ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Μπουτάρη εσύ; Καμίνη εγώ.


Ο φίλος μας Κωνσταντίνος Πατέστος είναι υποψήφιος με το ΠΟΤΑΜΙ. Αυτό δεν τον εμποδίζει να κάνει το αυτονόητο, να βγει ευθαρσώς και να ευχηθεί καλή επιτυχία στο Γιώργο Καμίνη. Μπράβο Πατέστο.
του Κωνσταντίνου Πατέστου
​​Είμαι μέλος και υποψήφιος ευρωβουλευτής τού Ποταμιού και συμμερίζομαι πλήρως τη θέση τού κινήματος μας για μη εμπλοκή στις αυτοδιοικητικές εκλογές και στήριξης τού ενός ή του άλλου υποψηφίου.
Συμμερίζομαι επίσης πλήρως τη θέση μας για προσωπική στήριξη όποιων υποψηφίων μάς αρέσουν και ελεύθερη ψήφο κατά συνείδηση.
Στο πλαίσιο λοιπόν αυτής τής ορθής πολιτικής τοποθέτησης, ως παλιός Κυψελιώτης και βαθειά μεταρρυθμιστής, στηρίζω όλες τις “εξαιρέσεις​​”, όλους τους αδέσμευτους υποψήφιους που στηρίζουν τον τόπο τους και όχι το στενό κομματικό συμφέρον.​
Ο Γιώργος Καμίνης είναι μια ​τέτοια ​εξαίρεση. Στέκεται μακριά από τα κόμματα και δεν κάνει τις επιλογές του με κομματικά κριτήρια. Πράγματι, όσοι “ανήκουν” σε παρατάξεις, δεν ξέρουν πού να τον κατατάξουν. Μ’ αρέσει αυτό. Ο Γιώργος Καμίνης είναι άνθρωπος της συνεργασίας, όχι της πόλωσης.
Έχει να επιδείξει έργο που ίσως δεν είναι φανερό σε όλους: η αυτοδιαφήμιση δεν είναι το φόρτε του. Ο Γιώργος Καμίνης παρέλαβε έναν Δήμο σε άθλια κατάσταση, κατεστραμμένο από τις παλιότερες δημαρχίες και από την άσχημη συγκυρία, καταχρεωμένο, άκρως γραφειοκρατικό, βυθισμένο στην πελατοκρατία, ακινητοποιημένο, σπάταλο και αναποτελεσματικό. Ο καθένας από μας μπορεί να τσεκάρει τα οικονομικά του στο Διαδίκτυο, να δει τι συνέβη, πώς ο δήμος νοικοκυρεύτηκε. Παραλλήλως, ο Γιώργος Καμίνης συγκρότησε σχεδόν από το μηδέν ένα δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης που υποστηρίζει χιλιάδες συμπολίτες μας: αυτό θα έπρεπε να είναι έργο τού υπουργείου προνοίας, αλλά η κρατική εξουσία δεν μπόρεσε να το επωμιστεί. Ο δήμαρχος ήταν απολύτως μόνος: μόνος μπροστά στις παγιωμένες νοοτροπίες, στον δημοσιοϋπαλληλισμό, στον έξαλλο συνδικαλισμό, στην απρόθυμη και ανήμπορη κεντρική μας διοίκηση. Νομίζω ότι τα έβγαλε πέρα μια χαρά: ο δήμος ανταποκρίθηκε στις βασικές του υποχρεώσεις παρότι υπέστη περικοπές 40% των πόρων και παρότι τον υπονόμευαν οι αντιπολιτευόμενοι. Το σίγουρο είναι ότι στην Ελλάδα οι συνεργασίες είναι αδύνατες κι ότι τα κομματικά συμφέροντα και η εξουσιομανία υπαγορεύουν την πολιτική μας συμπεριφορά. Ο Γιώργος Καμίνης αντιμετώπισε με θάρρος, σταθερότητα και χιούμορ όλες τις δυσκολίες. Και επέδειξε ευθύτητα και αντοχή σε όλα τα ζητήματα –καθαριότητα, φωτισμό, αστυνόμευση, επιχειρηματικότητα, πολιτισμό. Με παρόμοια ευθύτητα και αντοχή χειρίστηκε τη «Χρυσή Αυγή» η παρουσία τής οποίας επιδεινώνει την κατάσταση στην πόλη.
Δεν γνωρίζω τον δήμαρχο προσωπικά, τον είδα επί τροχάδην σε ένα πάρτυ κατά την προηγούμενη προεκλογική εκστρατεία του, ενώ έχει τύχει να τον παρακολουθήσω σε ομιλίες και συνεντεύξεις. Μου φαίνεται έντιμος, ευφυής, καλλιεργημένος και πολιτισμένος. Μιλάει σαν άνθρωπος, όχι σαν αυτόματο. Και διατηρεί απόσταση από τα άκρα. Επιπλέον, δεν είναι λαϊκιστής και έχει την αίσθηση τού μέτρου. Πρόκειται για νέου τύπου πολιτικό, για τα ελληνικά δεδομένα τουλάχιστον.
Χάρη στον Γιώργο Καμίνη η Αθήνα μπορεί να ελπίζει σε μια αναγέννηση. Στη δεύτερη τετραετία (η πρώτη θητεία ήταν κάπως κουτσουρεμένη) υπάρχουν πολλές πιθανότητες να λυθούν τα προβλήματα που έμειναν άλυτα ή επιδεινώθηκαν. Ο Γιώργος Καμίνης παραδέχεται τις αποτυχίες, τις καθυστερήσεις, τις αιφνίδιες αντιξοότητες: δεν συμεριφέρεται σαν εκείνους που υπόσχονται ανέφικτα πράγματα, ούτε παραδίδεται στην ηττοπάθεια.​ Του εύχομαι καλύ επιτυχία.​
15 Μαϊου 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου