ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Γιώργος Καμίνης: Ένας δεξιοτέχνης βιολιστής στη στέγη της Αθήνας


Από το δίκτυο υποστηρικτών του Γιώργου Καμίνη
Στις δημοτικές εκλογές του 2010 συντελέστηκε μία μεγάλη στροφή στην ιστορία της ελληνικής αυτοδιοίκησης: εκλέχθηκαν ως δήμαρχοι μεγάλων πόλεων προσωπικότητες που δεν είχαν προηγουμένως καριέρα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Ο Γιώργος Καμίνης εκλέχθηκε Δήμαρχος της Αθήνας έχοντας μία ευρεία πολυκομματική στήριξη, από την κεντροδεξιά έως την κεντροαριστερά και την οικολογία, και με βασικό διαπιστευτήριο την θητεία του στην Ανεξάρτητη Αρχή του Συνηγόρου του Πολίτη
Με την εκλογή του Γιώργου Καμίνη  στον Δήμο Αθηναίων, η αυτοδιοίκηση στράφηκε προς τον αληθινό της ρόλο και σκοπό: η δημοτική διακυβέρνηση να υπηρετεί πρωτίστως τους κατοίκους της πόλης και όχι να εφαρμόζει με αδράνεια, παθητικά τους σχεδιασμούς, να εξυπηρετεί σκοπιμότητες της κεντρικής πολιτικής σκηνής.
Στα τρία επόμενα, πολύ δύσκολα χρόνια της μεγάλης κρίσης, έγινε  έργο.
Η πόλη που κατέρρεε άρχισε να στέκεται στα πόδια της.
Αλλού θεαματικά, αλλού λιγότερο.
Χωρίς να βρίσκει άλλοθι στην κρίση και στην αδυναμία του κράτους να βοηθήσει, χωρίς να αναζητά εχθρούς, ξένους και ντόπιους, ο δήμος δούλεψε.
Κι έδειξε σε όλους και στον καθένα  μας πως ο δρόμος της προσπάθειας και υπάρχει και αποδίδει.
Το κυριότερο ο δήμος εξελίχθηκε σε αυτόνομο θεσμό διακυβέρνησης.
Ο δήμος σήμερα  διοικεί, κυβερνά την πόλη.
Με δικές του μόνιμες υποδομές  κοινωνικού έργου που στηρίζουν καθημερινά 20.000 ανθρώπους. Το παλιό φρουραρχείο έγινε στρατηγείο αλληλεγγύης, που οργανώνει τις ενέργειες, σιτίζει τα παιδιά και τους άπορους. Ένα δίκτυο με 5 προγράμματα αλληλοβοήθειας λειτουργεί στα πλαίσια του ΚΥΑΔΑ (Κέντρο Υποστήριξης και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων), με την εθελοντική συνδρομή συμπολιτών μας.
Με έμφαση στις δημοκρατικές αξίες, στα δικαιώματα του πολίτη, με μέτωπο στις        νεοφασιστικές πρακτικές. Σε μία παραδειγματική κίνηση με διεθνή πολιτική απήχηση, τον Μάιο του 2013, ο δήμαρχος είπε ΟΧΙ στις προκλήσεις της ακροδεξιάς,  απαγορεύοντας τα ρατσιστικά συσσίτια της Χρυσής Αυγής στους δημόσιους χώρους της πόλης. Είναι η πρώτη φορά που δήμαρχος καλείται στον ΟΗΕ αλλά και στο Συμβούλιο της Ευρώπης να απευθυνθεί για τα ανθρώπινα  δικαιώματα. Κι είναι επίσης η πρώτη φορά- μετά τους Ολυμπιακούς του 2004- που ο διεθνής Τύπος (New York Times, Monde, Guardian) αναφέρονται με θέρμη στην Αθήνα, σαν εμβληματική πόλη που ξέρει να μάχεται για τη δημοκρατία.
Με δημιουργία  δομών αυτόνομης χρηματοδότησης. Για πρώτη φορά δήμος πέτυχε να χειρισθεί αυτόνομα Ευρωπαϊκούς πόρους. Η Αναπτυξιακή Εταιρεία του Δήμου, αναγνωρίσθηκε σαν ενδιάμεσος φορέας διαχείρισης των χρημάτων του ΕΣΠΑ.  Έτσι 120 εκ. ευρώ επενδύθηκαν κατευθείαν, χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς μεσολαβήσεις, σε 72 έργα της πόλης με έμφαση στην αλληλοβοήθεια, την ανάπλαση, την ανεργία. Ο δήμος έψαξε και βρήκε χρηματοδότηση κι εκτός συνόρων. Στην Αμερική, με τη βοήθεια του δήμου Ν. Υόρκης, στη Νορβηγία, παρακάμπτοντας την βαριά δημόσια κρατική γραφειοκρατία.
Με νοικοκύρεμα των οικονομικών, διαφάνεια και χρηστή διοίκηση Για τρίτη συνεχή    χρονιά ο δήμος παρουσιάζει πλεονασματικό ισολογισμό. Το συνολικό χρέος του μειώθηκε. Η Αθήνα είναι ο μόνος δήμος που ο προϋπολογισμός του είναι αναρτημένος  στο διαδίκτυο και η εκτέλεσή του ενημερώνεται καθημερινά. Ο Δήμος αντιμετωπίζει  αμέσως , εξετάζει εξονυχιστικά, λογοδοτεί υπεύθυνα σε κάθε περίπτωση δημόσιας κατάχρησης και παρανομίας. Όπως με την περίπτωση του δημοτολογίου και των  υιοθεσιών.
Με ανάπτυξη υπηρεσιών για την εξυπηρέτηση του πολίτη. Παρά τη σημαντική μείωση προσωπικού , ο δήμος εκμεταλλεύεται την τεχνολογία αλλά και τη γνώση και τις εμπειρίες άλλων μεγάλων πόλεων (Ν. Υόρκη, Άμστερνταμ, Λονδίνο) και βελτιώνει την παραγωγικότητα των υπαλλήλων αλλά και την αποδοτικότητα των υπηρεσιών στους πολίτες. Ο δήμος έφτιαξε τα ΣΕΔ  (Σημεία Εξυπηρέτησης Δημοτών) σε επτά δημοτικά διαμερίσματα και έχει αρχίσει ήδη η πιλοτική λειτουργία για ογδόντα πιστοποιητικά- συναλλαγές με το δήμο, τις οποίες ο πολίτης μπορεί να τις κάνει ηλεκτρονικά από το σπίτι του.
Με πίστη στην δημιουργικότητα, με εμπιστοσύνη στην κοινωνία πολιτών .
Ένα ευρύ και πολύ-συμμετοχικό δίκτυο αλληλεγγύης άρχισε να καλύπτει την πόλη, η οποία χτυπήθηκε από την κοινωνική κρίση περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο σημείο της χώρας.
Ο Δήμος εμπιστεύθηκε τις κινήσεις και ομάδες πολιτών που δρουν στην πόλη, αυτή την Αθήνα της πρωτοβουλίας. Δημιουργώντας την ψηφιακή πλατφόρμα Συναθηνά τους έδωσε δημόσιο βήμα και ευκαιρίες νέων δράσεων.
Παραχωρώντας τον χώρο απέναντι από τη Βαρβάκειο αγορά, έδωσε στις ομάδες πολιτών τη Στέγη της δουλειάς τους.
Οργανώνει μαζί τους, μεταξύ άλλων, την εκστρατεία αισθητικής αναβάθμισης του κέντρου .
Οι ίδιοι οι Αθηναίοι αναδεικνύουν έτσι μια νέα ταυτότητα της πόλης, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς φοβικούς αποκλεισμούς, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, ανοιχτοί στον κόσμο, εμπνευσμένοι από την κληρονομιά της πόλης, αποφασισμένοι από την ανέχεια πεισμωμένοι από την εγκατάλειψή της.
Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν μία ολοκληρωμένη αποτίμηση του έργου του Γιώργου Καμίνη, αλλά μία μάλλον σύντομη παράθεση των βασικών λόγων για τους οποίους οι πολίτες της Αθήνας πρέπει να υπερασπιστούν το έργο αυτό ενόψει των εκλογών του Μάιου. Και να διεκδικήσουν τη δυνατότητα συνέχισής του.
Θέλουμε δήμαρχο της πόλης  όχι της πόλωσης.
Μέσα σε ένα κλίμα ιδεολογικής πόλωσης το οποίο υπαγορεύεται από την κεντρική πολιτική σκηνή, σκοπός του Δικτύου Υποστηρικτών είναι να συνταχθεί με τις πολιτικές αξίες της δημοκρατικής διακυβέρνησης αλλά  και το οραματικό, συνάμα και απτό, έργο που έφερε η προσωπικότητα του Γιώργου Καμίνη στον πρώτο δήμο της χώρας.
Στην κρίση των θεσμών θέλουμε να βάλουμε απέναντι την ελπίδα των πολιτών και ομάδων που φτιάχνουν τις γειτονιές τους. Των εθελοντών του δικτύου αλληλοβοήθειας.
Στην ηττοπάθεια του «τίποτα δεν γίνεται», στην αδράνεια του «φταίει το κράτος» ή γενικά «οι άλλοι», βάζουμε απέναντι το έργο του Δήμου που αποδεικνύει πως μπορούμε.
Μπορούμε μαζί, με  αξίες, πείσμα, σταθερότητα, ηθική, δουλειά, φαντασία, κέφι.
Δεν επιθυμούμε να αντικαταστήσουμε τον ρόλο που κάποτε είχαν οι τοπικοί κομματικοί μηχανισμοί στις δημοτικές εκλογές,  αλλά επιθυμούμε να βρεθούμε ως εθελοντές στο επίκεντρο της γειτονιάς και της πόλη μας. Είμαστε μία πρωτοβουλία πολιτών για να υποβάλουμε τις προτάσεις μας, τις ιδέες μας, τις απόψεις μας για την γειτονιά μας, θέλουμε να μιλήσουμε για την πόλη που μένουμε, θέλουμε να συζητήσουμε ανοιχτά για τα προβλήματα που χρόνια μας ταλαιπωρούν και που σίγουρα δεν θα εξαφανιστούν από την μία μέρα στην άλλη. Θέλουμε να ασκήσουμε κριτική και να υπογραμμίσουμε τις παραλείψεις και τα λάθη.
Για παράδειγμα πιστεύουμε πως ο Δήμος δεν καθάρισε, ούτε φώτισε την πόλη. Ο σταθμός μετεγκατάστασης απορριμμάτων που πρόσφατα εγκρίθηκε είναι σημαντικό βήμα. Οι τοποθετήσεις βυθιζόμενων κάδων, που αρχίζουν επιτέλους και στην Αθήνα με περίπου 50 χρόνια καθυστέρησης σε σχέση με την Ευρώπη, θα βοηθήσουν αποφασιστικά. Όμως προς το παρόν η πόλη παραμένει με κέντρο βανδαλισμένο και αισθητικά υποβαθμισμένο, με γειτονιές όπου συχνά οι κάδοι  ξεχειλίζουν, μυρίζουν και ακατοίκητοι , σκοτεινοί χώροι γίνονται μικρές χωματερές.
 Πιστεύουμε πως η κοινωνική επιχειρηματικότητα και ο πολιτισμός είναι ευκαιρίες και όπλα της πόλης. Θέλουμε περισσότερη «Τεχνόπολη» κι ας ακούγεται αυτό σαν πολυτέλεια σε καιρό κρίσης. Ο πολιτισμός, η ζωή της Αθήνας, οι ξεναγήσεις όχι μόνο στο ιστορικό κέντρο που κάποτε επιτέλους πρέπει να αναδειχθεί, αλλά και στη ζωντανή πόλη των αρχιτεκτονικών διαδρομών, των street artists, των γειτονιών που διασώθηκαν και επιβιώνουν είναι μέρος της Αθηναϊκής αυτογνωσίας μας και πηγή δημιουργίας σύγχρονου τουριστικού προορισμού.
Ζητάμε ο δήμος να διεκδικήσει και να προωθήσει την επιχειρηματικότητα συγκεκριμένα. Με δομές εκκίνησης επιχειρήσεων, με χρηματοδότηση της επινοητικότητας. Στον τομέα αυτό η δημοτική διακυβέρνηση χρειάζεται νέο σχεδιασμό και ριζικές παρεμβάσεις.
 Όσο κι αν είναι δύσκολο, πιστεύουμε πως με καίριες παρεμβάσεις , όπως αυτές που έγιναν στην δημοτική αγορά στην Κυψέλη, η Αθήνα μπορεί να απαλλάξει τις γειτονιές της από γκέτο σαν του Α. Παντελεήμονα. Να αποδώσει ασφαλείς τους περιθωριοποιημένους δημόσιους χώρους της.
Για αυτούς τους λόγους θέλουμε να υποστηρίξουμε ενεργητικά, κριτικά, εθελοντικά και με ανιδιοτέλεια τον Γιώργο Καμίνη.
Γιατί ζούμε στην πόλη σαν κάτοικοι ή εργαζόμενοι ή επισκέπτες. Γιατί θα συνεχίσουμε να ζούμε και την θέλουμε καλύτερη, πιο όμορφη, πιο ασφαλή, ελκτική.
Γιατί πιστεύουμε ότι οι πόλεις έχουν το δικό τους αυτόνομο ρόλο, τον δικό τους νέο λόγο να πουν στην ταραγμένη εποχή μετάβασης και θεσμικής ανεπάρκειας που ζούμε.
Για αυτούς τους λόγους απευθύνουμε κάλεσμα σε όσους πιστεύουν πως μπορούμε να δράσουμε στην πόλη, να συνταχθούν μαζί μας και όλοι μαζί να προσφέρουμε εθελοντικά τον χρόνο μας.
Οι εθελοντές του Δικτύου Υποστηρικτών 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου