ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Ποια αξιολόγηση όμως; Μήπως αυτή που θα κάνει μια εξωτερική ανεξάρτητη αρχή, ένας ανάλογος ΑΣΕΠ; Ή καλύτερα, μια ιδιωτική εταιρία σε σύμβαση με το δημόσιο; Με μετρήσιμους ποσοτικούς δείκτες; Μια αξιολόγηση συνεχής της οποίας οι μετρήσεις θα επιφέρουν αποτελέσματα ανεξαρτήτως κυβέρνησης; Ή μήπως αυτή που θα λαμβάνει υπόψη και τη γνώμη των πολιτών και των επιχειρήσεων που συναλλάσσονται με το δημόσιο; Αλλά για να θεσμοθετηθούν όλα αυτά απαιτείται κοινωνική βούληση που δεν υπάρχει. Η κοινωνία δεν καίγεται για τέτοια πράγματα, δεν έχει μάθει να τα ζητά.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Αποχωρώντας και επιμένοντας

Ο φίλος και συνάδελφος Γιάννης Μιχαλόπουλος αποχωρεί αλλά και επιμένει. Με το Γιάννη δουλέψαμε ώρες πολλές πάνω στα προτάσεις για τη Μέση Εκπαίδευση στα πλαίσια της ΔΗΜΑΡ. Προφανώς είμαστε στο ίδιο ρεύμα σκέψης και πάντοτε στον ίδια δρόμο.

Η δήλωση του Γ. Μιχαλόπουλου όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του «Τα νέα της Πετρούπολης»

Αποχωρώντας και επιμένοντας


Όλα δείχνουν ότι έστω και με πολύ οδυνηρό τρόπο, καταφέραμε να αποφύγουμε τον εφιάλτη της ασύντακτης χρεωκοπίας και όσα αυτή θα έφερνε ως επακόλουθα. Στην επιτυχία αυτού του στόχου συνέβαλλε αποφασιστικά η στάση ευθύνης της Δημοκρατικής Αριστεράς με την συμμετοχή της στην τρικομματική κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2012. Δύο χρόνια μετά η ανάγκη μιας νέας πλειοψηφίας που θα οργανώσει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και θα προωθήσει με σχέδιο τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος, στο πολιτικό σύστημα και στην οικονομία, γίνεται όλο και περισσότερο κατανοητή. Η νέα αυτή πλειοψηφία προφανώς δεν μπορεί να συγκροτηθεί “εκ του μηδενός” αλλά επίσης δεν μπορεί να χτιστεί με υλικά και νοοτροπίες του παρελθόντος. Στην προσδοκία συγκρότησης αυτού του πλειοψηφικού ρεύματος που θα βρίσκεται απέναντι σε κάθε είδους λαϊκισμό, δημαγωγία και εν τέλει βαθύ συντηρητισμό, οφείλει κανείς να αναγνωρίσει την επίμονη και με κάθε ευκαιρία εμφανιζόμενη δημοσκοπική παρότρυνση προς τούτο, σημαντικής μερίδας των πολιτών. Η πρωτοβουλία των 58 αποτέλεσε εξαιρετική πρόκληση – πρόσκληση για την συγκρότηση ενός νέου πολιτικού ρεύματος που θα ενώνει δυνάμεις σε συνδυασμό με την προοπτική ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού και του προγραμματικού λόγου. Η πρωτοβουλία αυτή δεν ολοκληρώθηκε, έμεινε ατελής. Οι δυνάμεις που όφειλαν να συνεννοηθούν εμφανίζονται διαιρεμένες. Πιστεύοντας ότι η Δημοκρατική Αριστερά έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για αυτό αισθάνομαι υποχρεωμένος να μην ακολουθήσω τον δρόμο που επέλεξε. Έχοντας την πεποίθηση μαζί με την ελπίδα ( δεν πεθαίνει ποτέ), ότι οι επερχόμενες εκλογές θα αναδείξουν πιο καθαρά την αναγκαιότητα της συνεννόησης, της ενότητας και της ανανέωσης, θέλω να ενισχύσω αυτή ακριβώς την προοπτική υποστηρίζοντας την εκλογική ενίσχυση της “ΕΛΙΑΣ” συμμετέχοντας στην πολιτική κίνηση “Μεταρρυθμιστική Αριστερά”

1 σχόλιο:

  1. Ευτυχώς γιατί αλλοιώς πως θα καταφέρναμε να δειώξουμε συντεταγμένα εκατοντάδες χιλιάδες επιστήμονες από τη χώρα να ξεπουλήσουμε ότι είχαμε και δεν είχαμε και να πετύχουμε και πρωτογενές πλεόνασμα από πάνω!

    Σε άλλο πλανήτη ζείτε ή έχετε χάσει και αυγά και πασχάλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή