ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Ρωμανική αμετροέπεια


του Αχιλλέα Γραβάνη

Ο Ρωμανός έχει όλο το δικαίωμα στη μόρφωση που ίσως τον βοηθήσει να δει καθαρά τη ζωή του. Ισως του δείξει τον δρόμο που η οικογένεια του δεν μπόρεσε. Μεγάλη η ευθύνη της στην δημιουργία ενός ένοπλου ληστή, γιατί αυτό έκανε το Ρωμανός, ένοπλη ληστεία που θα μπορούσε να καταλήξει στο θάνατο ή στον σοβαρό τραυματισμό ενός άλλου νέου ανθρώπου, όχι των όμορφων βορείων και νοτίων προαστίων αλλά των 700 Ευρώ που δεν είχε τη δυνατότητα να πάει στα καλά σχολειά του Ρωμανού. Αλλά βέβαια ποιος σκέφτεσαι τη μάνα ενός δύσμοιρου Αστυνομικού? Μήπως τα ‘αριστερά' παιδιά των αριστερών πολιτικών μας που μας κουνούν εκ του τραπεζικού τους ασφαλούς το δάκτυλο στη Βουλή? Η τα ‘αριστερα’ παιδία των βορείων και νοτίων προαστείων της παλαβής ‘αριστεράς’ που ενδημούν στα Εξάρχεια (φίλη που μένει εκεί μου έλεγε ότι έχουν ανέβει εξ αιτίας τους τα ενοίκια των μικρών διαμερισμάτων της περιοχής), γράφοντας επαναστατικά ένσημα, τα οποία ίσως κάποτε αποτελέσουν εισιτήριο για τη Βουλή, ποιος ξέρει ίσως και για την πρωθυπουργεία?
Την στιγμή που η χώρα έπρεπε να συζητά και να συναινεί για τους τρόπους διασφάλισης της οικονομικής και ευρωπαικής της επιβίωσης κατατρύχεται με τα δευτερεύοντα. Η Πολιτεία περιδεής σπεύδει να νομοθετήσει ειδικά για τον Ρωμανό, ένα παιδί του Συστήματος. Το Σύστημα πάντα υποστηρίζει τα παιδία του, όχι βέβαια τα τσιγκανόπουλα, τα παιδία των μεταναστών, των άγνωστων. Τα παιδιά του!
Και βέβαια οι ‘αριστεροί της πλάκας’ ξεσηκώθηκαν: τι καλύτερο από τις ευκαιρίες για ασφαλή 'επανάσταση' σε κάθε επίσκεψη του Ρωμανού τους ήρωα στη Σχολή του? Ευκαιρίες να αποτελειώσουν το έργο τους, ρημάζοντας και την τελευταία σπιθαμή ακαδημαικής γης...

5 σχόλια:

  1. διαβάζω το σχόλιο σου και αυτό που διακρίνω και εισέπραξα από αυτό είναι ότι ό ο συλλογισμός που τον διαπερνά είναι περίπου, ότι ¨καλά να πάθουν τα παιδιά των βορείων προαστίων¨ κ. ά, παρεμφερή μαζί με τη διάχυτη επιχειρηματολογία σου που δηλώνει μάλλον έναν βαθύτατο συντηρητισμό μαζί με κομπλεξισμό! Όλα τα άλλα περί του που βρίσκεται σήμερα η χώρα και πως θα έπρεπε να πορεύεται είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Σε τελική ανάλυση περίπου μας λέτε ότι εδώ χανόμαστε και εσείς μου μιλάτε για ατομικά και ανθρώπινα δικαιώματα¨ και μάλιστα των πλουσιόπαιδων των βορείων προαστίων? ή μήπως δεν κατάλαβα καλά?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Που γράφει το άρθρο "εδώ χανόμαστε και εσείς μου μιλάτε για ατομικά και ανθρώπινα δικαιώματα;" Αυτή είναι δική σας ερμηνεία. Σωστότερα: εδώ χανόμαστε και εσείς μου μιλάτε για προνομιακή μεταχείριση ενός φυλακισμένου.

      Διαγραφή
    2. Προφανώς και δεν κατάλαβες.

      Διαγραφή
    3. .......τελικά επανήλθα και ξανά-διάβασα το άρθρο σου και είδα ότι πέρα απο τα δικαιώματα που επιλεκτικά πρέπει να έχουν οι υπόδικοι πολίτες έχεις και κάποιο πρόβλημα ψυχολογικής υφής με τους ¨αριστερά¨παιδιά των βορείων και νοτίων προαστίων...

      Διαγραφή
    4. Εσύ αγαπητέ μου ¨ανώνυμε¨ θα μας πεις τι ακριβώς διαφορετικό κατάλαβες? και αν θέλεις μπαίνεις και στον κόπο να μας το πεις και γραπτώς?

      Διαγραφή