ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Ελιά. Ε, και; Έτσι, χωρίς πρόγραμμα;



Προσυπογράφω το κείμενο του φίλου μου Μιχάλη (Leo)

του Μιχάλη Κυριακίδη από τη Μεταρρύθμιση

Με την ανακοίνωση του ευρωψηφοδελτίου, η Ελιά έκανε ακόμα ένα βήμα στο δρόμο προς τις Ευρωεκλογές. Είναι όμως βήματα που γίνονται με δυσκολία και πολλά λάθη. Λάθη που πληγώνουν την αξιοπιστία της Δημοκρατικής Παράταξης. Κυρίως όμως- και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σε αυτό- ο τρόπος που δημιουργήθηκε η ΕΛΙΑ, δεν έπεισε την κοινωνία πως κάτι νέο γεννήθηκε. Η όλη διαδικασία έμοιαζε περισσότερο με διευθέτηση εσωτερικών ισορροπιών ενός χώρου, παρά με μια προσπάθεια αναγέννησής του.

Πολλά τα λάθη, που άρχισαν να γίνονται από την εκκίνηση. Η Πρωτοβουλία των 58 ξεκίνησε με μια έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις του χώρου -κυρίως ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ- να προχωρήσουν σε διαδικασίες ανασυγκρότησης. Ωστόσο, αν και ήταν από την αρχή σχεδόν βέβαιο ότι στη ΔΗΜΑΡ θα επικρατούσαν άλλες σκέψεις, οι 58 δεν ήταν έτοιμοι για την εναλλακτική λύση (plan B΄), αλλά σύρθηκαν σε ατέρμονες και αντιπαραγωγικές συζητήσεις που θύμιζαν «πολιτικό γεροντοκορισμό», οδήγησαν σε εσωτερικές διαδικασίες φθοράς και έχασαν πολύ μεγάλο μέρος της δυναμικής τους. Η τελευταία πράξη ήταν η υπαναχώρηση στο θέμα του σταυρού, λες και τούτο ήταν το μείζον θέμα στρατηγικού προσανατολισμού. Εξάλλου, η τελική διαμόρφωση του ευρωψηφοδελτίου, δείχνει πως κακώς ο Γιάννης φοβήθηκε το θεριό. Ακολούθησε και υπαναχώρηση των εκ της ΔΗΜΑΡ προερχόμενων στελεχών, που επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα.

Κυρίως όμως, οι 58 απογοήτευσαν μεγάλο μέρος της κοινωνίας που είχε επενδύσει σε αυτήν την πρωτοβουλία. Δεν έπεισαν ότι φέρνουν κάτι καινούργιο. Στην ουσία, απορροφημένοι στις «ενδοοικογενειακές» διαβουλεύσεις, ξέχασαν την κοινωνία, την αγνόησαν.

Δεν απευθύνθηκαν στον κόσμο της Κεντροαριστεράς και στους δημοκρατικούς πολίτες γενικότερα, με θέσεις, με απόψεις, με μια νέα αφήγηση για το μέλλον που να γεννά ελπίδες, χωρίς λαϊκισμούς. Η σημαντική δουλειά που έκαναν οι ομάδες που ασχολήθηκαν με το πρόγραμμα, αγνοήθηκε και έμεινε στα συρτάρια.

Και εγεννήθη η «ΕΛΙΑ». Με πολλές απώλειες και τραύματα. Και διαμορφώθηκε το ψηφοδέλτιο, με πραγματικά φρέσκα και ικανά πρόσωπα, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είναι γνωστά στο ευρύ κοινό. Πρόκειται όμως για νέους, οι περισσότεροι των οποίων δεν προέρχονται από τους κομματικούς μηχανισμούς, με πολύ ενδιαφέρον βιογραφικό και ικανότητες.

Και λοιπόν; Αρκούν αυτά; Ασφαλώς όχι! Χρειάζεται να εξορμήσουν στην κοινωνία, να εμφανιστούν στις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και τα άλλα μέσα ενημέρωσης και να αναπτύξουν τις θέσεις της ΕΛΙΑΣ…

Ποιες όμως είναι οι θέσεις της ΕΛΙΑΣ; Ποιο είναι το νέο αφήγημα που θα δώσει ελπίδα για διέξοδο σε μια πραγματικά τραυματισμένη από την κρίση κοινωνία;

Ποιο είναι το πρόγραμμα της ΕΛΙΑΣ; Διαφέρει και σε τι από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο -όπως όλοι πλέον αναγνωρίζουν, το δείχνουν άλλωστε και οι δημοσκοπήσεις- έχει απαξιωθεί στη συνείδηση των κεντροαριστερών ψηφοφόρων; Να προσθέσουμε εδώ, πως κάποιοι από το ΠΑΣΟΚ, προφανώς δεν κατάλαβαν πως εγεννήθη η ΕΛΙΑ και συνεχίζουν να μιλούν σαν να αναγενήθηκε απλώς το… ΠΑΣΟΚ.

Σε τι διαφέρει από τη ΔΗΜΑΡ, που κλείστηκε στο κέλυφος της ανεύθυνης αριστεράς και τώρα δέχεται τις συνέπειες της αδυναμίας της να ανταποκριθεί στις ανάγκες των καιρών;

Σε τι διαφέρει από το υπόλοιπο παλαιό πολιτικό σύστημα, που αδυνατεί να αντιληφθεί τα νέα δεδομένα και συνεχίζει να βαδίζει στα παλαιά μονοπάτια που οδήγησαν στην κρίση;

Μαθαίνω πως οι προτάσεις της ΕΛΙΑΣ είναι σχεδόν έτοιμες και πως θα μπουν σε διαβούλευση για μια 1-2 εβδομάδες και στη συνέχεια θα παρουσιαστούν σε κεντρική εκδήλωση. Υπενθυμίζω πως μπαίνει ο Απρίλιος και ο χρόνος τρέχει... Πως οι θέσεις, το νέο αφήγημα (εάν υπάρχει), θέλει χρόνο για να γίνει κτήμα της κοινωνίας… Κυρίως όμως φοβάμαι πως θα χαθούμε άλλη μια φορά στη… μετάφραση της διαβούλευσης.

Η ΕΛΙΑ θα προχωρήσει, μόνον εάν πείσει πως πραγματικά ευαγγελίζεται την αναγέννηση του χώρου της Κεντροαριστεράς, πως απέκτησε έναν νέο ανατρεπτικό λόγο και ρεαλιστικό όραμα για τη μεταμνημονιακή εποχή.

Φοβάμαι -και αυτό φαίνεται στις δημοσκοπήσεις- πως μέχρι τώρα δεν τα έχει καταφέρει. Υπάρχει χρόνος, αλλά βρισκόμαστε ήδη στο παρά πέντε…
Ο Μιχάλης Κυριακίδης είναι δημοσιογράφος,Δ/ντής Σύνταξης της «Μεταρρύθμισης»

3 σχόλια:

  1. Μην βιαζόμαστε, τόχω ξαναπεί. Ας δώσουμε χρόνο στο χρόνο. Τα πράγματα θέλουν την ωρίμανσή τους.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντως η Ελιά με πρόγραμμα ή χωρίς πρόγραμμα είναι αδύνατο να σηματοδοτήσει τη ρήξη με τον παλαιοκομματισμό, θεμελιώδη προϋπόθεση εθνικής ανασυγκρότησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αφού το εγχείρημα της συνεργασίας δεν ευοδώθηκε, Λεωνίδα, στον καιρό του, νομίζω ότι αυτή την περίοδο είναι πρόωρο να συζητάμε διαρκώς γι' αυτό. Ας πορευτούμε κατά συνείδηση προς τις κάλπες, οι οποίες -νομίζω- ανάλογα με το τι αποτέλεσμα θα βγάλουν θα καθορίσουν και την παραπέρα πορεία της λεγόμενης "κεντροαριστεράς".

    Δύσκολοι καιροί για όλους και για όλα, ιδιαίτερα όταν η κοινή λογική στραγγαλίζεται μπροστά στα μάτια όσων προσπαθούν να την παρακολουθήσουν από το μικροκομματικό συμφέρον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή