ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Ποιοι δεν θέλουν το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων;



'Ερχονται να μας κυβερνήσουν. Αλλά μέχρι τότε διευκολύνουν  τις καταλήψεις και την καταστροφή των πανεπιστημίων μας. Γιατί αν κάτι μίσησαν και μισούν βαθιά είναι η γνώση και η πρόοδος. (leo Kastanas)

του Γιώργου Μαυρωτά από το protagon

Με αφορμή το χθεσινό πρωτοφανές γεγονός όπου -με βάση τα λεγόμενα του Πρύτανη Θ. Φορτσάκη- τρεις βουλευτές βοήθησαν στο να παραβιαστεί η απόφαση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών και να εισβάλουν στον χώρο, αναρωτιόμουν πώς εννοούν κάποιοι την αυτοτέλεια και το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων. Και δεν εννοώ μόνο μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας αλλά και μέλη της ελληνικής Βουλής. Το χθεσινό επεισόδιο δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Το έδαφος είχε προετοιμαστεί από τους «Πανεπιστημιακούς Δάσκαλους», την παράταξη που πρόσκειται σε ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αντιστέκεται σθεναρά στην εφαρμογή του νέου νόμου στα ΑΕΙ, όπως φαίνεται στην ανακοίνωσή της από τις 17/10.
Έτσι, λοιπόν, κάποιοι έχουν προφανώς καταλήξει στα ακόλουθα συμπεράσματα σχετικά με το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων:
•Το αυτοδιοίκητο είναι καλό όταν οι αποφάσεις της διοίκησης συμφωνούν με τα δικά μας «πιστεύω».
•Το αυτοδιοίκητο είναι σωστό όταν συναποφασίζουμε ακόμα κι αν δεν συμμετέχουμε στα θεσμοθετημένα όργανα. Τα θεσμοθετημένα όργανα που διοικούν (π.χ. Σύγκλητος) δεν μπορούν μόνα τους να αποφασίζουν και χρειάζονται «παρέα» και καθοδήγηση για τις αποφάσεις τους.
•Τα εκλεγμένα όργανα (συμβούλια ιδρύματος και πρυτάνεις) είναι εγκάθετοι όταν παίρνουν αποφάσεις που δεν μας αρέσουν.
•Οι εκλογές που δεν έβγαλαν τα αποτελέσματα που θέλουμε είναι μια «νόθα διαδικασία».
Το όλο πρόβλημα ξεκινάει από τη συνδιοίκηση που επιχειρούν να επιβάλλουν οι δυναμικές μειοψηφίες στα Πανεπιστήμια. Που δεν αρκούνται απλώς στο να εκφράζουν τη γνώμη τους -κάτι που είναι θεμιτό- αλλά θέλουν να την επιβάλλουν στα όργανα διοίκησης. Για τον λόγο αυτό προσπαθούν να εμποδίσουν την ομαλή λειτουργία των θεσμοθετημένων οργάνων με τη νόμιμη σύνθεσή τους ώστε είτε να μην λαμβάνονται αποφάσεις, είτε να λαμβάνονται μόνο αυτές που τους αρέσουν. Το δυσάρεστο είναι ότι τώρα μπαίνουν και εκπρόσωποι του ελληνικού κοινοβουλίου σε αυτό το παιχνίδι. Όποιος όμως σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες…
ΥΓ.: Η πλάκα είναι ότι αυτοί που διαμαρτύρονται για την απόφαση του Πρύτανη του ΕΚΠΑ να κλείσει κάποιους χώρους του Πανεπιστημίου («Τι κάνουν; Προσπαθούν να κλειδώσουν απ’ έξω τους φοιτητές; Από πού; Από το σπίτι τους;»), τα είχαν ξεχάσει όλα αυτά τα επιχειρήματα όταν πριν ακριβώς ένα χρόνο είχαν κλείσει με λουκέτο την πρόσβαση σε όλους τους χώρους του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστημίου. Άλλο όμως το αυταρχικό λουκέτο κι άλλο το αγωνιστικό…

1 σχόλιο:

  1. Οι "Πανεπιστημιακοι " "Δασκαλοι" " εχουν απολυτο δικιο. Πρεπει να γινουν ελευθερες εκλογες οπου να μπορουν να ψηφισουν και ο Τζουμακας με τον Παπουτση, και ο Φωτοπουλος με τον Μπαλασοπουλο, και ολοι οι πρωτοετεις με τους κηδεμονες τους. Ειναι καθαρο οτι μετα την αποΠΕΛΕποιηση και την αποΜΥΛΟποιηση των ΑΕΙ τα πραγματα εχουν παρει την κατηφορα: ειναι συνηθως ανοικτα και με λιγοτερα σκουπιδια. Εχει αρχισει να χαλαει εκεινη η ωραια ατμοσφαιρα οπου επισκεπτες απο τα MIT δεν μπορουσαν να μπουν στα ΝΑΤΟικα ΤΟΥΣ εργαστηρια στην Καισαριανη.

    Κατι ακουγεται για πιθανη συνεργασια Συριζα και Ποταμιου μετα τις εκλογες [μιας και οι 21 θεσεις του Ποταμιου ειναι απολυτα συμβατες με τις (21000 επι τον αριθμο των συνιστωσων) θεσεις του Συριζα]. Που ξερεις, μπορει τα ΑΕΙ να ξαναγινουν δημοκρατικα και ελευθερα τοτε. Ας κανουμε λιγο υπομονη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή