας. Η τελευταία του ανάρτηση, στις 5 Μαρτίου:
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ
Ονειρεύομαι ένα ξεσηκωμό. Ενάντια στην αδιαφάνεια, στη διαφθορά, στην κομματοκρατία, στην αναξιοκρατία. Ενάντια στη διχαστική λογική, στο φανατισμό, στην προχειρότητα και στην τσαπατσουλιά. Ενάντια στη μετάθεση ευθυνών, την ατομοκρατία, την έλλειψη συνεργατικού-ομαδικού πνεύματος.
Ένα ξεσηκωμό συμμετοχής, έρευνας, διαλόγου, για το πως μπορούμε καλύτερα να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες και τους ντόπιους που βρίσκονται σε ανθρωπιστική κρίση. Για το πως θα σχεδιάσουμε σε κάθε δημόσιο τομέα, από το Σύνταγμα μέχρι την Παιδεία κι από τη Δικαιοσύνη μέχρι τη Φοροδιαφυγή, ένα πλάνο της καλύτερης δυνατής απόδοσης που υπηρετεί τον πολίτη.
Για να γίνει κάθε χώρος υποδοχής προσφύγων, κάθε σχολείο, κάθε νοσοκομείο, κάθε δικαστήριο, κάθε δημόσια υπηρεσία, τώρα με τις υπάρχουσες δυνατότητες πρότυπο λειτουργίας. Μιλάμε για τη σταδιακή συνειδητή επιλογή ενός άλλου, νέου, συνθετικού πολιτισμού. Δεν απαγορεύεται.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Πώς θα προχωρήσουμε λοιπόν;


του Ευθύμη Δημόπουλου

Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστοι μήνες από τη συγκρότηση της κίνησης των «58» και δε θα έπρεπε να ξεχνάμε τους λόγους που τη γέννησαν. Ας τους θυμηθούμε αδρά:
• Η χώρα χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο που θα την οδηγήσει στη μεταμνημονιακή εποχή. Το ελληνικό κομματικό σύστημα δείχνει ανεπαρκές να διαχειριστεί τη χρεωκοπία της χώρας και καθηλώνει την προσπάθεια ανασυγκρότησης.
• Η αναμόρφωση του κομματικού συστήματος είναι μέρος της εθνικής ανασυγκρότησης.
• Ένα σημαντικό τμήμα πολιτών που ενστερνίζονται τις παραπάνω θεμελιακές παραδοχές έχει μείνει χωρίς εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο ή στην καλύτερη περίπτωση υποεκπροσωπείται. Οι πολίτες αυτοί με σαφή φιλοευρωπαϊκό και δημοκρατικό αυτοπροσδιορισμό ζητούν να υπερβούν την κοινοβουλευτική τους μειονεξία στηρίζοντας μια ενωτική και ανανεωτική (σε ιδέες και πρόσωπα) πολιτική κίνηση.
Η συζήτηση που διεξάγεται στις τοπικές επιτροπές που απαρτίζονται από υποστηρικτές της κίνησης των 58, στο διαδίκτυο και στο σύνολο των πολιτικών κινήσεων που συνδράμουν την προσπάθεια μπορεί να είναι αποδοτικές αν έχουν ως γνώμονα τις κοινές αυτές παραδοχές μας. Δυστυχώς η σκόνη που σηκώνει ο μικροκομματικός τακτικισμός των τελευταίων ημερών θολώνει τους κοινούς μας στόχους.

Πώς θα προχωρήσουμε λοιπόν; Θα πάμε σε ένα σχήμα «Ελιάς» με διακριτές πολιτικές κινήσεις και κόμματα που θα συναπαρτίζουν το ευρωψηφοδέλτιο ή θα προκρίνουμε τη σύνθεση των κινήσεων σε ένα ενιαίο πολιτικό σώμα ; Θα πάμε στο πληθωριστικό ψηφοδέλτιο που επιβλήθηκε με τις περσόνες του παλαιοκομματικού και μιντιακού συστήματος στην πρώτη γραμμή ή θα επιλέξουμε προσωπικότητες, πολιτικές ή μη, με «καθαρό μητρώο» και έργο ; Θα αποπειραθώ να απαντήσω υπό το πρίσμα των αρχικών μας στόχων.
Καταρχήν από τα κόμματα του κοινοβουλίου στην κίνηση συμμετέχει μόνο το ΠΑΣΟΚ. Οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε αλλά δεν πρέπει να του επιτρέψουμε να καταχραστεί την υπεροχή του σε χρήμα, δίκτυα, μηχανισμούς, προβολή και γνωστά πρόσωπα. Όχι γιατί έχουμε κάποιο μένος εναντίον του ή ζητάμε την αυτοδιάλυσή του αλλά γιατί οι μηχανισμοί (κομματική γραφειοκρατία, υπαλληλία, στελέχη του κομματικού σωλήνα αλλά και αρκετοί βουλευτές) που υπάρχουν μέσα στα κόμματα, και στο ΠΑΣΟΚ, είναι κατά τεκμήριο προϊόντα αναξιοκρατίας, ρουσφετιού και εξωθεσμικών δικτύων. Οι μηχανισμοί αυτοί αντιλαμβάνονται ότι ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας και αναμόρφωσης των κομμάτων δεν τους περιλαμβάνει, γιατί το μόνο που ξέρουν είναι να παράγουν πολιτικό παρασιτισμό και διαπλοκή. Η εθνική ανασυγκρότηση όμως περιλαμβάνει σαφώς πολιτικές προσωπικότητες του ΠΑΣΟΚ, ιστορικά του στελέχη με αξία και έργο. Οι ικανοί και σοβαροί αυτοί άνθρωποι, απαλλαγμένοι από τις πιέσεις των μηχανισμών, θα μπορέσουν να προσφέρουν πολύ περισσότερα και ταυτόχρονα θα αναβαπτίσουν την πολιτική τους απήχηση. Οι νίκες του Καμίνη και του Μπουτάρη κάτι διδάσκουν. Όσο οι μηχανισμοί καλύπτονται πίσω από το όνομα και το σχήμα του κόμματος επιβιώνουν. Η διακριτή παρουσία κόμματος στο ευρωψηφοδέλτιο τους ωφελεί. Θα πουλήσουν πάλι κομματικό πατριωτισμό και εκδούλευση. Αντιθέτως το ενωτικό ευρωψηφοδέλτιο προσωπικοτήτων τους αποδυναμώνει και ταυτόχρονα εξευγενίζει την πολιτική ζωή, αποκαθιστώντας σταδιακά τους δεσμούς των πολιτικών με την κοινωνία.

Ας πάμε στο επίπεδο των κινήσεων (ΑΜΕΚ, ΔΥΝΕΛ, Πρωτοβουλία Β, ανέστιοι φιλελεύθεροι κτλ). Θα πρέπει καταρχήν να παραδεχτούμε πως αυτοί οι δραστήριοι και χειραφετημένοι από κομματικές ηγεσίες άνθρωποι κράτησαν ζωντανές εστίες ιδεών και πυρήνες ενεργών πολιτών που ερμηνεύουν με κοινούς όρους την ελληνική κρίση. Αυτοί και οι κινήσεις τους είναι πολιτικοί εχθροί του λαϊκισμού, του εθνικισμού, του αντιδυτικισμού, του συντεχνιακού συνδικαλισμού, της κομματοκρατίας και υπέρμαχοι μεταρρυθμίσεων σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής. Κατάφεραν να οδηγήσουν συντεταγμένα τις κινήσεις μέχρι εδώ. Είναι το πρόπλασμα του νέου πολιτικού σώματος. Όμως δεν θα πρέπει να συμπεριφερθούν ως μικροί φεουδάρχες. Ο κατακερματισμός σε ένα πολιτικό σώμα όπως η Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη θα προκαλέσει δυσκινησία και φατριασμό. Όλοι καταφάσκουμε στην ερμηνεία της ελληνικής χρεωκοπίας, όλοι γνωρίζουμε την αιτιολογία της και την εικονογραφία της. Το μεγάλο ζητούμενο είναι η σύνθεση δυνάμεων, δράσης και προτάσεων για να χαράξουμε το εθνικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Στο επίπεδο αυτό τι θα μας προσφέρει το ανήκειν σε μια διακριτή κίνηση ; Για να αναζωπυρώσουμε τους «πολιτικούς τοπικισμούς» ή για να καθηλώσουμε την όποια μεταρρύθμιση ψάχνοντας το αριστερό ή φιλελεύθερο πρόσημό της ; Η τήξη όλων αυτών των κινήσεων μέσα στη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη για την παραγωγή ενός νέου κράματος είναι η πιο συνετή επιλογή.


Η κρίση γεννά στην Ελλάδα άφθονο μηδενισμό, πολιτικούς τρελοκομείου και ελάχιστες ανιδιοτελείς πολιτικές προσπάθειες. Οι ευρωεκλογές πρέπει να αποτελέσουν όχι μόνο την απαρχή αλλά και το προγεφύρωμα για ένα ευρύτερο ορίζοντα. Η νέα πολιτική κίνηση με ταυτότητα υπέρτερη των σημερινών κομματικών σχηματισμών θα σφυρηλατηθεί τώρα. Πώς θα το πετύχουμε αυτό αν η όλη απόπειρα εξαντληθεί σε μια οπορτουνιστική συγκόλληση μηχανισμών που απλώς θα παράγει κάτι παραπάνω στο άθροισμα των ψήφων ; Πιστεύει κανείς ειλικρινά ότι έτσι η χώρα θα ξορκίσει τους εφιάλτες της ;

2 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό κείμενο, αλλά οι ιδέες αυτές θα παλέψουν με την πραγματικότητα που λέγεται ΠΑΣΟΚ.

    Κ. Λιάνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με το ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται τίποτε, μόνο απέχθεια προκαλεί και δυσφήμηση στην όποια κίνηση. Οι καλύτερες αναλύσεις των ημερών, τα τρία σκίτσα του Χαντζόπουλου. ΑΥΤΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ (Βενιζέλος, Δερβένης, Ροζάκης, Πρωτόπαππας, Σημίτης κλπ ψωράλογα, οι μίζες σφυρίζαν πάνω από τα κεφάλια τους και τώρα πουλάνε ανασυγκρότηση):
    http://www.hantzopoulos.gr/caricature.php?mid=2&year=2014
    (10/02/2014, 11/02/2014 και της ημέρας)

    Deviant Left

    ΑπάντησηΔιαγραφή