ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

ομαδάρα

ομαδάρα

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα όχι μόνο αρνήθηκε να εκσυγχρονίσει όλες τις εκπαιδευτικές της βαθμίδες, αλλά αγωνίστηκε σκληρά για να καταστρέψει και τον υπάρχοντα εκπαιδευτικό ιστό. Ανακάλυψε αργά τη λεγόμενη αντιαυταρχική εκπαίδευση και την εφάρμοσε τόσο λάθος ώστε να εξυπηρετεί τη βασική λαϊκίστικη εθνική αφήγηση, αλλά και τους εμπλεκόμενους με αυτή. Το λεγόμενο «δημοκρατικό σχολείο» ήταν και είναι εθνοκεντρικό, αντιδυτικό και ταυτόχρονα χαλαρό και ανεξέλεγκτο. Παράγει ολοένα και περισσότερους ημιμαθείς πολίτες με χαμηλή συνείδηση ατομικής ευθύνης. Με ελάχιστη πολιτειακή Παιδεία, καμία γνώση δημόσιων οικονομικών, καμία συναίσθηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου και ογκώδη άγνοια της πρόσφατης παγκόσμιας Ιστορίας. Αντιθέτως, η νεολαία μαθαίνει ότι αποτελεί μέρος ενός ανάδελφου έθνους, βαλλόμενου από παντού και δη από τους κακούς καπιταλιστές και νεοφιλελεύθερους της Δύσης που σήμερα τυγχάνει να είναι και τοκογλύφοι - δανειστές. Η αγάπη μας για τον Πούτιν και τη Ρωσία του είναι ενδεικτική.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

Τα πρόσωπα του τέρατος


του Αριστείδη Χατζή από την  Athens Voice
Αυτή η τραγική περίπτωση ενός νέου παιδιού η ζωή του οποίου κινδυνεύει να χαθεί, μας δίνει μια μοναδική ευκαιρία να δούμε το αληθινό πρόσωπο πολλών.
- Καταρχήν το τρομακτικό και παρανοϊκό πρόσωπο του ελληνικού τζιχαντισμού που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους χειρότερους του είδους. Η θυσία της ανθρώπινης ζωής είναι ένα από τα εργαλεία του. Η άγνοια είναι ο καλύτερος σύμμαχός του.
- Το καιροσκοπικό και κυνικό πρόσωπο των πολιτικών κορακιών που εύχονται να χαθεί ένας νέος άνθρωπος για να σπεκουλάρουν πολιτικά πάνω στην «αποστολή αυτοκτονίας» του ή (από την άλλη μεριά) εκείνων που ελπίζουν σε ένα νέο «Δεκέμβρη του ‘08» για να παραμείνουν στην εξουσία ποντάροντας στα συντηρητικά φοβικά ένστικτα των νοικοκυραίων.
- Το γλοιώδες πρόσωπο αυτών που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα δικαιώματα και έχουν μετατραπεί αιφνιδίως και σε «ειδικούς στο σωφρονιστικό δίκαιο», ιδιότητα που θα διατηρήσουν όσο χρειάζεται για να υπερασπιστούν τον φορέα μιας τζιχαντιστικής ιδεοληψίας που φοβούνται να ομολογήσουν ότι εδώ και καιρό έχουν υιοθετήσει.
- Το υποκριτικό πρόσωπο αυτών που κάνουν ό,τι δεν βλέπουν τις πραγματικές προθέσεις, που κανείς δεν προσπάθησε άλλωστε να κρύψει, που αγωνιούν για το «δικαίωμα στην παιδεία» (που ποτέ δεν υπερασπίστηκαν αν και προσβάλλεται καθημερινά με βάναυσο τρόπο) και που αντιμετωπίζουν τον άγριο τζιχαντικό φανατισμό ως πράξη έλλογης πολιτικής ανυπακοής.
- Το αποκρουστικό πρόσωπο αυτών που αδιαφορούν για την ανθρώπινη ζωή «ενός τρομοκράτη» και θεωρούν ότι αυτή είναι μια καλή ευκαιρία για το κράτος «να δείξει επιτέλους πυγμή».
- Το κουτοπόνηρο πρόσωπο αυτών που βρίσκουν εύκολες λύσεις αδιαφορώντας για τις συνέπειες σε δύο πράγματα που είναι εξίσου ιερά: την ανθρώπινη ζωή και τους θεσμούς.
- Το αξιοθρήνητο πρόσωπο του ατροφικού ελληνικού κράτους δικαίου που προσφέρει γενναιόδωρα τα εκρηκτικά στους τζιχαντιστές δια των παραλείψεων και των αυθαιρεσιών του.
Όλα αυτά τα πρόσωπα μου είναι εξίσου απεχθή. Αλλά αν τα προσθέσεις θα διαπιστώσεις ότι σχηματίζουν μια ισχυρή πλειοψηφία. Αυτά τα πολλά πρόσωπα είναι ψηφίδες που σχηματίζουν το θλιβερό πρόσωπο της χώρας μας.

1 σχόλιο:

  1. Πολύ ακριβοδίκαιο κείμενο, "προς όλα τα αζιμούθια", και εξαιρετικά ευθύβολο.

    Ποό πολύ σιχαίνομαι τα πολιτικά κοράκια που εύχονται να χαθεί ένας νέος άνθρωπος για να σπεκουλάρουν πολιτικά.
    Πιό πολύ φοβάμαι τα άλλα κοράκια, που ελπίζουν σε ένα νέο «Δεκέμβρη του ‘08» για να παραμείνουν στην εξουσία ποντάροντας στα συντηρητικά φοβικά ένστικτα των νοικοκυραίων.
    Δεν διαφέρουν ουσιαστικά, και οι δύο κατηγορίες είναι και κυνικοί, και θανατολάτρες και απίστευτα ηλίθιοι.
    Το τέλος του άρθρου, ότι όλοι αυτοί οι κακοήθεις και ανεγκέφαλοι "σχηματίζουν μια ισχυρή πλειοψηφία", ακριβώς επειδή είναι εύστοχο, με κανει να σκεφτώ τι νόημα έχει σήμερα να είναι κάποιος πολιτικά ενεργός στη χώρα της φαιδράς αγγουρέας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή