ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Η μικρή ΔΕΗ και η μικρή πολιτική



του Ηλία Ευθυμιόπουλου

Με πολλή μικρή πιθανότητα λάθους, μπορώ να καταθέσω ότι η (κρατική) ΔΕΗ Ανανεώσιμες, που δημιουργήθηκε για να προωθήσει αυτά που λέει ο τίτλος της, δεν έχει κάνει καμιά σοβαρή επένδυση τα τελευταία 20 χρόνια στα νησιά του Αιγαίου σε νέες πηγές ενέργειας όπως είναι τα αιολικά πάρκα και η γεωθερμία. Κι αυτό τη στιγμή που το πρόσθετο κόστος από τη χρήση του πετρελαίου ως καύσιμο στους σταθμούς παραγωγής πρέπει να φτάνει το ένα δις ετησίως, λόγω της μικρής κλίμακας και της μικρής απόδοσης των γεννητριών στο μη διασυνδεδεμένο σύστημα. Αντίθετα μάλιστα η μητρική ΔΕΗ που είναι ο κύριος των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων στα νησιά σχεδιάζει νέους πετρελαϊκούς σταθμούς στη Ρόδο και τη Λέσβο για την κάλυψη της αυξανόμενης ζήτησης. Αυτά δεν συμβαίνουν γιατί οι ΑΠΕ είναι ακριβές, ούτε γιατί ανταγωνιστικά συμφέροντα καταφέρνουν τόσα χρόνια να μπλοκάρουν τις τεχνολογικές εξελίξεις. Συμβαίνουν κυρίως διότι οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ έχουν καταφέρει να επιβάλουν το καθεστώς της ακινησίας σε όλους τους τομείς της επιχείρησης, των ανανεώσιμων συμπεριλαμβανομένων. Δεν θέλουν να θιγούν κεκτημένα δεκαετιών όπως είναι το υπεράριθμο και συχνά ανεκπαίδευτο προσωπικό, δεν θέλουν να κινδυνεύσουν θέσεις εργασίας σε ανύπαρκτα πόστα, δεν θέλουν με άλλα λόγια να υποστούν την αξιολόγηση και τον εξορθολογισμό που αυτομάτως θα επέβαλε κάθε ιδιωτική εταιρεία (που σέβεται τον εαυτό της και τους κανόνες της αγοράς). Δεν θέλουν ούτε την ανακύκλωσή τους σε νέες μορφές παραγωγής μετά από μετεκπαίδευση – αλιώς θα το είχαν κάνει - δεν ενδιαφέρονται ούτε για το κοινό συμφέρον, ούτε για τη χώρα, ούτε για τον ηλεκτρισμό. Για τα προνόμια του κλάδου ενδιαφέρονται και μόνον.

Από κοντά τα κόμματα του λαϊκισμού που θέλουν να μας πείσουν με συνθήματα όπως «όχι στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου», «όχι στα ξένα συμφέροντα», «ναι στο φτηνό ρεύμα για το λαό». Όταν αναφέρονται στον εθνικό πλούτο εννοούν βέβαια το λιγνίτη, ένα καύσιμο προβληματικό τόσο για το περιβάλλον, όσο και για τις ίδιες τις λιγνιτοφόρες περιοχές. Ένα καύσιμο που κατά παράβαση όλων των κανόνων του ανταγωνισμού εκχωρήθηκε δωρεάν σε μια «επιχείρηση» η οποία βεβαίως ήταν κρατική. Το σκάνδαλο όμως δεν είναι η τεχνητή κερδοφορία της ΔΕΗ που δεν κοστολογεί την πρώτη ύλη. Το σκάνδαλο βρίσκεται στο ότι όλες οι άλλες τιμές από τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (αιολικά, φωτοβολταϊκά, μικρά υδροηλεκτρικά κτλ.) υπολογίζονται με βάση τη «φτηνή» λιγνιτική κιλοβατώρα και έτσι οι ανανεώσιμες βγαίνουν οριακά βιώσιμες, μετά μάλιστα και την τελευταία αυθαίρετη και αναιτιολόγητη βαριά φορολογία.

Η πώληση της μικρής ΔΕΗ θα οδηγήσει σε ολιγοπωλιακές καταστάσεις στο χώρο της ενέργειας, φωνάζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή πως θα γίνει αυτό; Θα έρθει ας πούμε η ENEL και θα πουλάει το ρεύμα κάτω του κόστους ώστε να εκτοπίσει τον κρατικό προμηθευτή. Και αφού τον εκτοπίσει και αγοράσει και το υπόλοιπο ποσοστό (το παραμένον 70%) θα αυξήσει τις τιμές όντας χωρίς αντίπαλο. Έτσι γίνεται στο καπιταλισμό. Έτσι έγινε και με τον ΟΤΕ και την κινητή τηλεφωνία και ακρίβηναν τα τηλέφωνα, έτσι έγινε και με την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και τα εισητήρια πήγαν στα ουράνια, έτσι έγινε και με το πετρέλαιο αφής πουλήθηκαν τα ΕΛΠΕ. Όχι, τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Απλούστατα χάθηκε ένα μέρος του κόμματος των προνομιούχων των κρατικοδίαιτων ΔΕΚΟ που αν μπορούσε να προστεθεί στα σημερινά ποσοστά ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν στην κυβέρνηση.

Εκείνο που κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται ο Αλέξης, ο Πάρις και ο Φώτης, ο πρώτος για να αυξήσει την εκλογική του δύναμη, ο δεύτερος για να επανεκλεγεί στην Κοζάνη και ο Τρίτος μήπως και συγκρατήσει τις διαρροές, είναι ότι η ενέργεια (και δη η ηλεκτρική) υπό τον απόλυτο κρατικό έλεγχο αποτελεί έτσι κι αλιώς παρελθόν. Όχι για λόγους πολιτικούς, αλλά τεχνολογικούς. Η διανεμημένη παραγωγή και η διαχείρηση μέσα από το cloud του internet είναι πια πραγματικότητα. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει το κράτος είναι να ανοίξει όλες τις πόρτες και τα παράθυρα στον ιδιωτικό τομέα (συμπεριλαμβανομένων των κοινοπραξιών, των ΟΤΑ και των συνεταιρισμών) και να εγγυηθεί την αντικειμενικότητα και την ισοτιμία στην πρόσβαση και τις συναλλαγές. Η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας είναι ό μόνος χρήσιμος και απαραίτητος κρατικός οργανισμός. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και για φτηνή κατανάλωση.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου