ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Έργο τρόμου η διακυβέρνηση της χώρας


To σημείωμα του Tonchev Plamen

Η τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis έχει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον, όσο ακριβώς και ανησυχητικό, εύρημα:
- Το 68% των ερωτηθέντων κρίνει αρνητικά την κυβέρνηση έναντι 26% που έχει θετική γνώμη.
- Το 68% των ερωτηθέντων αξιολογεί αρνητικά την αξιωματική αντιπολίτευση έναντι 22% που την κρίνει θετικά.

Εάν ευσταθεί αυτό, δεν πρόκειται για απλή ισοπαλία. Πρόκειται για ισορροπία τρόμου! Είναι η αποτύπωση του απόλυτου αδιεξόδου ως προς τη διακυβέρνηση της χώρας. 

Στην περίπτωση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για τη δυσπιστία των πολιτών:
- Η φθορά των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης είναι αναμενόμενη, χωρίς βέβαια αυτό να αποτελεί δικαιολογία. Τα κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια έχουν ταυτιστεί με το "μοντέλο" (ο Θεός να το κάνει μοντέλο ...) που χρεοκόπησε με πάταγο το 2009. Παρόλα αυτα, οι πολίτες τούς έδωσαν την εντολή να βγάλουν τη χώρα από την κρίση - ελλείψει άλλης αξιόπιστης πολιτικής δύναμης ικανής να το κάνει. 
- Μετά από δύο χρόνια συγκυβέρνησης, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν καταβάλλουν το τίμημα επώδυνων διαρθρωτικών αλλαγών που προώθησαν. Πληρώνουν το τίμημα της άβουλης στάσης τους και της αποτυχίας τους να προωθήσουν αυτές τις αναγκαίες αλλαγές.

Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι εξίσου αποκαρδιωτική:
- Είναι φανερό ότι οι πολίτες, όντας υποψιασμένοι πια και ιδιαίτερα καχύποπτοι, δεν χάφτουν εύκολα εξαγγελίες βγαλμένες από τα "χρονοντούλαπα της ιστορίας". Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συμπεριφέρεται απλά ως φθηνή ιμιτασιόν του παλιού λαϊκίστικου ΠΑΣΟΚ, αλλά ως κακέκτυπό του.
- Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πείσει ότι διαθέτει πρόγραμμα με αρχή, μέση και τέλος. Οι αντιφατικές τοποθετήσεις στελεχών του για πλήθος θεμάτων υποδηλώνουν ότι το ακριβές όνομα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έπρεπε να είναι "Συνονθύλευμα Ριζοσπαστικής Αριστεράς" κι όχι "Συνασπισμός".

Μ'αυτά και μ'αυτά, η αγωνία στο θρίλερ που παρακολουθούμε κορυφώνεται. Και αφού δεν μπορούμε να κλείσουμε την τηλεόραση, περιμένουμε πως και πως να εξαφανιστούν από μπροστά μας οι αποκρουστικοί πρωταγωνιστές του έργου τρόμου. Η επόμενη ταινία μπορεί να είναι ακόμα χειρότερη, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι όπου νά'ναι θα πέσουν οι τίτλοι τέλους του έργου που βλέπουμε τώρα. 

Π.

1 σχόλιο:

  1. τώρα τι να πει κανείς, ότι όλο το επικοινωνιακό παιχνίδι γίνεται -ακόμα και με όσους "διαφωνούν¨ με την ¨συγκυβέρνηση¨ (διαφωνούν άραγε επί της ουσίας ή επί της διαδικασίας)? να μας πείσουν δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Σαμαράς - Βενιζέλος (καλά μιλάμε για αυτό το απίθανο δίδυμο, δύο ¨πολιτικές μεγαλοφυΐες¨, ότι αυτοί που μας κυβερνούν είναι ίδιοι με αυτούς που έρχονται.
    Συγνώμη αλλά αυτή η ευθεία ταύτισή των δύο μάλλον υποκρύπτει αν μη τί άλλο έναν βαθύτατο συντηρητισμό σε όλα τα επίπεδα!
    Οι ίδιοι ίσως άνθρωποι με τα ίδια επιχειρήματα σε άλλες εποχές, αποκαλούσαν τον Α. Παπανδρέου το 1981 άκρως επικίνδυνο για την οικονομία και τη χώρα!. Στη συνέχεια βέβαια ¨τα βρήκαν¨ κυριολεκτικά και μεταφορικά με το ΠΑΣΟΚΙΚΟ μοντέλο, Άλλες εποχές βέβαια εκείνες και γνωστά τα ήθη και οι συμπεριφορές. Όμως σήμερα θα περίμενε κανείς να έχει στοιχειωδώς συνειδητοποιηθεί, τι ριζικά και βίαια αλλάζει πραγματικά στη χώρα και πόσο καταλυτικές είναι οι επιπτώσεις στις ζωές μας και κατόπιν στην οικονομία και την χώρα... ή μήπως όλοι όσοι ταυτίζουν τους Σαμαρά, Βενιζέλο με Τσίπρα έχουν κάτι ποιο προωθημένο στο μυαλό και στα γραφόμενά τους και δεν μας το λένε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή