ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Η ΕΡΤ, το βασίλειο της ρεμούλας επανέρχεται ως ΝΕΡΙΤ;



Ενα ρεπορτάζ του Έθνους ρίχνει ένα κάποιο φως στη υπόθεση ΝΕΡΙΤ και Προκοπάκη. Η ΝΕΡΙΤ, οπως και η ΕΡΤ, συνεχίζει να ειναι το βασίλειο του βυσματος και της ρεμούλας. Οσο η δημόσια συζήτηση συνεχίζεται για το αν υπαρχει πολιτικός έλεγχος πανω σε αυτήν, τα μικροσυμφεροντα κάτω απο το ραντάρ κάνουν τη δουλειά τους. Το μόνιμο προβλημα του ελληνικού δημοσίου, να καυγαδιζουμε για τα δήθεν μεγάλα, και να μην μπορούμε να φτιάξουμε τα καθημερινά.

Ο κ. Προκοπάκης λέει πως θα έβαζε την υπογραφή του σε 14 από τις 20 εγκεκριμένες παραγωγές. Στις υπόλοιπες βλέπει πρόβλημα. «Δεν μιλάω για σκάνδαλα. Λέω πως ως μάνατζερ απαιτούσα καθαρές διαδικασίες. Δεν μπορεί η επιτροπή αξιολόγησης να απορρίπτει εκπομπές και ξαφνικά αυτές να εμφανίζονται στο επόμενο βήμα της διαδικασίας. Συνέβη για τρεις παραγωγές. Μια πήρε και την τελική έγκριση. Υπάρχει εκπομπή που έχει επίσης εγκριθεί, η οποία δεν αναφέρεται πουθενά στα πρακτικά των επιτροπών αξιολόγησης ή προγράμματος. Εμφανίστηκε ξαφνικά...
Οταν δεν προχωράς, ενώ έχεις το δικαίωμα, σε απευθείας αναθέσεις και βγαίνεις σε διαγωνισμό, υποχρεούσαι να ακολουθείς τον διαγωνισμό. Τα έχω καταθέσει όλα με υπόμνημα στο Εποπτικό Συμβούλιο. Αναφέρω και για διαρροές μέσα από τις επιτροπές. Ενημερώθηκα εκ των υστέρων πως μέλος επιτροπής αξιολόγησης έστελνε SMS σε ανθρώπους που διεκδικούσαν εκπομπές. Επίσης, οι προτάσεις που αναμένεται να αξιολογηθούν για το πρόγραμμα του Οκτωβρίου, δηλαδή σίριαλ κλπ., έχουν ανοιχτεί και το ξέρει η πιάτσα, ενώ δεν έπρεπε να πειραχτούν μέχρι να συγκροτηθούν οι επιτροπές».
Χειμαρρώδης και παραστατικός, ο Ρεθυμνιώτης πρώην καθηγητής του Columbia και σύμβουλος επιχειρήσεων, υποστηρίζει πως την Τρίτη, όταν γύρισε όλα τα γραφεία για να χαιρετήσει το προσωπικό... τρελάθηκε. «Ανοίγω ένα γραφείο και βλέπω θρονιασμένο πρώην γενικό διευθυντή της ΕΡΤ με δυο γραμματείς και έναν βοηθό. Ανθρωπο που ήταν υποψήφιος για διευθυντής και δεν επελέγη. Δεν προτάθηκε καν από τον ανεξάρτητο σύμβουλο.
Είχε υποβάλει τα χαρτιά του και στο ΑΣΕΠ για υπάλληλος και δεν πέρασε. Υπάρχουν καμιά 50αριά συνάδελφοί του με περισσότερα προσόντα... Παρακάτω είδα κι άλλον πρώην γενικό διευθυντή της ΕΡΤ που είχε υποβάλει υποψηφιότητα για γενικός διευθυντής και την απέσυρε.
Σε ερώτηση της EBU μια μέρα μετά την αποπομπή μου αν υπάρχει κίνδυνος επανεμφάνισης της παλιάς παθογένειας, απάντησα πως όντως υπάρχει. Η κακοδαιμονία της ΕΡΤ δεν ήταν στους ανθρώπους της δουλειάς, αλλά στη διοίκηση. Oταν απαγορεύτηκαν οι προσλήψεις διοικητικών, έπαιρναν ανθρώπους ως δημοσιογράφους, σκηνοθέτες για να κάνουν τους γραμματείς.
Εκείνους που ξέρουν καλά αυτή την τεχνική της διοίκησης, τους είδα στο κτίριο την επομένη της αποπομπής μου.
Η ΝΕΡΙΤ, αν έχει απόκλιση 10% από τον στόχο του Μεσοπρόθεσμου, αντιμετωπίζει "ξαφνικό θάνατο". Για να τα βγάλει πέρα έχει προϋπολογισμό που ήδη ξεπερνά 8,5% τον στόχο. Μια μικρή απόκλιση είναι κρίσιμη. Αν βρεθούν δηλαδή 40 "βύσματα" να πληρώνονται χωρίς να παράγουν, ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας κινδυνεύει».
Ο κ. Προκοπάκης δεν βλέπει πολιτικό δάκτυλο πίσω από την απομάκρυνσή του και θεωρεί βάση του προβλήματος τις κακές σχέσεις με το Εποπτικό Συμβούλιο. «Μερίδα του Εποπτικού Συμβουλίου επιχειρούσε να παρέμβει στη Διοίκηση. Αυτό δείχνει και το σκεπτικό της αποπομπής. Διαβεβαιώ πως στο τυπικό τουλάχιστον κομμάτι δεν υπήρχε δυσλειτουργία».
Σπεύδει να ξεκαθαρίσει πως δεν δέχτηκε πολιτικές πιέσεις ή παρεμβάσεις στο έργο του. Υπήρξαν όμως, καθώς λέει, ανεπίσημες επιθυμίες ή ευχές, που αγνοήθηκαν. «Βρίσκομαι με στέλεχος κόμματος και φέρνει η γραμματέας του ένα χαρτί διπλωμένο για μένα. Εκείνος το ανοίγει και σχολιάζει: ο τάδε που έχει πρόβλημα με το παιδί του. Το κλείνει και το αφήνει. Eμεινε έτσι κλειστό όταν έφυγα. Σε συνάντηση με άλλο στέλεχος, μου λέει "έχω τη λίστα του τάδε κόμματος, τι να την κάνω;". Του απάντησα "κράτησέ την".
Oσα περιγράφει διευκρινίζει πως αφορούν ανθρώπους από δυο κόμματα. Προσπάθειες για... σπρωξίματα είχε αντιληφθεί, όπως υποστηρίζει, και στη διαδικασία επιλογής διευθυντών.
Οι «αντίπαλοί» του, του καταλογίζουν πως στο σύντομο διάστημα που βρέθηκε στη θέση του προέδρου κατάφερε να ανοίξει κόντρες με πολλές πλευρές ενώ του χρεώνουν και την αδυναμία της ΝΕΡΙΤ να στελεχωθεί μέσα από διαγωνισμούς για τους οποίους υπάρχει εξώδικο και έχει παρέμβει εισαγγελέας. «Τον εισαγγελέα τον κάλεσα εγώ επειδή υπήρχαν καταγγελίες για αγορασμένα πτυχία γλωσσομάθειας και την ίδια μέρα ζήτησα αρωγή από το ΑΣΕΠ. Για τον διαγωνισμό των δημοσιογράφων και καλλιτεχνών, λέει πως «ήταν σίγουρο ότι θα έπαιρνε άπειρο χρόνο και θα είχε χιλιάδες ενστάσεις. Οι προδιαγραφές είναι απαίτηση του Εποπτικού Συμβουλίου και συγκρουστήκαμε γι' αυτό. Η προκήρυξη έχει πολλές αγκυλώσεις». Παρά το ότι υπήρχαν οδηγίες από την κυβέρνηση να παγώσουν οι διαδικασίες προσλήψεων εν όψει εκλογών εκείνος δεν έβλεπε νομικό κώλυμα και εισηγήθηκε στο Εποπτικό να προχωρήσει η διαδικασία.

Ζήτημα Δημοκρατίας

Δηλώνει απολύτως βέβαιος πως κάποιοι δεν ήθελαν να βγει στον αέρα η ΝΕΡΙΤ. «Hμουν ξεκάθαρος ότι είναι ζήτημα Δημοκρατίας να βγει ο ανεξάρτητος φορέας στον αέρα την προεκλογική περίοδο και να έχουν ομαλοποιηθεί τα πάντα με την EBU. Δεν μπορούσαν να γίνουν εκλογές με γραμματεία υπουργείου. Οκτώ μήνες φτύσαμε αίμα γι' αυτό. Η διαπραγμάτευση με την EBU τελείωσε τα μεσάνυχτα της 30ης Απριλίου. Αν δεν κατέληγε, δεν θα είχαμε Γιουροβίζιον, που ακούγεται αστείο, αλλά θα έλεγε όλη η Ευρώπη πως η Ελλάδα δεν μπορεί ή δεν θέλει να αποκαταστήσει τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα. Επίσης κινδύνευαν τα δικαιώματα του Μουντιάλ για τα οποία έχουν ήδη πληρωθεί 11 εκατ. ».
Τον ρωτάμε αν θεωρεί πως έχει ευθύνες για το αδιέξοδο. «Ποιο αδιέξοδο; Κανάλι βγήκε. Δεν υπάρχει αδιέξοδο. Θα... αυτοκτονούσα αν η αποπομπή μου γινόταν το Σάββατο. Αλλά τη Δευτέρα το πράγμα είναι αλλιώς. Το στοίχημα κερδήθηκε, αντίθετα από τη βούληση και του Εποπτικού Συμβουλίου. Το λέω καθαρά. Ελπίζω ο κ. Μακρυδημήτρης να μπορέσει να κάνει αυτά που δεν έκανα εγώ»...
Η συνέχεια στο ΕΘΝΟΣ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου