ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

ομαδάρα

ομαδάρα

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα όχι μόνο αρνήθηκε να εκσυγχρονίσει όλες τις εκπαιδευτικές της βαθμίδες, αλλά αγωνίστηκε σκληρά για να καταστρέψει και τον υπάρχοντα εκπαιδευτικό ιστό. Ανακάλυψε αργά τη λεγόμενη αντιαυταρχική εκπαίδευση και την εφάρμοσε τόσο λάθος ώστε να εξυπηρετεί τη βασική λαϊκίστικη εθνική αφήγηση, αλλά και τους εμπλεκόμενους με αυτή. Το λεγόμενο «δημοκρατικό σχολείο» ήταν και είναι εθνοκεντρικό, αντιδυτικό και ταυτόχρονα χαλαρό και ανεξέλεγκτο. Παράγει ολοένα και περισσότερους ημιμαθείς πολίτες με χαμηλή συνείδηση ατομικής ευθύνης. Με ελάχιστη πολιτειακή Παιδεία, καμία γνώση δημόσιων οικονομικών, καμία συναίσθηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου και ογκώδη άγνοια της πρόσφατης παγκόσμιας Ιστορίας. Αντιθέτως, η νεολαία μαθαίνει ότι αποτελεί μέρος ενός ανάδελφου έθνους, βαλλόμενου από παντού και δη από τους κακούς καπιταλιστές και νεοφιλελεύθερους της Δύσης που σήμερα τυγχάνει να είναι και τοκογλύφοι - δανειστές. Η αγάπη μας για τον Πούτιν και τη Ρωσία του είναι ενδεικτική.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Ελιά. Ε, και; Έτσι, χωρίς πρόγραμμα;



Προσυπογράφω το κείμενο του φίλου μου Μιχάλη (Leo)

του Μιχάλη Κυριακίδη από τη Μεταρρύθμιση

Με την ανακοίνωση του ευρωψηφοδελτίου, η Ελιά έκανε ακόμα ένα βήμα στο δρόμο προς τις Ευρωεκλογές. Είναι όμως βήματα που γίνονται με δυσκολία και πολλά λάθη. Λάθη που πληγώνουν την αξιοπιστία της Δημοκρατικής Παράταξης. Κυρίως όμως- και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σε αυτό- ο τρόπος που δημιουργήθηκε η ΕΛΙΑ, δεν έπεισε την κοινωνία πως κάτι νέο γεννήθηκε. Η όλη διαδικασία έμοιαζε περισσότερο με διευθέτηση εσωτερικών ισορροπιών ενός χώρου, παρά με μια προσπάθεια αναγέννησής του.

Πολλά τα λάθη, που άρχισαν να γίνονται από την εκκίνηση. Η Πρωτοβουλία των 58 ξεκίνησε με μια έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις του χώρου -κυρίως ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ- να προχωρήσουν σε διαδικασίες ανασυγκρότησης. Ωστόσο, αν και ήταν από την αρχή σχεδόν βέβαιο ότι στη ΔΗΜΑΡ θα επικρατούσαν άλλες σκέψεις, οι 58 δεν ήταν έτοιμοι για την εναλλακτική λύση (plan B΄), αλλά σύρθηκαν σε ατέρμονες και αντιπαραγωγικές συζητήσεις που θύμιζαν «πολιτικό γεροντοκορισμό», οδήγησαν σε εσωτερικές διαδικασίες φθοράς και έχασαν πολύ μεγάλο μέρος της δυναμικής τους. Η τελευταία πράξη ήταν η υπαναχώρηση στο θέμα του σταυρού, λες και τούτο ήταν το μείζον θέμα στρατηγικού προσανατολισμού. Εξάλλου, η τελική διαμόρφωση του ευρωψηφοδελτίου, δείχνει πως κακώς ο Γιάννης φοβήθηκε το θεριό. Ακολούθησε και υπαναχώρηση των εκ της ΔΗΜΑΡ προερχόμενων στελεχών, που επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα.

Κυρίως όμως, οι 58 απογοήτευσαν μεγάλο μέρος της κοινωνίας που είχε επενδύσει σε αυτήν την πρωτοβουλία. Δεν έπεισαν ότι φέρνουν κάτι καινούργιο. Στην ουσία, απορροφημένοι στις «ενδοοικογενειακές» διαβουλεύσεις, ξέχασαν την κοινωνία, την αγνόησαν.

Δεν απευθύνθηκαν στον κόσμο της Κεντροαριστεράς και στους δημοκρατικούς πολίτες γενικότερα, με θέσεις, με απόψεις, με μια νέα αφήγηση για το μέλλον που να γεννά ελπίδες, χωρίς λαϊκισμούς. Η σημαντική δουλειά που έκαναν οι ομάδες που ασχολήθηκαν με το πρόγραμμα, αγνοήθηκε και έμεινε στα συρτάρια.

Και εγεννήθη η «ΕΛΙΑ». Με πολλές απώλειες και τραύματα. Και διαμορφώθηκε το ψηφοδέλτιο, με πραγματικά φρέσκα και ικανά πρόσωπα, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είναι γνωστά στο ευρύ κοινό. Πρόκειται όμως για νέους, οι περισσότεροι των οποίων δεν προέρχονται από τους κομματικούς μηχανισμούς, με πολύ ενδιαφέρον βιογραφικό και ικανότητες.

Και λοιπόν; Αρκούν αυτά; Ασφαλώς όχι! Χρειάζεται να εξορμήσουν στην κοινωνία, να εμφανιστούν στις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και τα άλλα μέσα ενημέρωσης και να αναπτύξουν τις θέσεις της ΕΛΙΑΣ…

Ποιες όμως είναι οι θέσεις της ΕΛΙΑΣ; Ποιο είναι το νέο αφήγημα που θα δώσει ελπίδα για διέξοδο σε μια πραγματικά τραυματισμένη από την κρίση κοινωνία;

Ποιο είναι το πρόγραμμα της ΕΛΙΑΣ; Διαφέρει και σε τι από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο -όπως όλοι πλέον αναγνωρίζουν, το δείχνουν άλλωστε και οι δημοσκοπήσεις- έχει απαξιωθεί στη συνείδηση των κεντροαριστερών ψηφοφόρων; Να προσθέσουμε εδώ, πως κάποιοι από το ΠΑΣΟΚ, προφανώς δεν κατάλαβαν πως εγεννήθη η ΕΛΙΑ και συνεχίζουν να μιλούν σαν να αναγενήθηκε απλώς το… ΠΑΣΟΚ.

Σε τι διαφέρει από τη ΔΗΜΑΡ, που κλείστηκε στο κέλυφος της ανεύθυνης αριστεράς και τώρα δέχεται τις συνέπειες της αδυναμίας της να ανταποκριθεί στις ανάγκες των καιρών;

Σε τι διαφέρει από το υπόλοιπο παλαιό πολιτικό σύστημα, που αδυνατεί να αντιληφθεί τα νέα δεδομένα και συνεχίζει να βαδίζει στα παλαιά μονοπάτια που οδήγησαν στην κρίση;

Μαθαίνω πως οι προτάσεις της ΕΛΙΑΣ είναι σχεδόν έτοιμες και πως θα μπουν σε διαβούλευση για μια 1-2 εβδομάδες και στη συνέχεια θα παρουσιαστούν σε κεντρική εκδήλωση. Υπενθυμίζω πως μπαίνει ο Απρίλιος και ο χρόνος τρέχει... Πως οι θέσεις, το νέο αφήγημα (εάν υπάρχει), θέλει χρόνο για να γίνει κτήμα της κοινωνίας… Κυρίως όμως φοβάμαι πως θα χαθούμε άλλη μια φορά στη… μετάφραση της διαβούλευσης.

Η ΕΛΙΑ θα προχωρήσει, μόνον εάν πείσει πως πραγματικά ευαγγελίζεται την αναγέννηση του χώρου της Κεντροαριστεράς, πως απέκτησε έναν νέο ανατρεπτικό λόγο και ρεαλιστικό όραμα για τη μεταμνημονιακή εποχή.

Φοβάμαι -και αυτό φαίνεται στις δημοσκοπήσεις- πως μέχρι τώρα δεν τα έχει καταφέρει. Υπάρχει χρόνος, αλλά βρισκόμαστε ήδη στο παρά πέντε…
Ο Μιχάλης Κυριακίδης είναι δημοσιογράφος,Δ/ντής Σύνταξης της «Μεταρρύθμισης»

3 σχόλια:

  1. Μην βιαζόμαστε, τόχω ξαναπεί. Ας δώσουμε χρόνο στο χρόνο. Τα πράγματα θέλουν την ωρίμανσή τους.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντως η Ελιά με πρόγραμμα ή χωρίς πρόγραμμα είναι αδύνατο να σηματοδοτήσει τη ρήξη με τον παλαιοκομματισμό, θεμελιώδη προϋπόθεση εθνικής ανασυγκρότησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αφού το εγχείρημα της συνεργασίας δεν ευοδώθηκε, Λεωνίδα, στον καιρό του, νομίζω ότι αυτή την περίοδο είναι πρόωρο να συζητάμε διαρκώς γι' αυτό. Ας πορευτούμε κατά συνείδηση προς τις κάλπες, οι οποίες -νομίζω- ανάλογα με το τι αποτέλεσμα θα βγάλουν θα καθορίσουν και την παραπέρα πορεία της λεγόμενης "κεντροαριστεράς".

    Δύσκολοι καιροί για όλους και για όλα, ιδιαίτερα όταν η κοινή λογική στραγγαλίζεται μπροστά στα μάτια όσων προσπαθούν να την παρακολουθήσουν από το μικροκομματικό συμφέρον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή