ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Οι βλαβερές συνέπειες των πρόωρων εκλογών



του Τάσου Τέλλογλου από το protagon

Οι προηγούμενες εκλογές του 2012 κόστισαν 25 δισ. στη χώρα - από εκείνα που δεν είχε. Πόσο θα στοιχίσει η ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ να συνδέσει την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με εκλογές; Άγνωστο. Θα έπρεπε να έχει μάθει από τους Γιώργο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, το 2009, όταν πήγαν κατευθείαν στα «βράχια» επειδή δεν ηθελαν να συνενοηθούν τότε με τον Καραμανλή και τη Ν.Δ. Ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι στην Ευρώπη μιλούν για μια άλλη πολιτική αλλά ποια μπορεί να είναι αυτή σε μία ηπειρο που δεν έχει αρκετούς εργαζόμενους πλέον επειδή γερνάει, σε μία ηπειρο που με το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ δαπανά πάνω από το 50% των κοινωνικών πόρων, σε μία Ευρώπη με ακριβό νόμισμα, ακριβή ενέργεια, μειωμένο προϋπολογισμό έρευνας και επιχειρήσεις (δεν μιλάω για τις ελληνικές) που το βάζουν στα πόδια από αυτήν;

Όμως οι κύριοι του ελληνικού πολιτικού συστήματος δεν συγκρούονται για αυτά. Η χώρα σέρνεται έρμαιο σε μια πολιτική σύγκρουση που, στην καλύτερη περίπτωση, θα οδηγήσει σε όσα έγιναν το 2009 με τον Γιώργο Παπανδρέου. Εδώ ο Σαμαράς έχει δίκιο: Δεν χρειάζεται να κινδυνολογήσει ο ίδιος για να φτάσει το επιτόκιο του 3τούς ομολόγου στο 9%. Όμως έχει άδικο όταν μέμφεται για όσα δεν έγιναν το τελευταίο εξάμηνο αποκλειστικά τους ξένους, που θεωρεί ότι τον άδειασαν και αδιαφορούν για την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Η κυβέρνησή του έκανε πολλά, αλλά λιγότερα από εκείνα που μπορούσε και έπρεπε να κάνει, η Ελλάδα βελτίωσε την ανταγωνιστικότητά της αλλά στο βασικό της πρόβλημα τη λειτουργία και την ποιότητα των θεσμών που οδήγησαν στην οικονομική κρίση, έκανε ελάχιστα βήματα μπροστά.

Η κυβέρνηση έχει δίκιο όταν λέει ότι η ασθενική ανάκαμψη μπορεί να καταστραφεί από μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο με τρεις γύρους εκλογών για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις που σκέφτονται κάποιοι στη Συγγρού και την Κουμουνδούρου... Τον Μάρτιο η χώρα πρέπει να πληρώσει ομόλογα από χρήματα που δεν έχει. Στις 28 Φεβρουαρίου λήγει η δίμηνη παράταση του προγράμματος. Έτσι όπως τσακώνονται αυτοί, αν δεν εκλέξουν Πρόεδρο στο τέλος της ενδοξης αυτής διαδικασίας, η χώρα θα έχει γίνει περίγελως, κανείς δεν θα θέλει να τη βοηθήσει -γιατί αλλωστε;- και το χειρότερο από όλα θα την πληρώσουν οι κοινωνικά πιο αδύνατοι, ενώ οι τελευταίες οικονομίες της μεσαίας τάξης θα «καίγονται».
Τα δύο μεγάλα μπλοκ του πολιτικού φάσματος, η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να συνενοηθούν για έναν οδικό χάρτη που -όποιος και αν κερδίσει- θα διασφαλίζει ότι θα πάμε με ασφάλεια στον Μάρτιο.



1 σχόλιο:

  1. Δεν χρειαζεται καμια συνεννοηση μεταξυ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Γιατι επιτελους, ερχεται η πολυποθητη συνεννοηση της ΔΗΜΑΡ και του ΣΥΡΙΖΑ. Οι συντροφοι τα ξαναβρισκουν!, ναι για "την προοδευτικη διακυβερνηση της χωρας." Αληθεια, θυμαται κανενας γιατι τα ειχαν χαλασει? Επιτελους θα γινουν οι μεταρρυθμισεις που ηθελε τοσο καιρο η ΔΗΜΑΡ, και οι επανακρατικοποιησεις που τοσο θελει ο Λαφαζανης. Θα πεταμε ξανα με μια κρατικη προοδευτικη αεροπορικη εταιρεια, αυτη τη φορα στους παραδεισους του Μεταρρυθμιστικου Σοσιαλισμου. Αν δε ξαναδουλεψουν εκεινα τα δυο παροπλισμενα Α340 θα μπορουμε να φτασουμε και μεχρι τις εξωτικες ακτες της Βενεζουελας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή