ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

ομαδάρα

ομαδάρα

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα όχι μόνο αρνήθηκε να εκσυγχρονίσει όλες τις εκπαιδευτικές της βαθμίδες, αλλά αγωνίστηκε σκληρά για να καταστρέψει και τον υπάρχοντα εκπαιδευτικό ιστό. Ανακάλυψε αργά τη λεγόμενη αντιαυταρχική εκπαίδευση και την εφάρμοσε τόσο λάθος ώστε να εξυπηρετεί τη βασική λαϊκίστικη εθνική αφήγηση, αλλά και τους εμπλεκόμενους με αυτή. Το λεγόμενο «δημοκρατικό σχολείο» ήταν και είναι εθνοκεντρικό, αντιδυτικό και ταυτόχρονα χαλαρό και ανεξέλεγκτο. Παράγει ολοένα και περισσότερους ημιμαθείς πολίτες με χαμηλή συνείδηση ατομικής ευθύνης. Με ελάχιστη πολιτειακή Παιδεία, καμία γνώση δημόσιων οικονομικών, καμία συναίσθηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου και ογκώδη άγνοια της πρόσφατης παγκόσμιας Ιστορίας. Αντιθέτως, η νεολαία μαθαίνει ότι αποτελεί μέρος ενός ανάδελφου έθνους, βαλλόμενου από παντού και δη από τους κακούς καπιταλιστές και νεοφιλελεύθερους της Δύσης που σήμερα τυγχάνει να είναι και τοκογλύφοι - δανειστές. Η αγάπη μας για τον Πούτιν και τη Ρωσία του είναι ενδεικτική.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Πέστε νάρθουν διασώστες!


του Λευτέρη Κουσούλη από Αthensvoice.gr, 

Στις εποχές της ευμάρειας οι άνθρωποι συνηθίζουν να «διαγράφουν» από τη μνήμη τους τις εποχές της κρίσης. Οι κίνδυνοι απωθούνται στη συνείδηση και η λήθη αναλαμβάνει τον κατευναστικό και παραμυθητικό ρόλο της.

Στις εποχές της ευμάρειας βρίσκει την επαλήθευσή της η θεωρία της γραμμικής εξέλιξης. Αφού όλα πάνε καλά και ο άμεσος ορίζοντας της πορείας είναι αίσιος, η αυθόρμητη γνώση που προκύπτει είναι ότι όλα θα πηγαίνουν για πάντα καλά. Συνεπώς, η ανησυχία περιττεύει, η διερεύνηση του παρόντος και το τι αυτό κυοφορεί παρέλκει, η ανησυχία για την πιθανή διατάραξη της πορείας είναι μια περιττή δοκιμασία.

Η κρίση, κάθε κρίση είναι μια αιφνίδια διακοπή της βεβαιότητας της γραμμικής εξέλιξης. Και εκεί που η πλεύση στις συνθήκες νηνεμίας ήταν απολαυστική, να που προκύπτει ο κίνδυνος του τέλους. Και τότε, στο μέτωπο της ατομικής ή συλλογικής πορείας, προκύπτει η ανάγκη της διάσωσης. Μας χρειάζονται διασώστες!

Στο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο, μαζί με τα προβλήματα της κρίσης, πληθαίνουν και οι υποψήφιοι διασώστες. Αυτόκλητοι σωτήρες, ανορθολογικοί εκφραστές και πολιτικοί ψευδοπροφήτες, κομπορρημονούν στους δρόμους και τις πλατείες. Υπόσχονται αποκατάσταση των πραγμάτων, επιστροφή στο ασφαλές παρελθόν, κομίζουν τη σωτηρία.

Η ψευδής συνείδηση, ο παραποιημένος κόσμος εντός μας, απλώνει απελπισμένα τα χέρια της, ζητώντας κλαδί σωτηρίας. Καθώς βιώνει τη ματαιότητα, βυθίζεται στο πέλαγος της κρίσης.

Στις εκλογές που έρχονται, γνωστοί διασώστες θα διεκδικήσουν την εμπιστοσύνη μας. Με το ανορθολογικό τους πρόσωπο και τον θορυβώδη λαϊκισμό τους θα επιχειρήσουν να εγκατασταθούν στο δημόσιο χώρο ως η μόνη εκδοχή του μέλλοντος.

Σε όλες τις εποχές, καθώς κάθε ατομική και συλλογική οντότητα έρχεται αντιμέτωπη με τις πραγματικές συνθήκες της ζωής της, τότε κάθε συνείδηση που μάχεται για τον αυτοπροσδιορισμό και την ελευθερία της, ανακαλύπτει ότι αυτή και μόνο αυτή, μπορεί να είναι ο διασώστης του εαυτού της.

Υ.Γ.: Αυτές τις ώρες στα κύματα της Αδριατικής πραγματικοί διασώστες, ηρωικοί διασώστες, δίνουν ζωή και ελπίδα σε αυτούς που βρίσκονται σε κίνδυνο. Τους πρέπει τιμή και αναγνώριση.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου