ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Όλοι υποχείρια του καταστροφέα



της Λίνας Παπαδάκη από το protagon

Μετά τη γέννηση του Χριστού, 2014 χρόνια, η σταύρωση στον τόπο του κρατά τη μαυρίλα του συννεφιασμένου ουρανού και το ρυάκι του κατηφορικού αίματος.
Τίποτα δεν διδαχθήκαμε από τις αναλύσεις και τις εσωτερικές αναζητήσεις της εύπορης κοιλάδας.
Η θρησκεία και η ανθρώπινη ατέλεια της θνησιμότητας, αιώνιο περίβλημα του Κακού.
Πρόστιμα θρησκευτικά ή δολοφονία. Κλειτοριδεκτομή ή θάνατος. Φυγή ή υποταγή. Τα διλήμματα που φακελώνουν την ψυχή και πάνε πίσω την ανθρωπότητα. Στην εποχή που ο Αυτοκράτορας για να διασκεδάσει παρακολουθούσε τα πεινασμένα λιοντάρια του να καταβροχθίζουν τον θνητό, τον φτωχό θνητό, διαφωνούντα των προσταγών.
Τι δύναμη και από πού χρειάζεται η ανθρώπινη πορεία να ξεφύγει από την αγριότητα και να χρησιμοποιήσει τον άκρατο καπιταλισμό προς όφελος ισχυρών και χωροταξικών κατόχων. Ιστορία, έθνος, σύνορα, λάσπη με ξεσκισμένα πτώματα κολλημένα στην μπότα του ειρηνοφόρου.
Τι ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμο όλον κερδίσει, τη δε ψυχή αυτού ζημειωθεί;

1 σχόλιο:

  1. Δεν ήξερα ότι ο left-liberal χώρος βρίθει χριστιανικών πεποιθήσεων. Και συγγνώμη για την ειρωνεία, αλλά παίζει ρόλο εν τέλει τι επιλέγουμε ως παραβολή. Αν μη τι άλλο, από την κα Παπαδάκη, που είναι πράγματι φρέσκο μυαλό και εκπροσωπεί το καινούριο, θα περίμενα ένα φιλοσοφικό παραλληλισμό (εκ των πλείστων διαθέσιμων).

    ΑπάντησηΔιαγραφή