ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Η διαχείριση των απορριμμάτων, ξανά, στο μηδέν

Επιστροφή στο «σημείο μηδέν» στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, με πολλά ερωτήματα, κινδύνους και ανυπολόγιστες ακόμη επιπτώσεις, προκαλεί η απόφαση της νέας διοίκησης της Περιφέρειας Αττικής, υπό την κ. Ρένα Δούρου, να ακυρώσει τους διαγωνισμούς για τις τέσσερις μονάδες επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων (σε Φυλή, Ανω Λιόσια, Γραμματικό, Κερατέα) και να θέσει επί τάπητος τη «ριζική αναθεώρηση» του Περιφερειακού Σχεδιασμού Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΠΕΣΔΑ) Αττικής. Το άμεσο αποτέλεσμα είναι πως 140 εκατομμύρια ευρώ, που είχαν προβλεφθεί για τα έργα διαχείρισης των απορριμμάτων της Αττικής στη Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης (το νέο όνομα του ΕΣΠΑ) 2014-2020, βρίσκονται πλέον «στον αέρα» και πρέπει να αναζητηθεί νέος τρόπος αξιοποίησής τους, έτσι ώστε να μη μείνουν αδιάθετα. Επιπλέον, με την κίνηση της κ. Δούρου «πετιέται στα σκουπίδια» μια πολυετής διαδικασία (20 ετών), που περιελάμβανε επιστημονικές μελέτες, διαβούλευση με τις δημοτικές αρχές και νομοθετικό έργο, σε ένα πεδίο –αυτό της διαχείρισης των απορριμμάτων– όπου είναι τόσο δύσκολο να βρεθούν συναινέσεις.

Με μια επιστολή προς τους δημάρχους και τα Δημοτικά Συμβούλια της Περιφέρειας Αττικής η κ. Δούρου θέτει τον στόχο για ένα «νέο μοντέλο διαχείρισης απορριμμάτων», το οποίο χαρακτηρίζεται «οικονομικά και οικολογικά δίκαιο και βιώσιμο» και μάλιστα θεωρείται πως «εναρμονίζεται με τον Ν. 4042/2012, στον οποίο ενσωματώθηκε η Κοινοτική Οδηγία 2008/98 σχετικά με τη μείωση του όγκου των απορριμμάτων, το ποσοστό ανακύκλωσης (π.χ. 50% ώς το 2020)». Η περιφερειάρχης Αττικής θέτει τρεις προτεραιότητες:

Πρώτον, το νέο, αποκεντρωμένο σύστημα, που θα εφαρμοστεί σταδιακά, «με σταθερά βήματα και σαφή χρονικό ορίζοντα, θα βάζει τέλος στα σύμμεικτα απορρίμματα. Θα προωθεί τη σταδιακή μεταφορά δραστηριοτήτων της Φυλής, καθώς και το οριστικό κλείσιμό της, στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου, αυστηρού χρονοδιαγράμματος».

Δεύτερον, ακύρωση των διαγωνιστικών διαδικασιών για τις τέσσερις μονάδες επεξεργασίας σύμμεικτων με ΣΔΙΤ, «με φαραωνικά έργα, εγγυημένες μεγάλες ποσότητες απορριμμάτων. Πρόκειται για επιζήμιους σχεδιασμούς που θα επιβαρύνουν οικονομικά τους πολίτες και περιβαλλοντικά και κοινωνικά την περιοχή του Θριασίου».

Τρίτον, «ριζική αναθεώρηση του ΠΕΣΔΑ μέσα από δημόσια, ευρεία διαβούλευση με το σύνολο των δήμων της Αττικής, τους κοινωνικούς φορείς, την επιστημονική κοινότητα, την ΠΟΕ-ΟΤΑ, περιβαλλοντικές οργανώσεις». Καθώς η διαδικασία αυτή θα καθυστερήσει, η Περιφερειακή Αρχή ζητεί την κατάρτιση τοπικών σχεδίων διαχείρισης έως το τέλος του 2014, με στόχους και δράσεις για το 2015, στο πνεύμα «της αποκέντρωσης, της μικρής κλίμακας, της κοινωνικής συμμετοχής, αλλά και των εργαλείων μας – του διαχωρισμού, της ανακύκλωσης, της κομποστοποίησης».

«Ραντεβού στα τυφλά» χαρακτηρίζει την κίνηση αυτή ο πρώην περιφερειάρχης Αττικής και επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο περιφερειακό σύμβούλιο κ. Γιάννης Σγουρός. «Στην επιστολή της η κ. Δούρου καλεί ουσιαστικά τους δήμους της Αττικής σε ραντεβού στα... τυφλά, αφού δεν περιλαμβάνει καμία απολύτως πρόταση και κανένα απολύτως σχέδιο για το σήμερα και το αύριο της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο κ. Σγουρός, σημειώνοντας πως οι κινήσεις αυτές οδηγούν με «μαθηματική ακρίβεια στο να γίνει η Περιφέρεια Αττικής η “Νάπολη” των Βαλκανίων»!

Ο κ. Σγουρός κατηγορεί την κ. Δούρου για «ρεσιτάλ ανευθυνότητας» και σημειώνει πως «το να ασκείς διοίκηση σημαίνει να καταθέτεις προτάσεις, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες και όχι να αραδιάζεις σε μια κόλλα χαρτί σκόρπιες και ανερμάτιστες σκέψεις». Ο πρώην περιφερειάρχης θέτει το ερώτημα «μέσα σε ποιο χρονοδιάγραμμα ευελπιστεί η νέα περιφερειακή αρχή να έχει ολοκληρώσει τον νέο περιφερειακό σχεδιασμό, όταν ο υφιστάμενος για να διαμορφωθεί χρειάστηκε να περάσουν περίπου 20 χρόνια διαβουλεύσεων, ενώ ακόμη και σήμερα, μέρος μόνον αυτού εφαρμόστηκε στην πράξη; Πόσο χρόνο εκτιμά η νέα περιφερειακή αρχή ότι θα χρειαστεί η εφαρμογή των προβλέψεων του νέου ΠΕΣΔΑ, όταν και εφόσον αυτός προκύψει, και τι θα γίνει στο μεσοδιάστημα;». Ακόμη σημειώνει πως το σχέδιο που ήταν σε εφαρμογή δεν συνεπαγόταν αύξηση των δημοτικών τελών.

Το σίγουρο είναι πως με την κίνηση της Περιφέρειας Αττικής πάει να καταργηθεί ένα υπαρκτό σχέδιο διαχείρισης (του οποίου τα όποια προβλήματα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν) και να αντικατασταθεί με κάτι που απλώς δεν υπάρχει...
Έντυπη

2 σχόλια:

  1. Ποτε ειχε η οποιαδηποτε διοικηση στο Μπαχαλισταν συνεχεια για να εχει και τωρα;

    Δεν με ενδιαφερει καθολου ποια μεθοδος θα ακολουθηθει, κομποστοποιηση, σαρδελοποιηση η μαρμελαδοποιηση, αρκει να ειναι αντιμνημονιακη και ιδεολογικα καθαρη, να εχει "δημοσιο χαραχτηρα." Γιατι ο νεοφιλελευθερισμος παραμονευει και στα σκουπιδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι μπράβο, χαλαρουίτα. Τι θα πει το συζητάμε 20 χρόνια; 100 χρόνια να το συζητάμε σε "ευρεία διαβούλευση" μέχρι να φτιάξουμε το σχέδιο που με "σταθερά βήματα" και "σαφή χρονικό ορίζοντα" θα μας πάει εκεί που θέλουμε. Στο μεταξύ η κυρία Δούρου δεν θα είναι πια περιφερειάρχης οπότε δεν θα χρειάζεται να τα βρει με κανέναν δυσαρεστημένο δήμαρχο που δεν θέλει σκουπιδότοπους στη γειτονιά του - κι αν γκρινιάζουν αυτοί που ζουν γύρω από τους τωρινούς σκουπιδότοπους τι φταίει η Δούρου; Το κληρονόμησε το πρόβλημα δεν το δημιούργησε. Τι κι αν χαθούν τα λεφτά για τα έργα; Δε μας νοιάζει γιατί θα πάει ο Alexis στη Μέρκελ και θα φέρει χρήμα με ουρά να γίνουν τόσα κι άλλα τόσα - με κοινωνικό πρόσωπο και προοδευτικό πρόσημο όμως, όχι νεοφιλελέδικα δωράκια στους εργολάβους.

    Έ-έ-έρχεται η κυβέρνηση της αριστεράς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή