ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Περάσαμε στην αντάρτικη εκπαίδευση


του Σπύρου Κασσιμάτη από το protagon
Πέρασα πάλι προχτές απ' το Ποτάμι και μπήκα σε σκέψεις. Εγώ για την Παιδεία και τον Πολιτισμό ενδιαφέρομαι. Κόσμος πολύς, εισηγήσεις σοβαρές. Το απόσταγμα των εισηγήσεων είναι η θέση 8 από τις 21 θέσεις που δημοσιεύτηκαν.
Το δοκίμασα το απόσταγμα, ζεστό ακόμα απ' το ρουξούνι, και δε θα 'λεγα "μ' αρέσει". Η θέση 8 δεν είναι αντάξια του κινήματος που στην προμετωπίδα του έχει την Παιδεία. Ειδικά η κουβέντα για τη μεταφορά των φροντιστηρίων μέσα στα σχολεία, είναι αφόρητα ελαφριά και αποκαλύπτει πλήρη σύγχυση παιδαγωγικής και εκπαιδευτικής συνείδησης. Το Σχολείο διδάσκει Παιδεία και Πολιτισμό· το Φροντιστήριο παρέχει Προπόνηση Εξετάσεως (άλλη φορά όμως αυτή η συζήτηση). Προτείνω η 8/21 να ξαναδουλευτεί με άλλη σύνεση· και από δασκάλους, όσον τουλάχιστον αφορά τη σχολική εκπαίδευση. Η προχειρότητα της θέσης 8 είναι τοξική για τα νερά του ποταμού, έστω και άσπρα. 
Τι είναι όμως παιδαγωγική και εκπαιδευτική συνείδηση; Τι είναι παιδαγωγικός και εκπαιδευτικός στόχος; O Αχιλλέας Γραβάνης κάνει αυτή τη διατύπωση:
H εκπαιδευτική διαδικασία οφείλει να εστιάσει στη "γένεση" ενός άλλου είδους πολίτη. Αυτόν που θα διακρίνεται για το αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, την αλληλεγγύη, τη δημιουργικότητα, τη συνεργασιμότητα, την προσαρμοστικότητα. Κοσμοπολίτη, με ισχυρή ευρωπαϊκή συνείδηση, αλλά και με αγάπη και σεβασμό στις παραδόσεις του τόπου, τη φύση, το περιβάλλον. Που θα διακρίνεται για την ευχέρεια του στην "πλοήγηση" στον ωκεανό των γνώσεων που προσφέρει η ηλεκτρονική εποχή.
Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που  διατυπώνει κάποιος στόχο, τον επιθυμητό στόχο (και ιδεολογικό-παιδαγωγικό θεμέλιο) για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ε, λοιπόν, για να μη λέμε πολλά λόγια, σας προτείνω να μελετήσετε το Δελτίο Προόδου που, με τη σφραγίδα της Ελληνικής Δημοκρατίας, απένειμε στα παιδιά το 4θέσιο Δημοτικό Σχολείο της Φύσης και των Χρωμάτων στο Φουρφουρά Αμαρίου Κρήτης. Το Σχολείο αυτό μέχρι πέρσι ήταν μοναδικό στην Ελλάδα. Από φέτος απέκτησε και αδελφό Σχολείο της Φύσης και των Χρωμάτων στην Ιεράπετρα της Κρήτης.
Οι προτάσεις και τα οράματα έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται. Η παιδαγωγική του Γραβάνη δεν είναι όραμα, είναι πράξη συγκεκριμένων παιδαγωγών σε συγκεκριμένα μέρη με συγκεκριμένους τρόπους. Σε πρόσφατη συνέντευξή του (21 Σεπ.) ο Άγγελος Πατσιάς, του 3/θ Σχολείου του Φουρφουρά λέει απερίφραστα:
Ενώ είναι ευκαιρία τώρα που έχουν τρανταχτεί τα συστήματα παγκοσμίως να αναθεωρήσουμε και το δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα ώστε να γίνει βιώσιμο και λειτουργικό, το κράτος μας για χάρη των μνημονίων, και 'γω δεν ξέρω τι, φέρεται αδικαιολόγητα. Οπότε περάσαμε στην αντάρτικη εκπαίδευση, που, αν με ρωτάτε, είμαι υπέρ. Γνωρίζω πολλούς και φαντάζομαι θα υπάρχουν ακόμα περισσότεροι που μέσα σε όλες αυτές τις συνθήκες τραβάνε μπροστά με το δικό τους τρόπο πλάθοντας τους ανθρώπους που δε θα κάνουν τα λάθη του παρελθόντος. Κάποια στιγμή όλα θα πάνε καλά!
Αν θέλει το Ποτάμι να κάνει κάτι ουσιαστικό, ας υποστηρίξει τα εκπαιδευτικά αντάρτικα. Αλλιώς σπαταλά πολύτιμο χρόνο. Εγώ θα έστηνα ένα δίκτυο υποστήριξης, κυρίως ηθικής και παιδαγωγικής, για όσα σχολεία στην Επικράτεια θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τις ελευθερίες που παρέχουν τα Αναλυτικά Προγράμματα (διότι παρέχουν πολλές) και να εφαρμόσουν παιδαγωγική που οδηγεί σε καλύτερο μέλλον, ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα και προετοιμάζει τα παιδιά που ξεκινάνε τώρα για μια ζωή με τρία βάρη: τα χρέη μας, τις συντάξεις μας και τις συντάξεις τους.
*Ο Σπύρος Κασιμάτης είναι δάσκαλος και σύμβουλος ψυχικής υγείας.

2 σχόλια:

  1. Μηπως πρεπει ολες οι δημοσιες υπηρεσιες να επιτρεπουν σε ολους τους δημοσιους υπαλληλους να ιδιωτευουν τα απογευματα μεσα σε δημοσια κτιρια;
    Γιατι οχι και οι εφοριακοι και οι πολεοδομοι;

    Το Ποταμι εχει μελη/εθελοντες σαν το Λεω που εχουν κανει σοβαρες προτασεις για το φροντιστηριακο και το ρολο της Μεσης Εκπαιδευσης!

    Η λυση στηριζεται και ξεκινα απο την αναβαθμιση του ρολου του δασκαλου στην Ελληνικη κοινωνια......Ολα τα αλλα θα ερθουν στη θεση τους σιγα σιγα.....It is the teacher, stupid!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάκη. Φρονώ ότι η πρόταση του Θεοδωράκη για ιδιωτικά φροντιστήρια μέσα στα σχολεία είναι άστοχη, εξόχως άστοχη. Δεν υπάρχει καν τέτοιο ενδιαφέρον δεν υπάρχει ζήτηση. Ο μαθητής που θέλει ενίσχυση ή πηγαίνει σε οργανωμένο φροντιστήριο για να προετοιμαστεί για τις εξετάσεις ή κάνει ιδιαίτερο με έμπειρο επαγγελματία και ειδικό. Τον δάσκαλο του σχολείου του τον ξέρει και δεν του είναι συνήθως αρκετός. Τα θέματα του σχολείου είναι άλλα. Αναλυτικό Πρόγραμμα, βιβλία, ώρες διδασκαλίας, περιβάλλον, διοίκηση και βέβαια διδακτικό προσωπικό.

      Διαγραφή