ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Η Νιόβη Παυλίδου υποψήφια για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας


της Άννης Καρολίδου από το Voria.gr

Πολιτικές πρωτοβουλίες και κόμματα, έξι φορείς που αντιπροσωπεύουν ένα ευρύ φάσμα πολιτικής σκέψης, έρχονται κοντά, συνεργάζονται, σχηματίζουν αυτοδιοικητική παράταξη και υποστηρίζουν μία ανεξάρτητη υποψήφια για τηνΠεριφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, τη μηχανικό και καθηγήτρια του ΑΠΘ Νιόβη Παυλίδου.
Οι συμμετοχές στο σχήμα των «έξι»- με Δράση, Δημιουργία Ξανά, ΠΑΣΟΚ, Δίκτυο Π80, Τοπικό Συντονιστικό της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης και Δυναμική Ελλάδα- αποδεικνύουν πως υπάρχει έδαφος συνεργασίας, πέρα από κομματικές γραμμές, τουλάχιστον στο χώρο της αυτοδιοίκησης.
Οι ζυμώσεις και διεργασίες είχαν ενταθεί το τελευταίο διάστημα σε επίπεδο Περιφέρειας και στη χθεσινή σύσκεψη κορυφώθηκαν. Η απόφαση λήφθηκε,  σχηματισμός παράταξης (το όνομά της θα το μάθουμε τις επόμενες ημέρες), ανοικτής σε νέες συμμετοχές, με όρους ισοτιμίας. Όπως είπαν στη Voria.gr,πρωτεργάτες του σχήματος, «στόχος είναι η κάθοδος στις εκλογές, για την Περιφέρεια, με τη συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο των αρίστων, χωρίς να στεκόμαστε σε κομματικές προελεύσεις, χωρίς να βάζουμε ποσοστώσεις».
Για επικεφαλής του νέου σχήματος, εξετάζονταν τρεις υποψηφιότητες, η μία ήταν του Σπύρου Βούγια, του γνωστού πανεπιστημιακού και πρώην υπουργού, του Χρήστου Παπαστεργίου, γιατρού και υποψήφιου βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και η τρίτη, η ανεξάρτητη από κόμματα, αυτή της Νιόβης Παυλίδου, που είχε στο προηγούμενο διάστημα αναλάβει δράση στον πυρήνα της κίνησης των «58». Η επιλογή της κυρίας Παυλίδου, είναι δηλωτική για το πώς σκοπεύει να κινηθεί η νέα παράταξη.
Αργότερα σήμερα, θα περιμένουμε την πρώτη ανακοίνωση του νέου σχήματος, που θα περιγράφει τα βασικά του προγραμματικά χαρακτηριστικά, ενώ την Παρασκευή, αναμένεται να ολοκληρωθούν οι συνεννοήσεις για το όνομα της νέας παράταξης για την ΠΚΜ και να δοθούν περισσότερα στοιχεία για τους άξονες δράσης της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου