ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Μάτια ερμητικά κλειστά


του Τάσου Τέλλογλου από το protagon
Πριν από αρκετό καιρό, τον Μάρτιο, έγινε στο μέγαρο Μαξίμου σύσκεψη με τη συμμετοχή του τότε υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, του ενοίκου του μεγάρου πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, στελεχών των ταμείων των δημοσιογράφων και εκπροσώπων των εκδοτών. Εκεί, σχεδόν με ύφος υπερυπουργού οι εκπρόσωποι των εκδοτών ζήτησαν τον λόγο από τον τότε υπουργό των Οικονομικών κ. Στουρνάρα για το γεγονός ότι το αγγελιόσημο ήταν μεταξύ των ρυθμίσεων για τις «κρατήσεις υπέρ τρίτων», η κατάργηση των οποίων αποτελούσε θέμα συζήτησης ακόμα με την τρόικα. Με άλλα λόγια, η τρόικα είχε ζητήσει εδώ και πολύ καιρό να καταργηθεί το αγγελιόσημο, όπως και όλες οι άλλες κρατήσεις υπέρ τρίτων, ως προαπαιτούμενο για να απελευθερωθεί η δόση.
Ο Στουρνάρας προσπάθησε και το θέμα έφυγε από την ατζέντα. Τώρα όμως επανέρχεται. Φυσικά οι εκδότες και τα μέσα που ελέγχουν θα αναφερθούν διεξοδικά στις διάφορες στρεβλώσεις που εμποδίζουν τον ανταγωνισμό, αλλά όταν φτάσουν στις πομπές τις δικές τους, και δικές μας (η ΕΣΗΕΑ συντάσσεται πλήρως υπέρ του δικαιώματος των δημοσιογράφων να πληρώνει ολόκληρη η κοινωνία την ασφαλιστική τους εισφορά) θα το κάνουν «μόκο».
Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις των ΜΜΕ χρωστάνε στις τράπεζες εκατοντάδες εκατομμυρίων δάνεια που ουδέποτε θα πληρώσουν, αναχρηματοδοτούνται διαρκώς για την πληρωμή των τόκων στην οποία δεν ανταποκρίνονται, και είναι σε πολλές περιπτώσεις οι πρωταγωνιστές «κόκκινων δανείων» στα «κακά τμήματα» τραπεζών που έχουν μπει εκκαθαριστές, χωρίς καμία συνέπεια. Το ετοιμόρροπο πρακτορείο τύπου (που συντηρεί στόλο φορτηγών και οδηγών για να διανέμει τις ελάχιστες εφημερίδες που ακόμα κυκλοφορούν), επιβιώνει διότι αν καταρρεύσει θα σαρωθούν ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στο κύκλωμα. Πρόκειται για μια ωραία ατμόσφαιρα εντελώς εξυπηρετική για όλες τις πλευρές.
Έτσι, για πρώτη φορά στα 40 χρόνια της μεταπολίτευσης, η συγκυβέρνηση έχει εξασφαλίσει απόλυτο έλεγχο των ΜΜΕ. Τέτοια καταθλιπτική ομοφωνία -συμφωνούν ακόμα και οι υπουργοί της- ουδέποτε υπήρξε. Φυσικά, ο κατά τα άλλα έτοιμος να καταγγείλει ΣΥΡΙΖΑ είναι ιδιαίτερα φειδωλός στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου πλέγματος. Αφενός διότι ελέγχει -με άλλους- το σωματείο μας, εκείνο των επαγγελματιών δημοσιογράφων, αφετέρου διότι το σύνολο των επιχειρήσεων θα καταρρεύσουν αν λειτουργήσουν με αμιγώς ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Από την αρχή της τετραετίας της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές μας, οι εκδότες κατάφεραν να τους μείνουν -με τα χρήματα των τραπεζών- οι εκδοτικές επιχειρήσεις. Όχι πως θα τις έπαιρνε κανείς. Αλλά -όπως και σε άλλους κλάδους της οικονομίας- εμποδίζουν νέες προσπάθειες, δεσμεύοντας πόρους και διαιωνίζοντας ένα μοντέλο επιχείρησης που είναι πεθαμένο.
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου