ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

πίσω στα 60s

πίσω στα 60s

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Το χτες… ξεκίνησε!


του Γιάννη Μεϊμάρογλου από τη Μεταρρύθμιση
Θα περίμενε κανείς, σε μια τόσο βαθιά κρίση που έχει εξουθενώσει κοινωνικά την χώρα, φορτώνοντάς την με τεράστια χρέη και δεσμεύσεις προς τους δανειστές της, η προεκλογική αντιπαράθεση να επικεντρωθεί στις προτάσεις των κομμάτων και τα σχέδιά τους για οικονομική ανάκαμψη και ανάπτυξη, στη δυνατότητα σύνθεσης και αναζήτησης συναινετικών λύσεων για το μέλλον.
Τίποτα από αυτά δεν έγινε!
Για μια ακόμα φορά φανήκαμε αντάξιοι των… καλύτερων προεκλογικών μας παραδόσεων. Σαν να μετακόμισε η Ελλάδα σε κάποιον εικονικό παράδεισο για ένα εικοσαήμερο. Η υποσχεσιολογία, η παροχολογία και η σωτηριολογία θυμίζουν άλλες εποχές, με μόνη διαφορά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντικαθιστά πλέον επάξια το ΠΑΣΟΚ στα δικομματικά του καθήκοντα, αξιοποιώντας άριστα το know how του προκατόχου του.
Ο ίδιος αηδιαστικός λαϊκισμός δίνει και παίρνει στα τηλεοπτικά παράθυρα, στις ανακοινώσεις, τις δηλώσεις και τις αντεγκλήσεις.
Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κινείται στους ρυθμούς του… ύμνου της, αποθεώνοντας την πατρίδα και την θρησκεία. Διαβεβαιώνει ότι οι εικόνες των αγίων δεν θα κατέβουν, ότι ο φράχτης του Έβρου θα συνεχίσει να συνοψίζει την ουσία της μεταναστευτικής πολιτικής της χώρας, ενώ ο Βορίδης εμφανίζεται – 65 χρόνια από τη λήξη του εμφυλίου – αποφασισμένος να μην παραδώσει τη χώρα στην αριστερά!
Ο ΣΥΡΙΖΑ εξελίσσεται σε θεματοφύλακα των… αρχών της παραδοσιακής αριστεράς, της αριστεράς που αρνείται, καταργεί και διαγράφει, της αριστεράς των συντεχνιών και των κεκτημένων προνομίων τους, της αριστεράς που αντιστέκεται πεισματικά σε κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια, της αριστεράς του «όχι σε όλα»!
Τα δύο κόμματα που διεκδικούν το εναπομείναν ΠΑΣΟΚ έχουν αποδοθεί, μερικές μόνο μέρες πριν την κρίσιμη εκλογή, σε αγώνα για την διεκδίκηση της αυθεντικότητας της ιδιοκτησίας των συμβόλων και των αρχών του κόμματος που ίδρυσε πριν 40 χρόνια ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλληλοεκτοξεύοντας κατηγορίες για τα γεγονότα που οδήγησαν πριν μερικά χρόνια στην πτώση της τελευταίας πασοκικής κυβέρνησης!
Το ΚΚΕ παραμένει πιστό στις… αναλλοίωτες αρχές του Μαρξισμού – Λενινισμού και η ΔΗΜΑΡ προσδοκά τη νεκρανάστασή της καταφεύγοντας στα αποθέματα των ιδεών της ανανεωτικής αριστεράς που τόσο προκλητικά σπατάλησε όταν της δόθηκε η ευκαιρία!
Το χειρότερο απ” όλα είναι ότι μια εγκληματική οργάνωση απειλεί από τον Κορυδαλλό να αποτελέσει τον ρυθμιστικό παράγοντα των πολιτικών εξελίξεων, προπαγανδίζοντας τις ναζιστικές «ιδέες» της πιο φρικιαστικής θηριωδίας του 20ου αιώνα!
Οι πολίτες της χώρας θα βρεθούν την Κυριακή μπροστά στις κάλπες με την αγωνία ενός αβέβαιου αύριο αλλά και τον κίνδυνο να παραμείνουν όμηροι ενός πολιτικού παρελθόντος που συσσώρευσε πολλά δεινά στον τόπο.
Αυτόν τον κίνδυνο μπορούν να τον αποτρέψουν μόνο οι ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας, οι δυνάμεις της εργασίας και της παραγωγής, οι δυνάμεις που πιστεύουν ότι μόνο με βαθιές αλλαγές και ριζικές μεταρρυθμίσεις στο πολιτικό σύστημα, στο κράτος και στην οικονομία, μπορούμε να χαράξουμε μια νέα αναπτυξιακή πορεία.
Μ” όλες του τις ατέλειες και τις αδυναμίες, με την απειρία αλλά και τον ενθουσιασμό ενός κόμματος που δεν συμπλήρωσε ακόμα ένα χρόνο ζωής, το Ποτάμι είναι – και θα είναι – σταθερά στην πλευρά των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων που θέλουν να πάνε την Ελλάδα μπροστά!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου