ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Τυφλές απολύσεις;



του Λεωνίδα Καστανά

O ανορθολογισμός είναι ο κανόνας του εγχώριου πολιτικού συστήματος ακόμα και όταν θέλει να κάνει αλλαγές που φαίνονται απαραίτητες. Τηρείται και στο ζήτημα των απολύσεων ΔΥ που επιβάλλει η τρόϊκα. Πριν ένα χρόνο περίπου ζητήθηκε από την κυβέρνηση να απολύσει  εκπαιδευτικούς. Μετρήθηκαν και βρέθηκαν πολλοί. Χωρίς καμιά αξιολόγηση και περίσκεψη  αυτή κατάργησε τους τομείς Υγείας και Γραφιστικών Τεχνών των ΕΠΑΛ δηλαδή εκείνους των οποίων οι απόφοιτοι είχαν άμεση διέξοδο στην αγορά εργασίας. Σε μια εποχή που από όλες τις πλευρές προβάλει η ανάγκη ενίσχυσης της τεχνικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι 1787 καθηγητές δεν απολύθηκαν αλλά τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και η κυβέρνηση βρέθηκε να ψάχνει που θα τους βολέψει. Επί ένα χρόνο τους δίνει το 70% του μισθού τους για να κάθονται και κανείς δεν ξέρει ακόμα πως και που θα αξιοποιηθούν. Χρεώθηκε το πολιτικό κόστος και οικονομία δεν έκανε. Πρόσφατα  το ΥΠΟΙΚ απέλυσε 586 καθαρίστριες οι 531 εκ των οποίων ήταν 4ωρης απασχόλησης με 1066 ευρώ (μεικτά). Πολλά λεφτά και καθόλου δίκαια για τις μέρες που ζούμε. Οκ. Δεν θα μπορούσε να βρει πόσες και ποιες χρειάζεται κατόπιν αξιολόγησης, να τους προτείνει ένα μισθό ανάλογο αυτού της αγοράς εργασίας για την ίδια δουλειά και να τελειώσει εκεί το πράγμα;

Σήμερα προτίθεται να απολύσει άλλους 6000 ΔΥ. Αλλά και αυτές οι απολύσεις θα είναι τυφλές, οριζόντιες και ενδεχομένως άδικες όχι μόνο για τους εργαζόμενους αλλά και για το ίδιο το δημόσιο. Διότι δεν θα γίνουν με αξιολόγηση, μιας και αυτή ως φαίνεται, θα είναι τελείως προσχηματική και δεν θα οδηγεί ούτε σε απολύσεις αλλά ούτε και σε μείωση μισθού. Αντίθετα, όσοι δεν πιάνουν τη βάση (υποχρεωτικά το 15%, άλλο και τούτο πάλι), θα υποβάλλονται σε επιμόρφωση προς ικανοποίηση των «εταιριών επιμόρφωσης» του απόλυτου τίποτα. Στο τέλος δηλαδή θα πληρώσει και από πάνω κερατιάτικα. ¨Όλα αυτά γίνονται γιατί κανείς στη συγκυβέρνηση δεν έχει σχέδιο και γιατί ελάχιστοι θέλουν να κάνουν μεταρρυθμίσεις στοχευμένες και αξιολογημένες. 4 χρόνια παίζουν τον παπά προσπαθώντας να εξαπατήσουν την τρόικα και να μειώσουν το πολιτικό κόστος των αναδιαρθρώσεων. Δεν καταφέρνουν ούτε το ένα ούτε το άλλο. Απλά ζημιώνουν το κράτος και πλήττουν την αξιοπιστία του.

Το ελληνικό Δημόσιο δεν ξέρει να διαχειρίζεται το προσωπικό του ούτε φυσικά να το αξιολογεί. Δεν το ήξερε αλλά δεν θέλησε και ποτέ να το μάθει. Τώρα που έσφιξαν τα γάλατα βρίσκεται σε κρίση πανικού. Θα καταργήσει άχρηστους οργανισμούς; Οκ να το κάνει, επιβάλλεται. Αν όμως αυτοί απασχολούν ικανούς υπαλλήλους χρήσιμους και έμπειρους γιατί να τους απολύσει;  Γιατί δεν προχωρά με συνοπτικές αλλά έγκυρες διαδικασίες στην ολοκλήρωση των ερευνών ώστε να απαλλαγεί από όλους τους επίορκους; Γιατί δεν ολοκληρώνει ταχύτητα τον έλεγχο όλων των πτυχίων ώστε να διαπιστώσει πόσοι και ποιοι έχουν πλαστά χαρτιά; Υπολογίζονται γύρω στους 2500. Τι θα γίνει με όλους αυτούς που διορίστηκαν με παράνομες και χαριστικές διατάξεις υπουργών για ρουσφετολογικούς λόγους; Έχει απαλλαγεί από τους συμβασιούχου ορισμένου χρόνου που κατσικώθηκαν με το κόλπο των ασφαλιστικών μέτρων; Γιατί υπάρχουν άχρηστοι και παράνομοι στο δημόσιο αλλά διαφεύγουν. Συνήθως είναι πελάτες του κομματικού συστήματος. Αντ’ αυτών μπαίνουν σε διαθεσιμότητα οι δημοτικοί αστυνομικοί και οι σχολικοί φύλακες. Και αν κάποιοι νομίζουν ότι λουφάρουν (και για πολλούς ισχύει) ας βρει η Δημόσια Διοίκηση τρόπους να τους αξιοποιήσει ορθολογικά. Γιατί είναι απαραίτητοι.

Το πολιτικό κλίμα δηλητηριάζεται από την ατολμία των κρατούντων να κάνουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις με δίκαιο τρόπο και προς όφελος των πολιτών. Έτσι η κοινή γνώμη παρασύρεται από την αντιπολίτευση και εμπεδώνει ότι καμιά αλλαγή στο κράτος δεν είναι αναγκαία. Το σύνολο των ΔΥ τρομοκρατείται και αυτό κοστίζει. Η ανασφάλεια οδηγεί σε μαζικές συνταξιοδοτήσεις επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο τα ασφαλιστικά ταμεία. Η υπόθεση της αναδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα οδηγείται σε ένα πλήρες φιάσκο. Και χωρίς αυτή η ανάπτυξη δεν πρόκειται να έρθει. Ούτε η γραφειοκρατία θα μειωθεί, ούτε η διαφθορά ούτε η αναποτελεσματικότητα.  Στο τέλος οι φίλοι των μεταρρυθμίσεων θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ μπας και κάνει αυτός έστω και τις ελάχιστες. Εκεί φτάσαμε.   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου