ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Ο κύκλος των τριών


του Τάσσου Τέλογλου από το protagon
Όσοι αλιεύουν τις πληροφορίες τους γύρω απο το Κολωνάκι, τον γνωρίζουν. Κυρίως από τη σχέση του με τον επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και το παλιό ΠΑΣΟΚ. Αλλά και από την ικανότητά του να μιλάει για πράγματα που δεν είναι απολύτως βεβαιο ότι γνωρίζει.
Ο Γιώργος Αποστολόπουλος, που συστηνόταν ως στέλεχος της Deutsche Bank, είχε καταφέρει να πείσει γι' αυτό τον Γιώργο Παπανδρέου και μετά τον Πάνο Καμμένο. Στην πραγματικότητα έγραφε εκθέσεις για τη γερμανική τράπεζα κάνοντας free lancing ενώ πιο πριν είχε δουλέψει για άλλη ελληνική τράπεζα. Δεν είναι σαφές για ποιο λόγο έβρισκε δουλειές στις τράπεζες και στα κόμματα, είχε όμως την εκπληκτική ικανότητα να «φυτρώνει εκεί που δεν τον έσπερναν». Να, πρωταγωνίστησε, για παράδειγμα, στην οργάνωση εκδήλωσης προς τιμήν του ιστορικού ηγέτη της αριστεράς Λεωνίδα Κύρκου.
Για τον Πάνο Καμμένο δεν χρειάζεται να πει κανείς πολλά. Από το περιβάλλον της Ντόρας Μπακογιάννη βρέθηκε ξαφνικά (μέσα σε ένα βράδυ!) να υποστηρίζει τον Αντώνη Σαμαρά στην κούρσα για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας. Όταν κέρδισε ο Σαμαράς, ανέλαβε τις «σκληρές» δουλειές, κυρίως ασχολούμενος με συνωμοσίες, αλλά και τη διαχείριση «ειδικών» blogs.  Όταν, λοιπόν, η ηγεσία έκανε τη στροφή του 2011, ο Καμμένος δεν είχε θέση στο κόμμα. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δημιουργήθηκαν ως προσωπικό του στοίχημα και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο διατηρούσε κυρίως προσωπική ατζέντα. Τώρα ιδρώνει, βλέποντας τις δημοσκοπήσεις να τον στέλνουν από εκεί που πήγε ο Γιώργος Καρατζαφέρης, με τον οποίο, φαίνεται, τον συνδέει η μοίρα.
Ο Παύλος Χαϊκάλης είχε συνυπάρξει στην «Πολιτική Ανοιξη» με τον Αντώνη Σαμαρά, το 1993 μάλιστα ήταν υποψήφιος βουλευτής. Μερικά χρόνια αργότερα, ο Σαμαράς του ζήτησε τον λόγο επειδή εκδήλωσε δημόσια την υποστήριξή του στον Κώστα Σημίτη. Η απάντηση του ηθοποιού τότε είχε σχέση με τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Είχαμε ακόμα δραχμές, όχι ευρώ.
Και να τώρα και οι τρεις, Αποστολόπουλος, Καμμένος, Χαϊκάλης, συγκροτούν έναν κύκλο, μία κοινή ιστορία, ένα κουβάρι με τα χέρια τους μπλεγμένα μέσα.

1 σχόλιο:

  1. Ο κ. Τελογλου δεν ξερει να μετραει. Ο κυκλος ειναι τετραγωνισμενος, υπαρχει και τεταρτος λεβεντης: ο εθνικος καραγκιοζης, ο ανυπερβλητος γελωτοποιος της ξεφτιλας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή