ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Οι άνθρωποι μέσα στο ΠΟΤΑΜΙ



Το Ποτάμι επιδιώκει:
·                                 
ννα διατυπώνει προτάσεις που οδηγούν σε λύσεις και στις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα.
·να παρεμβαίνει έγκυρα, με δικαιοσύνη και γνώση στη δημόσια ζωή.
·                                 να παρακολουθεί και να κρίνει τις κυβερνητικές πράξεις και παραλείψεις αλλά και τις προτάσεις και τις ενέργειες της αντιπολίτευσης.
Αυτοί είναι και οι λόγοι που δημιούργησε την Επιτροπή Διά Ταύτα, όπου συμμετέχουν καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις εκατοντάδες στελέχη, εθελοντές και φίλοι του Κινήματος. Παράλληλα, το Ποτάμι γνωρίζοντας ότι οι λύσεις πολλές φορές δεν είναι ορατές από τα «κομματικά συστήματα», έστω κι αν αυτά είναι ανοιχτά και καινοτόμα, συγκρότησε την Επιτροπή Διαλόγου μια δεξαμενή πολιτικής, στην οποία σήμερα συμμετέχουν σημαντικοί πολίτες που με τις απόψεις τους και τις πράξεις τους έχουν δείξει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος για την χώρα και την κοινωνία.
Σήμερα το Ποτάμι ανακοινώνει τους 51 υπεύθυνους των Ομάδων Πολιτικής. Είναι επιφορτισμένοι να αξιολογούν τις προτάσεις των μελών της Επιτροπής Δια Ταύτα, να συντονίζουν τον διάλογο των μελών της Επιτροπής Διαλόγου, να παρακολουθούν, να μελετούν, να προτείνουν και να παρεμβαίνουν στον δημόσιο πολιτικό διάλογο.
Θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι οι 51 υπεύθυνοι είναι πρόσωπα με κύρος στους επαγγελματικούς χώρους που δραστηριοποιούνται και έχουν γνώση και εμπειρία στους τομείς που αναλαμβάνουν. Οι υπεύθυνοι αυτοί, όπως και όλοι στο Ποτάμι αντιλαμβανόμαστε, την πολιτική ως ευθύνη και όχι ως καριέρα και επάγγελμα.
Τέλος, επειδή στην Ελλάδα πολλά αυτονόητα σε ανεπτυγμένες δημοκρατίες θέματα παρεξηγούνται, θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι η ομάδα των υπευθύνων δεν συνιστά «σκιώδη κυβέρνηση του Ποταμιού» κατά τον προσφιλή ορισμό άλλων κομμάτων. Άλλωστε είναι πάγια θέση μας ότι η χώρα χρειάζεται ένα μικρό και ομοιογενές κυβερνητικό σχήμα και ότι οι υπουργοί δεν είναι καθόλου απαραίτητο να προέρχονται από τις τάξεις των κομμάτων.
Επισημαίνουμε και πάλι ότι το Ποτάμι φιλοδοξεί να εκφέρει έναν προοδευτικό, ορθολογικό, ευθύβολο και νηφάλιο πολιτικό λόγο, ο οποίος δεν θα αρκείται σε καταγγελίες ή αναλύσεις, αλλά θα παρεμβαίνει με στόχο τις λύσεις και τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα και οι πολίτες.
1.                             Συνταγματική Αναθεώρηση: Σταύρος Τσακυράκης
2.                             Εκλογικό Σύστημα: Περικλής Βαλλιάνος
3.                             Οικονομία: Θανάσης Σκόκος
4.                             Διεθνής Οικονομία: Γιάννης Παπανικολάου
5.                             Ανάπτυξη και Βιομηχανία : Στρατής Μούγερ
6.                             Ενέργεια: Γιώργος Μπάλλας
7.                             Εξαγωγές: Παντελής Αβραμίδης
8.                             Εργασιακές Σχέσεις: Γεράσιμος Γεωργάτος
9.                             Χρηματοπιστωτικό Σύστημα: Ανδρέας Κούτρας
10.                         Εμπόριο: Τρύφωνας Τριανταφυλλίδης
11.                         Τουριστική Ανάπτυξη: Στέφανος Ψημένος
12.                         Τουριστικές Υποδομές: Κυριάκος Καραγιώργης
13.                         Ναυτιλία: Νικόλας Γιατρομανωλάκης
14.                         Περιβάλλον: Κίμων Χατζιμπήρος
15.                         Διαχείριση Απορριμμάτων: Μαρία Βιτωράκη
16.                         Γεωργία: Σπύρος Καχριμάνης
17.                         Αγροτουρισμός: Μάκης Παπούλιας
18.                         Αλιεία: Αναστασία Μήλιου
19.                         Υποδομές και Μεταφορές: Χλόη Βλασσοπούλου
20.                         ΜΜΕ: Οντίν Λιναρδάτου
21.                         Δημόσια Διοίκηση: Μίλτος Κύρκος
22.                         Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση: Παναγιώτης Καρκατσούλης
23.                         Μεταρρυθμίσεις: Χαρίδημος Τσούκας
24.                         Τοπική Αυτοδιοίκηση: Σπύρος Πέγκας
25.                         Περιφερειακή Ανασυγκρότηση: Χριστίνα Ταχιάου
26.                         Δικαιοσύνη και Δημόσια Τάξη: Παύλος Ελευθεριάδης
27.                         Ανθρώπινα και Πολιτικά Δικαιώματα: Γιώργος Πολίτης
28.                         Καταπολέμηση Διαφθοράς και Οικονομικό Έγκλημα: Νίκος                               Μηλαπίδης
29.                         Τριτοβάθμια Εκπαίδευση: Γιώργος Μαυρωτάς
30.                         Έρευνα: Αχιλλέας Γραβάνης
31.                         Νεανική Επιχειρηματικότητα: Γιώργος Νικολετάκης
32.                         Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση: Λεωνίδας                                   Καστανάς
33.                         Πολιτιστική Κληρονομιά: Τάκης Φραγκούλης
34.                         Λαϊκός Πολιτισμός και Εθνοτικές Ομάδες: Άννα Λυδάκη
35.                         Καλλιτεχνική Παραγωγή: Νίκος Ορφανός
36.                         Δημόσια Υγεία: Λυκούργος Λιαρόπουλος
37.                         Κοινωνική Προστασία: Πέτρος Εσκίογλου
38.                         Κοινωνική Ασφάλιση: Πλάτων Τήνιος
39.                         Αθλητισμός: Δημήτρης Κυριακόπουλος
40.                         Θέματα Νέας Γενιάς: Ράνια Λιανού
41.                         Δικαιώματα των παιδιών: Μαρίλη Μέξη
42.                         Μετανάστευση: Ζωή Αποστολοπούλου
43.                         Πρόσφυγες: Μελίττα Γκουρτσογιάννη
44.                         Άτομα με Αναπηρίες ή Χρόνια Προβλήματα: Δημήτρης                                    Κοντοπίδης
45.                         Στήριξη και Απεξάρτηση Εξαρτημένων Ατόμων: Φωτεινή                                   Λεομπίλλα
46.                         Δικαιώματα των Φύλων: Κωνσταντίνα Ηλιοπούλου
47.                         Ευρωπαϊκή πολιτική: Γιώργος Γραμματικάκης
48.                         Διεθνείς Σχέσεις: Αλέξανδρος Μαλλιάς
49.                         Toυρκικών και Βαλκανικών Υποθέσεων: Γιώργος Κακλίκης
50.                         Εθνική Ασφάλεια: Γεώργιος Χατζηθεοφάνους
51.                         Απόδημος Ελληνισμός: Γιώργος Σκέμπερης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου