ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014


του Αχιλλέα Γραβάνη

Άκουσα την ομιλία του Σπύρου Λυκούδη την προηγούμενη Τετάρτη. Συγκλονιστικός πολιτικός λόγος. Η επιβεβαίωση της εξαιρετικότητας του. Όμως, ξένος σε ένα πολιτικό κόμμα που διακατέχεται από ανατριχιαστικό παλαιοκομματισμό, αυτοαναιρετικό πολιτικαντισμό, και διαφαινόμενες πολιτικές αποφάσεις επιβίωσης των κομματαρχών του σε κάθετη αντίθεση με τον πυρήνα της πολιτικής του ταυτότητας (ανανεωτική και μεταρρυθμιστική Αριστερά). Η ανεπανάληπτη κατάθεση ψυχής θα μείνει κενή περιεχομένου αν δεν συνοδευτεί από θαρραλέες πολιτικές πράξεις. Φίλτατος ο φίλος αλλά φιλτάτη η πατρίς. Και στον φίλο δόθηκαν πολλαπλές ευκαιρίες, της πατρίδας όμως λιγοστεύουν επικίνδυνα. Το παράδειγμα πολιτικής ασφυξίας του ευπατρίδη Λυκούδη συναντάται και σε άλλους όμορους πολιτικούς χώρους. Η πολιτικές του αποφάσεις έχουν προφανώς ευρύτερη βαρύτητα.

Εγκλωβισμένες μεταρρυθμιστικές δυνάμεις του καταρρέοντος παλαιού πολιτικου συστήματος απελευθερώνονται διαρκώς. Το ξήλωμα είναι όμως αργόσυρτο. Κομματικοί μηχανισμοί, συντεχνίες, συμφέροντα, βολέματα, διλήμματα το περιόρισαν, προς το παρόν. Η διαδικασία "συνκοίτωσης" των μεταρρυθμιστών, των ορθολογιστών του μεσαίου χώρου θα είναι επίσης αργόσυρτη. Οι προηγούμενες αγωνιώδεις, εντερικές προσπάθειες συνάθροισης δεν απέδωσαν και έκαναν όλους πιο προσεκτικούς. Οι κομματικοί μηχανισμοί, ο ναρκισσισμός των ηγετών βοήθησαν πολύ σʼ αυτό. Οι ευρωεκλογές έδειξαν ότι στις επόμενες εθνικές εκλογές το πολιτικό σύστημα θα "κυλά" πολύ διαφορετικά. Οι νέες μεταρρυθμιστικές δυνάμεις έχουν καθήκον να στρέψουν την ροή του προς μια δημοκρατική, παραγωγική, αξιοκρατική, κοινωνικά δίκαιη, ευρωπαϊκή κατεύθυνση. Η ατομική ευθύνη των αποφάσεων του καθενός θα καθορίσει την ποιότητα της νέας συλλογικότητας του μεσαίου χώρου που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος.

Η απελευθέρωση αυτών των δυνάμεων θα επιταχυνθεί αν προσωπικότητες όπως ο Σ. Λυκούδης εμπληρώσουν τον ιστορικό τους ρόλο. Και υπάρχει ικανός αριθμός εκεί έξω να κάνει την διαφορά. Αυτό που λείπει είναι η απόφαση για πράξεις, δεν αρκούν μόνο οι καλές προθέσεις. Αυτό τα μάθαμε ‘the hard way” …
Ο Αχιλλέας Γραβάνης είναι Καθηγητής Παν/μιου Κρήτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου