ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Ηχηρό μήνυμα φοιτητών στο ΕΜΠ: Να χαθεί το εξάμηνο


Τελικά υπάρχει ελπίς. Να χαθεί το εξάμηνο αποφάσισαν οι φοιτητές της Αρχιτεκτονικής. Το θέλουμε πραγματικό και όχι μαϊμουδένιο. Μπράβο παιδιά. Η γενναία  απόφαση εκθέτει και τους τραγικούς καθηγητές τους που υποστήριξαν, υπογείως πάντα, τις καταλήψεις. Γιατί η αριστερή ιδεοληψία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της "Αριστεράς". (leo)

του Απόστολου Λακασά από την Καθημερινή

«Να χαθεί το εξάμηνο»! Αυτό ζητούν οι φοιτητές της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ, σε μία γενναία απόφασή τους που εκθέτει τις στρεβλές πρακτικές που υιοθετούνται στα ΑΕΙ για να κουκουλωθούν τα προβλήματα αλλά και την πρακτική όσων κομμάτων κάνουν πολιτικά παιχνίδια με καταλήψεις στην πλάτη των φοιτητών. Η απόφαση, πάντως, διχάζει τους διδάσκοντες της σχολής.

Ειδικότερα, κατάμεστο ήταν χθες το Μεγάλο Αμφιθέατρο Χημικών (γνωστό ως ΜΑΧ), χωρητικότητας 600 θέσεων, στο ιστορικό κτίριο του ΕΜΠ στην οδό Πατησίων, όπου συγκεντρώθηκαν καθηγητές και φοιτητές με βασικό θέμα την απόφαση των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής να χαθεί το εξάμηνο. Συγκεκριμένα, στη γενική συνέλευση των φοιτητών με 184 ψήφους υπέρ πλειοψήφησε η πρόταση για απώλεια του εξαμήνου. Οι δύο άλλες προτάσεις -ήταν υπέρ της ολοκλήρωσης του εξαμήνου, αλλά με διαφορετική επιχειρηματολογία- μειοψήφησαν. Η πρόταση της παράταξης της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς ΕΑΑΚ έλαβε 70 ψήφους, ενώ του ΜΑΣ (ΚΚΕ) 60 ψήφους.

«Μετά από γενική συνέλευση του φοιτητικού σώματος της σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη μέχρι τώρα υπάρχουσα κατάσταση, αλλά και τη μελλοντική, στην οποία καλούμαστε να ενεργήσουμε, προκειμένου να ολοκληρωθεί το ήδη χρονικά συμπιεσμένο εξάμηνο σπουδών και προκειμένου να διασφαλίσουμε την ποιότητα σπουδών μας, αποφασίζουμε να χαθεί το εξάμηνο» λέει η απόφαση της συνέλευσης των φοιτητών.

Οι φοιτητές στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. «Δεν αρνούμαστε τις μεγάλες ευθύνες του κράτους για ελλείψεις της σχολής σε εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό. Ομως, και η ευθύνη των ανθρώπων της Αρχιτεκτονικής για την υποβάθμιση είναι σημαντικές» ανέφερε χθες φοιτητής. Η πρωτοποριακή, ανατρεπτική στάση των φοιτητών και η καθόλου φιλολαϊκή απόφασή τους -που ζημιώνει τους ίδιους- αποδίδεται στην αγανάκτηση για τις ετήσιες καταλήψεις σχολών που, ουσιαστικά, υπηρετούν πολιτικές στοχεύσεις. «Οι φοιτητές ζητούν να μη μετατρέπεται ο ακαδημαϊκός χρόνος σπουδών σε όπλο για κομματικές μάχες, αρνούνται να πραγματοποιούνται στα χαρτιά 13 εβδομάδες διδασκαλίας και στην πράξη λιγότερες» ανέφερε χθες στην «Κ» καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής. Ενδεικτικά φέτος, μετά τις τρίμηνες κινητοποιήσεις στην αρχή του ακαδημαϊκού έτους και την πρόσφατη νέα κατάληψη του ΕΜΠ από διοικητικούς υπαλλήλους, δεν αποκλείεται να κληθούν οι φοιτητές της Αρχιτεκτονικής να καλύψουν εν κρυπτώ το τρέχον εξάμηνο με μία εβδομάδα μαθημάτων τον Σεπτέμβριο.

Βέβαια, είναι εντυπωσιακό ότι οι καθηγητές διαφοροποιούνται από τους φοιτητές. Μεγάλη μερίδα των καθηγητών θέλει να μη χαθεί το εξάμηνο, διότι κάτι τέτοιο «ενοχοποιεί» τις κινητοποιήσεις που έγιναν και ακυρώνει την επαναστατική πρακτική των καταλήψεων που υιοθετούν ορισμένα πολιτικά κόμματα. Την ίδια στιγμή, πληροφορίες της «Κ» αναφέρουν ότι η ηγεσία της σχολής τάσσεται κατά της απώλειας εξαμήνου, με μία επαμφοτερίζουσα στάση επιθυμώντας να μη δυσαρεστηθούν ούτε οι «επαναστάτες» των κομμάτων ούτε οι φοιτητές.

4 σχόλια:

  1. Μεταρρύθμιση. Φορτσάκης (επάγγελμα ΔΑΠ, NEPIT) για πρύτανης στο ΕΚΠΑ. Αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν καταλαβαίνω τι θες να πεις γίνει πιο αναλυτικός. Το Φορτσάκη δεν τον γνωρίζω. ΚΑτεβαίνει για πρύτανης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπράβο ρε μαγκάκια. Τελικά, υπάρχει ελπίδα.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 6 μηνες χαμενοι, και με τη βουλα. Απο τους 500 μιας παραγωγικης καριερας, και για καποιους μιας ολοκληρης ζωης. It is the lives of others.

    ΑπάντησηΔιαγραφή