ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Βάλτε λίγο ΠΟΤΑΜΙ στη ζωή σας


Δεν το ανέβασα προεκλογικά για να μην πει κανένας ότι "εκβιάζω" τους φίλους μου τους αντιποτάμιους. 

του Λεωνίδα Καστανά

Βάλτε λίγο ΠΟΤΑΜΙ στη ζωής σας. Για σας το λέω σύντροφοι και φίλοι και αδελφοί της λεγόμενης κεντροαριστεράς. Εντάξει, δεν είναι το κόμμα που θα θέλαμε, με τις επεξεργασμένες θέσεις, τις μαζικές διαδικασίες, τις τάσεις (και τα παραμάγαζα). Και το one man show του Σταύρου το ξέρω ότι σας ενοχλεί. Αλλά βλέπετε αυτός έκανε το βήμα μπρος ενώ εμείς κάναμε μόνο βήματα πίσω. Και τις μαζώξεις με τις ερωτοαπαντήσεις δεν τις έχετε συνηθίσει. Κάπου δεν σας κάθονται. Tea Party κι έτσι. Αλλά αν ερχόσασταν σε κάποια από αυτές θα βλέπατε έναν άλλο κόσμο, χωρίς γκρίζα ή ξεσκέπαστα κεφάλια, χωρίς τη σπουδή του μπαρουτοκαπνισμένου αριστερού, αλλά και χωρίς τη ξύλινη γλώσσα του τέως πασοκικού στελέχους. Έναν άλλο, συχνά όμορφο κόσμο, καλαίσθητο, χαμογελαστό, που είδε λίγο φως και μπήκε. Χωρίς ίσως και να ξέρει που μπήκε και τι θα κάνει. Αλλά έκανε την κίνηση με ενθουσιασμό και αθωότητα.

Δεν θελήσατε να συνταχθείτε με την ΕΛΙΑ και καλά κάνατε. Δύναμη σταθερότητας, αλλά και δύναμη από τα παλιά. Κρατικοδίαιτοι μηχανισμοί έτοιμοι να καταπνίξουν κάθε διαφορετικό και να αναπαράγουν το προηγούμενο, αυτό που κατέρρευσε αλλά ζει και βασιλεύει τόσο μέσα στις καρδιές τους όσο και στις καταθέσεις τους. Με νέους φίλους ιδιαίτερα αξιόλογους, αλλά κομπάρσους μπροστά στο βαθύ διευθυντήριο. Κάποιοι φύγατε από του Φώτη απηυδισμένοι, χολωμένοι και ίσως ακόμα αναρωτιέστε πως χάσαμε τρία χρόνια  προσπαθώντας να μεταφράσουμε τα γιαμαμότο. Πως πιαστήκαμε κώτσοι, πως δεχτήκαμε το 4-2-1, πως μας φόρεσαν την ταμπέλα του δεξιού, άνθρωποι που δεν έχουν βγάλει με τον ιδρώτα τους δύο δεκάρες. Άνθρωποι που είναι τόσο βαθιά Συριζαίοι (της χειρότερης ποιότητας) αλλά δεν το ξέρουν.   Πως πιστέψαμε ότι το μαγαζί αυτό είχε ανθρώπους που μπορούσαν να υπερβούν την ιστορία τους, να πάρουν την ευθύνη και να κάνουν το μεγάλο βήμα. Που έκανε ένας άσχετος, ο Σταύρος. Να μην το ξεχνάμε.

Φίλοι, πιστοί στην ιδέα της καθολικής μεταρρύθμισης, στο όνειρο του αριστερού φιλελευθερισμού, φίλοι της ιδέας μιας άλλης ορθολογικής και ευρωπαϊκής Ελλάδας στέκεστε τώρα μετέωροι στο χώρο. Διστάζετε να  ιππεύσετε τη συγκυρία, ελπίζοντας στην επόμενη μέρα. Τι κάνετε; Υπομονή, όπως είπε ένα καλός μου φίλος. Η αυριανή μέρα δεν θα είναι και πολύ διαφορετική αν δεν έχει την ακίδα που θα αναγκάσει τον κόσμο μας να φωνάξει «ως εδώ πολιτικάντηδες της πλάκας» ας κάνουμε  πολιτική χωρίς εσάς. Δεν σας βαρεθήκαμε εμείς. Σας βαρέθηκε ο εαυτός σας. Πάρτε σύνταξη, αντέτε στο εξοχικό σας, γράψτε βιβλία αλλά μη μας τα σκοτίζετε.  Η αλήθεια είναι ότι πίστεψα και εγώ στο μετασχηματισμό του παλιού, στη θεωρία της μη παρθενογέννεσης, στο όλοι μαζί ξανά μανά οι ίδιοι, που όμως κατάλαβαν και θέλουν να το πάρουν αλλιώς για να μη βρουν. Φίλοι μου ούτε εμείς καταλάβαμε πολλά.  Και μεις παλιό είμαστε, παμπάλαιο και ας μην είμαστε πολιτικοί και ας μην βάλαμε το δάχτυλο στο μέλι.   


Σ αυτήν τη συγκυρία απαιτείται να βάλουμε όλοι εμείς λίγο ΠΟΤΑΜΙ στη ζωή μας αλλά και στη ζωή του τόπου. Να εγκαταστήσουμε μια καινούργια και υπό διαμόρφωση πολιτική δύναμη, με στοιχεία πατριωτισμού, κοσμοπολιτισμού, φιλελευθερισμού, ορθής λογικής και συνεννόησης. Εντάξει και ελαφριού ανώδυνου λαϊκισμού. Αντίπαλο δέος στον αριστερό και ακροδεξιό εθνολαϊκισμό. Σφήνα στην τρίτη θέση που εποφθαλμιά το όνειδος της Χρυσαυγής. Μια δύναμη σταθερότητας που κονταίνει το ΣΥΡΙΖΑ και ενοχλεί τη ΝΔ. Που ανακατεύει το σύστημα, αλλά προς το παρόν δεν ποδηγετείτε, δεν ελέγχεται. Με τα καλά και τα κακά του. Δεν θα λύσει το ΠΟΤΑΜΙ το πρόβλημα της χώρας. Οι πολιτικοί θα το λύσουν και οι επαϊοντες, αν τα καταφέρουν ποτέ. Το ΠΟΤΑΜΙ απλά φέρνει κανονικούς ανθρώπους στο προσκήνιο και κάποιοι από αυτούς έχουν ιδέες και ικανότητες να τις πραγματοποιήσουν. Αν μετρήσουμε τους καραγκιόζηδες που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 40 χρόνια θα βάλουμε τα κλάματα. Αν αναλογιστούμε τα σοβιετικά ή πασοκοτραφή ζόμπυ που ετοιμάζονται θα το βάλουμε στα πόδια. Ας δώσουμε ευκαιρία και στους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Δηλαδή σε μας.    

6 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό!

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "και στις καταθέσεις τους". Ωφείλεις μια συγνώμη - τουλάχσιτον. Τι ισοπέδωση είναι αυτή; Δεν σε αναγνωρίζω.
    "μια καινούργια και υπό διαμόρφωση πολιτική δύναμη, με στοιχεία πατριωτισμού, κοσμοπολιτισμού, φιλελευθερισμού, ορθής λογικής και συνεννόησης". Με τον Δήμου μαζί ή όχι; Ποτέ δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα Λέων.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λέο,
    Δεν νομίζω ότι υπάρχει δυνατότητα πλέον να παρακολουθεί κανείς τις οβιδιακές μεταμορφώσεις σου.
    Ως φυσικός γνωρίζεις ότι χωρίς μία συνεκτική θεωρία, η οποία μεν τροποποιείται, προσαρμόζεται και ενίοτε (αλλά όχι κάθε κάθε μέρα) ανατρέπεται και αντικαθίσταται, δεν υπάρχει δυνατότητα ούτε κατανόησης, ούτε δράσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεταμορφώσεις; Δεν τις αντιλαμβάνομαι. Το ΠΟΤΑΜΙ είναι ένα όχημα να ιππεύσουμε τη συγκυρία. Η θεωρία είναι πάντα εδώ. Αλλά χρειάζεται και η πολιτική. ΠΑραμένουμε φίλοι του μεσαίου χώρου φίλε Δημήτρη

      Διαγραφή
  4. Και ακτίνες φωτός (με διάφορα χρώματα) και πολύ μαύρο σκοτάδι βγήκαν απο αυτές τις κάλπες. Ευρωπαϊκές και αυτοδιοικητικές.
    Η επιτυχία του Ποταμιού είναι μιά από τις φωτεινές ακτίνες.
    Εύχομαι να δυναμώσει αυτό το φώς, και άλλα, μήπως και μπορέσουμε ως χώρα να διακρίνουμε κάποιο δρόμο διεξόδου.
    Πρέπει τώρα να κάνουμε όλοι κουράγιο, να εκπέμψουμε λίγη αισιοδοξία. Και γιατί όχι; Δεν είμαστε ω χώρα εξαίρεση, μια σκοτεινή κηλίδα της ηπείρου μας. Τι να πούν λόγου χάρη οι Γάλλοι, οι Βρετανοί; Πως σκοτεινιάζουν έτσι αυτές οι χώρες, όπου ξεκίνησε η κοινοβουλευτική δημοκρατία των Νέων Χρόνων;
    Μήπως άραγε τώρα πρέπει να μεταδωσουμε εμείς οι Έλληνες (και μαζί μας οι Ιταλοί, οι Ισπανοί, οι Ρουμάνοι, οι Βούλγαροι και λοιποί Βαλκάνιοι ή Μεσογειακοί), λίγο κουράγιο στη δυτικότερη, δυνατή, περήφανη Ευρώπη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αλλωστε , ο (και πλουσιος χωρις μιζεριες και κλαψες ) ποιητης του ερωτα και της χαρας, αναφωνησε βλεποντας ολα αυτα τα κατωτερω, εις την οδον Φιλελληνων * εκστασιασμενος απο το ελληνικο φως, κλπ….

    “Θεέ ! O καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως ! Tο φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Eλλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου”.

    * Εις την (ημισειαν) οδον του ημισεως νικνειμ μου

    Εις την Οδόν των Φιλελλήνων Εμπειρίκος Aνδρέας

    http://panosz.wordpress.com/2014/03/21/nikos_xanthopoulos/#comment-223234

    ΑπάντησηΔιαγραφή