ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Αγαμήτου και Απάρτου γωνία




Η ΔΗΜΑΡ επιτέθηκε στο ΠΟΤΑΜΙ με αφορμή τα επίμαχα βίντεο αποκαλύπτοντας το βαθύ συντηρητισμό και την υποκρισία της λεγόμενης ανανεωτικής αριστεράς με μια ανακοίνωση βγαλμένη από άλλες εποχές.
Αναλυτικά η ανακοίνωσης της ΔΗΜΑΡ είναι η εξής:

«Οι γυναίκες για άλλη μια φορά χρησιμοποιούνται βάναυσα για να πουλήσουν ένα προϊόν. Αυτή τη φορά, από το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη που ευαγγελίζεται την ανανέωση της πολιτικής. Τα διαφημιστικά του σποτ με αντικείμενο τις γυναίκες είναι μια ακραία εκδοχή σεξισμού.

Οι πολίτες που συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο του Ποταμιού για τις Ευρωεκλογές δεν προσβάλλονται από αυτές τις διαφημίσεις; Στην Ευρώπη που θέλουν να μας εκπροσωπήσουν, η δυσφήμιση αυτή των γυναικών θα είχε σοβαρές συνέπειες για τους δημιουργούς της».
Η φίλη μου όμως η Μυρσίνη Λιοναράκη μέλος της ΕΕ της ΔΗΜΑΡ και υπεύθυνη του Τομέα Ισότητας Φύλων στάθηκε στο ύψος της ως ήταν φυσικό. Μπράβο Μυρσινάκι.

Η ανακοίνωση της Μυρσίνης

«Ως μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, έχω οριστεί υπεύθυνη του Τομέα Ισότητας Φύλων. Σήμερα βγήκε μία ανακοίνωση για τα τηλεοπτικά στοτάκια του Ποταμιού με την οποία δεν έχω καμία σχέση, για την οποία δεν ρωτήθηκα κ δεν ενημερώθηκα. Περιττό να σημειώσω ότι δεν θα την έγραφα έτσι ποτέ, ούτε θα χρησιμοποιούσα αυτήν την ρητορική η οποία πρωτίστως έχει πολιτικό χαρακτήρα για να χτυπήσει το Ποτάμι παραμονές εκλογών κ δευτερευόντως ενδιαφέρεται για την ισότητα κ τις γυναίκες που “χρησιμοποιούνται βάναυσα’. Αλλά μάλλον αυτό δεν ενδιαφέρει κ πολλούς στη ΔΗΜΑΡ. Εμένα όμως με ενδιαφέρει κ γιατί καταστρατηγείται για άλλη μία φορά κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας και γιατί δεν επιθυμώ το δικό μου όνομα να συνδέεται με κάτι που δεν μου ταιριάζει. Το κόμμα που φτιάξαμε μαζί κ μας ενέπνευσε όλους δεν έχει ούτε ιδιοκτήτες, ούτε χρήστες του κατά το δοκούν. Αυτά κ συγγνώμη για την ενόχληση που λένε».


Η Athens Voice μίλησε με την κυρία Μυρσίνη Λιοναράκη, σχετικά με το θέμα που προέκυψε:
Κρίνετε σωστό σε αυτή τη φάση να διαχωρίσετε την θέση σας από το κόμμα;
Είναι θέμα δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος. Έγινε παραβίαση της ιεραρχίας. Υπεύθυνη και εκλεγμένη από τα όργανα του κόμματος για τον Τομέα Ισότητας Φύλων είμαι εγώ και ξαφνικά είδα μία ανακοίνωση, χωρίς καν να ρωτηθώ. Σε κάθε περίπτωση πιστεύω ότι αυτά τα θέματα πρέπει να τα θέτουμε, ακόμα και τις παραμονές των εκλογών.
Δεν έχει δικαίωμα η ΔΗΜΑΡ να επιτεθεί σε ένα αντίπαλο κόμμα;
Πιστεύω ότι στον πολιτικό μας χώρο δεν ταιριάζει να κάνουμε επιθέσεις τέτοιου τύπου προεκλογικά και δεν συνάδει με την κουλτούρα μας. Είναι μια ανακοίνωση που δεν κάνει επίθεση στο σεξισμό αλλά στο Ποτάμι. Όπως έγραψα και στην ανακοίνωση, αν αποφασίζαμε να βγάλουμε ανακοίνωση, εγώ δεν θα την έγραφα έτσι.
Υπάρχουν και άλλοι στη ΔΗΜΑΡ που διαφωνούν με την ανακοίνωση του κόμματος κατά των σποτ;
Δεν έχει τεθεί κανένα θέμα. Έβγαλα την ανακοίνωση, αφού είχα μιλήσει με μέλη του κόμματος και τον γραμματέα και τους εξήγησα ότι θεωρώ λάθος αυτό που έγινε. Για εμένα είναι κυρίως θέμα ηθικής.
Θεωρείτε σεξιστικά τα δύο σποτ;
Γελοία ναι, επίπεδου πενταήμερης ναι, αλλά όχι σεξιστικά. Ζούμε σε μια εποχή που τα κόμματα βγάζουν χειρότερα σποτάκια από αυτό.
 

4 σχόλια:

  1. Οι υπέρμαχοι της πολιτικής ορθότητας αντιμετωπίζουν τη γυναικεία ταυτότητα σαν ενα είδος αναπηρίας, η οποια πρεπει να συγ καλύπτεται, να μεταμφιέζεται, να γινεται αντικειμενο ειδικής προστασίας, και πάντως να μην αναφερόμαστε ρεαλιστικά σ´ αυτήν.

    Με αλλα λόγια, βάλαμε αυτόκλητους ιδεολογικούς χωροφύλακες στο κεφάλι μας!

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγω είμαι ο προηγούμενος ανώνυμος. Ξέχασα να υπογράψω.

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απο τις ανοησιες τυπου Ευας Καιλη οτι "το Ποταμι δεν ειναι κεντροαριστερα" φθασαμε σε παπαριες περι σεξισμου. Στο μεταξυ βρεθηκαν καινουργιες μορφες της στατιστικης επιστημης, και νεοι τροποι αναπτυξης, αφου σε 4 χρονια θα δημιουργηθουν 600000 θεσεις εργασιες. Ελλας η χωρα των ονειρων, Ολε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάκη : Η ανεργία θα μειωθεί πολύ πολύ αργά παρόλη την ανάπτυξη που ίσως έρθει. Έως τότε μπορούμε να κανουμε τη μαλακία εργόχειρο

      Διαγραφή