ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Αποχωρώντας και επιμένοντας

Ο φίλος και συνάδελφος Γιάννης Μιχαλόπουλος αποχωρεί αλλά και επιμένει. Με το Γιάννη δουλέψαμε ώρες πολλές πάνω στα προτάσεις για τη Μέση Εκπαίδευση στα πλαίσια της ΔΗΜΑΡ. Προφανώς είμαστε στο ίδιο ρεύμα σκέψης και πάντοτε στον ίδια δρόμο.

Η δήλωση του Γ. Μιχαλόπουλου όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του «Τα νέα της Πετρούπολης»

Αποχωρώντας και επιμένοντας


Όλα δείχνουν ότι έστω και με πολύ οδυνηρό τρόπο, καταφέραμε να αποφύγουμε τον εφιάλτη της ασύντακτης χρεωκοπίας και όσα αυτή θα έφερνε ως επακόλουθα. Στην επιτυχία αυτού του στόχου συνέβαλλε αποφασιστικά η στάση ευθύνης της Δημοκρατικής Αριστεράς με την συμμετοχή της στην τρικομματική κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2012. Δύο χρόνια μετά η ανάγκη μιας νέας πλειοψηφίας που θα οργανώσει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και θα προωθήσει με σχέδιο τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος, στο πολιτικό σύστημα και στην οικονομία, γίνεται όλο και περισσότερο κατανοητή. Η νέα αυτή πλειοψηφία προφανώς δεν μπορεί να συγκροτηθεί “εκ του μηδενός” αλλά επίσης δεν μπορεί να χτιστεί με υλικά και νοοτροπίες του παρελθόντος. Στην προσδοκία συγκρότησης αυτού του πλειοψηφικού ρεύματος που θα βρίσκεται απέναντι σε κάθε είδους λαϊκισμό, δημαγωγία και εν τέλει βαθύ συντηρητισμό, οφείλει κανείς να αναγνωρίσει την επίμονη και με κάθε ευκαιρία εμφανιζόμενη δημοσκοπική παρότρυνση προς τούτο, σημαντικής μερίδας των πολιτών. Η πρωτοβουλία των 58 αποτέλεσε εξαιρετική πρόκληση – πρόσκληση για την συγκρότηση ενός νέου πολιτικού ρεύματος που θα ενώνει δυνάμεις σε συνδυασμό με την προοπτική ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού και του προγραμματικού λόγου. Η πρωτοβουλία αυτή δεν ολοκληρώθηκε, έμεινε ατελής. Οι δυνάμεις που όφειλαν να συνεννοηθούν εμφανίζονται διαιρεμένες. Πιστεύοντας ότι η Δημοκρατική Αριστερά έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για αυτό αισθάνομαι υποχρεωμένος να μην ακολουθήσω τον δρόμο που επέλεξε. Έχοντας την πεποίθηση μαζί με την ελπίδα ( δεν πεθαίνει ποτέ), ότι οι επερχόμενες εκλογές θα αναδείξουν πιο καθαρά την αναγκαιότητα της συνεννόησης, της ενότητας και της ανανέωσης, θέλω να ενισχύσω αυτή ακριβώς την προοπτική υποστηρίζοντας την εκλογική ενίσχυση της “ΕΛΙΑΣ” συμμετέχοντας στην πολιτική κίνηση “Μεταρρυθμιστική Αριστερά”

1 σχόλιο:

  1. Ευτυχώς γιατί αλλοιώς πως θα καταφέρναμε να δειώξουμε συντεταγμένα εκατοντάδες χιλιάδες επιστήμονες από τη χώρα να ξεπουλήσουμε ότι είχαμε και δεν είχαμε και να πετύχουμε και πρωτογενές πλεόνασμα από πάνω!

    Σε άλλο πλανήτη ζείτε ή έχετε χάσει και αυγά και πασχάλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή