ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Το δίδυμο που απειλεί τη χώρα



του Σταύρου Θεοδωράκη από τη Real News

Τι συνέβη λοιπόν αυτόν τον μήνα; Και γιατί η οικονομία δε συμμερίζεται τη χαρά που νιώθουν οι κυβερνητικοί τώρα που βγαίνουμε από την κρίση; Γιατί οι οικονομικοί δείκτες συνεχίζουν να υποχωρούν; Γιατί δεν υπάρχει κανείς στην οικονομία που να ενθουσιάζεται με την ιδέα ότι την εξουσία πλησιάζει ένας νέος πολιτικός που θα διαγράψει τα προσωπικά, εταιρικά και εθνικά χρέη και αν βρει χρόνο θα διαγράψει και τα χρέη όλου του Νότου;

Κανένας επιτέλους στον έξω κόσμο δεν αντιλαμβάνεται ότι εδώ έχουμε κόμματα εξουσίας που έχουν εύκολες και γρήγορες λύσεις για όλα αυτά που απασχολούν την παγκόσμια οικονομία;

Το ένα θα σκίσει το μνημόνιο (στην αυλή της Βουλής!) την πρώτη κιόλας μέρα της νέας διακυβέρνησης. Και την επόμενη μέρα θα καταργήσει (με έναν νόμο και ένα άρθρο!) όλες τις «μνημονιακές υποχρεώσεις». Και από την τρίτη μέρα θα μπορούμε να καθόμαστε. Αλλά επειδή οι Έλληνες είναι ανυπόμονοι και δεν μπορούν να περιμένουν, αυτοί που σήμερα κυβερνούν βρήκαν κάτι ακόμη πιο δραστικό να προτείνουν. Να διώξουμε τους ελεγκτές, να πάρουν μαζί και τα λεφτά τους, και εμείς ρευστό θα βρούμε από αλλού. Με 7%; Με 7! Με 8%; Με 8!

Άλλωστε στα σαλόνια των παλιών κομμάτων πιστεύουν ότι είναι καλύτερο να αρνηθείς μια χρηματοδότηση με 4,5% και να βγεις στις αγορές να δανειστείς με 6,5% έως 8% ενώ ταυτόχρονα θα διεκδικείς από τους φορολογούμενους των άλλων χωρών της Ε.Ε. να σου ρυθμίζουν χρέη με μέσο επιτόκιο 2,5%!

Εδώ κάπου αρχίζει η πλήξη (όχι η ελβετική – επειδή τα έχουν λύσει όλα- αλλά η ελληνική – επειδή δεν θέλουν να λύσουν τίποτα) και αρχίζουν οι κοκορομαχίες και η πολιτική κλωτσοπατινάδα. Τα ΑΤΜ που θα αδειάσουν, οι κουμπαράδες που θα γεμίσουν… Οι φύλακες στα πανεπιστήμια που θα πρέπει να είναι έξω από την εσωτερική πόρτα ή μέσα από την εξωτερική; Τα τηλεοπτικά πάνελ αδειάζουν και γεμίζουν με τους μονομάχους να καταγράφουν νίκες ή ήττες σε θέματα που σε τίποτα δεν επηρεάζουν την κανονική ζωή.
Θα μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό;

Προφανώς και θα μπορούσε. Η χώρα περισσότερο από ποτέ έχει ανάγκη ένα πατριωτικό σχέδιο με τις μικρές και μεγάλες αλλαγές που θα μας βγάλουν από τη μιζέρια και την ομφαλοσκόπηση. Τοπικές και περιφερειακές συμφωνίες, κλαδικοί σχεδιασμοί, εξαγωγικός προσανατολισμός. Ένα σχέδιο με όλους τους προοδευτικούς της χώρας στο ίδιο τραπέζι. Όχι τους ψεκασμένους και τους λαϊκιστές αλλά αυτούς που πιστεύουν ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει δυνατή. Να επουλώσει τις πληγές της και να φύγει μπροστά. Με μεγάλες αλλαγές παντού. Αλλαγές που θα μπορούσαν να αρχίσουν σήμερα κιόλας. Ένα νέο Σύνταγμα (χωρίς ασυλία στους πολιτικούς) που θα μπορεί να αλλάζει κάθε φορά που η κοινωνία πρέπει να το αλλάξει (σήμερα το 86, αύριο το 101 – στη Γαλλία έχουν κάνουν 30 τροποποιήσεις, στη Γερμανία 50).

Και ένας νέος εκλογικός νόμος – ο μόνος τρόπος να ανανεωθεί πραγματικά το πολιτικό σύστημα και να πριμοδοτηθούν οι συνεργασίες. Κι αν δεν συμφωνούμε για κοσμογονικές αλλαγές, όπως το γερμανικό σύστημα που το Ποτάμι έχει προτείνει, ας σπάσουμε τώρα τις μεγάλες περιφέρειες που ευνοούν τους πλούσιους, τους διάσημους και τους κληρονόμους. Ας καταργήσουμε το μπόνους των 50 εδρών που παίρνει το πρώτο κόμμα είτε πάρει 22% είτε 42%. Κι αν φοβόμαστε ότι θα υπάρξει κατακερματισμός και δεν θα βγαίνει ποτέ κυβέρνηση ας γίνει αναλογικό το μπόνους – το πρώτο κόμμα να παίρνει μια έδρα για κάθε 1%. Είκοσι δύο πρόσθετες έδρες αν πάρεις 22%, 42 αν πάρεις 42%.

Γιατί δε γίνονται όλα αυτά; Διότι απέναντί μας (και όχι δίπλα μας) είναι δυο γερασμένα κομματικά μπλοκ. Που ορμούν να εξαφανίσουν ό,τι ενδιαφέρον εμφανίζεται και αναπαράγουν ό,τι παλιό τους συντηρεί. Το δίδυμο που απειλεί τη χώρα.

26 Οκτωβρίου 2014, Real News


1 σχόλιο:

  1. Απο τον σημερινο τυπο: ο Σταυρος Θ. "θα ξαναζητησει συναντησεις με τους κκ Σαμαρα και Τσιπρα." Να τους πει τι; Να σταματησουν να απειλουν τη χωρα; Το Ποταμι πρεπει καποτε να ξεπερασει τα ορια της αφελειας και του ερασιτεχνισμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή