ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Αιδοίου διάλογοι




...ελπίζω οι politically corect φίλοι και φίλες μου να σοκαριστούν και να μου την πέσουν και πάλι τώρα για σεξισμό.

της Μαρίλυς Αργυροκαστρίτη από το dimart

Πριν από μερικές μέρες η Laura Pausini η γνωστή ιταλίδα τραγουδίστρια έδινε μια συναυλία στο Περού. Στην συναυλία αυτή φορούσε ένα ρούχο που έμοιαζε με ρόμπα. Κάποια στιγμή κι ενώ ολοκλήρωνε την συναυλία της άνοιξε η ρόμπα αυτή και φάνηκε πεντακάθαρα το γυμνό αιδοίο της κάτω από τον εκτυφλωτικό προβολέα. Της πήρε λίγη ώρα να το καταλάβει, και όταν το αντιλήφθηκε, τράβηξε το ρούχο της και αφού είπε, «το έχω όπως όλες» αποχώρησε και καληνύχτισε χαμογελαστή. Το βίντεο της σκηνής έγινε viral στην Ιταλία. Αναρωτήθηκα αν  τελευταία το αιδοίο έχει μια κάποια επικαιρότητα
mujerΘυμήθηκα  την «Καταγωγή του κόσμου» του Κουρμπέ, που είχε όπως λέγεται στο γραφείο του και ο Λακάν. Ο πίνακας αυτός παρουσιάζει ένα φυσικό αιδοίο και ήταν σαφώς σκανδαλιστικός κι απαγορευμένος την ίδια στιγμή που άπειροι φαλλοί έχουν κοσμήσει ακόμα κι εκκλησίες (οκ, υποτροφικοί έστω). Η Deborah de Robertis, μια γαλλίδα καλλιτέχνις στάθηκε μπροστά του στο Μουσείο του Ορσαί στις αρχές Ιουνίου επιδεικνύοντας το αρχικό «μοντέλο». Απομακρύνθηκε με την κατηγορία της επίδειξης παρόλη την δικαιολόγηση της περφόρμανς της από την ίδια
Ένα άλλο αιδοίο βρέθηκε αυτές τις μέρες στο μάτι του κυκλώνα όταν η γιαπωνέζα καλλιτέχνιδα Megumi Igarashi συνελήφθη για την 3D αναπαραγωγή του αιδοίου της που μετέπλαθε σε έργα τέχνης και πουλούσε. Σκοπός της να φτιάξει ένα μεγάλο μοντέλο του αιδοίου της που θα είναι συγχρόνως κανό (με όλα του σημειολογικά παρελκόμενα). Θεωρήθηκε ένοχη προσβολής δημοσίας αιδούς. Στην χώρα με τους ελαστικούς νόμους περί παιδικής πορνογραφίας και το φεστιβάλ πέους.
web-wo-japan-artist16nw2Η επικαιρότητα των ημερών μιλάει και για άλλα αιδοία και κλειτοριδεκτομές σύμφωνα με πρόσταγμα των τζιχαντιστών στο Ιράκ, για όλες τις γυναίκες που δεν έχουν υποστεί ακόμα αυτό τον φρικτό ακρωτηριασμό. Εκεί το αιδοίο φέρει αποκλειστικά και μόνο τον ρόλο υποδοχέα και άρα προέκτασης του ανδρικού μορίου.

Άρα, Laura, δεν το έχεις όπως όλες. Το δικό σου δεν είναι ακρωτηριασμένο, δεν θα σε συλλάβουν ούτε θα σε λιθοβολήσουν για την τυχαία επίδειξη του, ούτε θα αποτελέσει πρόσταγμα βιασμού. Δεν θα σε αποκαλέσουν πόρνη επειδή δεν φορούσες εσώρουχο, ούτε ξεσήκωσες ρητορική μίσους στο διαδίκτυο. Εσύ κι αυτό έχετε την ελευθερία του συμβολισμού σας, της εικόνας σας και της αυτοδιάθεσης σας. Εσύ κι αυτό είστε ένα και δεν αλληλοκαταδικάζεστε. Δυστυχώς δεν έχουν όλες οι γυναίκες την ίδια πολυτέλεια….

1 σχόλιο:

  1. Καλή η "απελευθέρωση" αλλά ρε παιδί μου, "πούτσος και μουνί" είναι οι λέξεις που χρησιμοποιούμε όχι "πέος και αιδοίο" - χώρια που η λέξη παραπέμπει στην αιδώ! Τώρα δηλαδή πρέπει να λέμε "απο αιδοίο φωνάρα" ;
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή