ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα


της Μελίττας Γκουρτσογιάννη 

Παίρνεις την αλήθεια μου και την κάνεις λιώμα
από το πόδι με τραβάς βαθειά μέσα στο χώμα...
                                                                   (Δ. Σαββόπουλος)

Στην δυστοπική σταλινική αλληγορία του Τζώρτζ  Όργουελ “1984” βασικό χαρακτηριστικό του εφιαλτικού καθεστώτος που περιγράφει είναι η “νέα γλώσσα” (“newspeak”): Μια γλώσσα που αντιστρέφει την αλήθεια και το ψέμα, κάνει το άσπρο μαύρο, δεν υπηρετεί την επικοινωνία αλλά τη σύγχυση και την ιδεολογική τρομοκρατία. Αυτό φέρνει στο νού μου η ρητορική της υπαρκτής σημερινής αριστεράς στην Ελλάδα (σημερινής, αλλά καθόλου σύγχρονης και καθόλου ριζοσπαστικής): έχει πάρει τις αλήθειες μας, τις αξίες του ανθρωπισμού, ό,τι πιστεύουμε από τα νιάτα μας ως προοδευτικό και τις έχει διαστρέψει σε σημείο που στην πράξη να σημαίνουν το ακριβώς αντίθετο:

-        Προδευτική πολιτική= λαϊκισμός
-        Αλληλεγγύη= υποστήριξη ομάδων και ατόμων και τοπικών κοινωνιών        που ελέγχουμε ή θέλουμε να κολακέψουμε για ψηφοθηρία.
-        Λαϊκό συμφέρον = το συμφέρον ομάδων ή ατόμων που δε θέλουν να        χάσουν τα προνόμιά τους.
-        Ανατροπή= επιστροφή
-        Μέλλον = παρελθόν
-        Επανάσταση = συντήρηση
-        πατριωτισμός = εθνοκεντρισμός και προγονοπληξία.
-        σεβασμός στην παράδοση= οπισθοδρόμιση
-        ανθρώπινα δικαιώματα= δικαιώματα επιλεκτικά μόνο για ορισμένες            ομάδες όχι για όλους 
-        νομιμότητα = παρανομία για χάρη του “δίκιου” του δημοσίου                    υπαλλήλου που δε θέλει να αξιολογηθεί, του φοιτητή που αρνείται τη        γνώση, του αγρότη που θέλει να συνεχίζει να καλλιεργεί                         “επιδοτούμενα”, του συνδικαλιστή που δε θέλει να χάσει τα προνόμιά    
         του κ.οκ.
-        νεανική εξέγερση= θράσος και τραμπουκισμός
-        καταδικαστέα βία= η βία εναντίον των “δικών μας”
-        δικαιολογημένη βία= η βία εναντίον όσων “προκαλούν”
-        Ανάπτυξη = απο-ανάπτυξη και σφιχτός εναγκαλισμός της οικονομίας          από το κράτος.
-        δυνάστες = οι σύμμαχοί και εταίροι μας στην Ε.Ε.
-        τοκογλυφικό επιτόκιο= επιτόκιο 1,5%
-        προστασία του περιβάλλοντος = όχι στις ανεμογεννήτριες, τα   
          φωτοβολταϊκά και τις οικολογικές τεχνολογίες.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που το 1989 δεν ήταν η απελευθέρωση της μισής Ευρώπης από τις δικτατορίες, αλλά “το όνειρο που έγινε θρύψαλλα”. Η μόνη χώρα όπου “πόλεμος και “εισβολή” είναι μόνον αυτή που κάνουν οι Αμερικάνοι και όσοι συμμαχούν μαζί τους. Η μόνη χώρα όπου ακόμα και οι φρικτές πράξεις διεθνούς τρομοκρατίας , είτε επαινούνται ανοιχτά ως “αντιιμπεριαλισμός”, είτε καταδικάζονται, αλλά με πολλά αστεράκια. Και σε αυτό έχει ευθύνη η ρητορική της αριστεράς.
Βέβαια, δεν χρησιμοποιούν όλες οι ποικιλίες της αριστεράς τις ίδιες λέξεις και την ίδια πολεμική. Αλλά από την ωμή διατύπωση κάποιων αριστερίστικων ομάδων βλέπει κανείς και το πραγματικό νόημα πίσω από πιο προσεκτικές (τρόπος του λέγειν) διατυπώσεις  “επίσημων” κομμάτων.

Ωστόσο και στην Ελλάδα αρκετοί πιστέψαμε σε μια κοινωνία με νέες δομές, με περισσότερη αλληλεγγύη, με αποτελεσματική συμπαράσταση στους πιο ευάλωτους συνανθρώπους μας, αλλά και ως ένα βαθμό κατορθώσαμε στις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα να ανατρέψουμε κάποια κατεστημένα, να βελτιώσουμε πολλά. Τώρα όλοι καλούμαστε να αναγνωρίσουμε τις νέες  πραγματικότητες  του 21ου αιώνα για όλον τον πλανήτη, τις νέες δυσκολίες αλλά και τις ευκαιρείες για εκπλήρωση των  πιο παράτολμων ονείρων, και να μην υποκύψουμε στην τοπική μιζέρια και στη διαστροφή της αλήθειας που αγαπήσαμε.

                                                             Μελίττα Γκουρτσογιάννη
                                                             υποψήφια στην Αθήνας
                                                             με ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου