ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Ο Δημήτρης Κουμάνταρος, ένας γνήσιος οραματιστής και ανιδιοτελής αγωνιστής έφυγε από κοντά μας. Η τελευταία του ανάρτηση, στις 5 Μαρτίου:
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ
Ονειρεύομαι ένα ξεσηκωμό. Ενάντια στην αδιαφάνεια, στη διαφθορά, στην κομματοκρατία, στην αναξιοκρατία. Ενάντια στη διχαστική λογική, στο φανατισμό, στην προχειρότητα και στην τσαπατσουλιά. Ενάντια στη μετάθεση ευθυνών, την ατομοκρατία, την έλλειψη συνεργατικού-ομαδικού πνεύματος.
Ένα ξεσηκωμό συμμετοχής, έρευνας, διαλόγου, για το πως μπορούμε καλύτερα να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες και τους ντόπιους που βρίσκονται σε ανθρωπιστική κρίση. Για το πως θα σχεδιάσουμε σε κάθε δημόσιο τομέα, από το Σύνταγμα μέχρι την Παιδεία κι από τη Δικαιοσύνη μέχρι τη Φοροδιαφυγή, ένα πλάνο της καλύτερης δυνατής απόδοσης που υπηρετεί τον πολίτη.
Για να γίνει κάθε χώρος υποδοχής προσφύγων, κάθε σχολείο, κάθε νοσοκομείο, κάθε δικαστήριο, κάθε δημόσια υπηρεσία, τώρα με τις υπάρχουσες δυνατότητες πρότυπο λειτουργίας. Μιλάμε για τη σταδιακή συνειδητή επιλογή ενός άλλου, νέου, συνθετικού πολιτισμού. Δεν απαγορεύεται.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Τι λένε Ποτάμι και ΣΥΡΙΖΑ για τα Πανεπιστήμια


του Γιώργου Μαυρωτά
Βλέποντας τις προεκλογικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση θα ήθελα να εντοπίσω τις κυριότερες διαφορές σε σχέση με αυτά που πιστεύουμε στο Ποτάμι. Δεν θα αναφερθώ σε εξαγγελίες που δεν αντέχουν σε κριτική όπως η ελεύθερη πρόσβαση στα Πανεπιστήμια που υπάρχει στο Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και είναι ανεδαφική κι εν πολλοίς λαϊκίστικη και αποπροσανατολιστική στην παρούσα συγκυρία. Θα αναφερθώ σε πιο χειροπιαστά πράγματα που αντέχουν σε συζήτηση.
Υπάρχει καταρχήν μια βασική διαφορά στη φιλοσοφία. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει ρητά την κατάργηση του νόμου 4009/2011 (αν και ο πρόεδρός του στην διαδικτυακή συνέντευξη μίλησε για «τροποποιήσεις του μέσα από διάλογο»). Το Ποτάμι επιμένει ότι ο νόμος αυτός είναι ένας αναγκαίος, μεταρρυθμιστικός νόμος (αν και μεταλλάχθηκε σημαντικά από την ΝΔ), που κινείται στη σωστή κατεύθυνση και χρήζει μικροδιορθώσεων. Η επιστροφή στον προ τριακονταετίας νόμο πλαίσιο 1268/82 θα ήταν ένα δραματικό πισωγύρισμα για τα Πανεπιστήμια.
Το Ποτάμι πιστεύει στην αντιπροσώπευση των φοιτητών στα όργανα διοίκησης με θεσμοθετημένο τρόπο. Όχι μπουλούκια μέσα στη Σύγκλητο ή στις συνελεύσεις τμημάτων, αλλά οι ορισμένοι εκπρόσωποι των φοιτητών που έχουν προκύψει από δημοκρατικές διαδικασίες. Κι εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα για τους φοιτητές:  να εκλέξουν δημοκρατικά τους εκπροσώπους τους δίνοντας μαθήματα ωριμότητας. Ο διάλογος μέσα στο πανεπιστήμιο είναι απαραίτητος, αρκεί να γίνεται με τους σωστούς όρους, δηλαδή με επιχειρήματα και απόψεις κι όχι με συνθήματα και κραυγές.
Για τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ είναι κόκκινο πανί οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στις κοινότητες του Πανεπιστημίου («τεχνοφασισμός»), ενώ για το Ποτάμι είναι απαραίτητο συστατικό της πάσχουσας δημοκρατίας στα σημερινά Πανεπιστήμια. Παρέχουν μεγαλύτερη συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και αφαιρούν την ισχύ των δυναμικών μειοψηφιών που θέλουν να συνδιοικούν το Πανεπιστήμιο με τον δημοκρατικό μανδύα των «συλλογικών αποφάσεων». Το Ποτάμι πιστεύει επίσης ότι η δυνατότητα σύγκλησης των οργάνων του Πανεπιστημίου με την νόμιμη σύνθεση πρέπει να στηρίζεται από όλα τα κόμματα.
Η αναθεώρηση του άρθρου 16 για τη δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών-μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων είναι θέση του Ποταμιού και ταυτόχρονα σημείο αντίθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μη κρατικά Πανεπιστήμια υπό τον έλεγχο της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας στην εκπαίδευση όπως και τα δημόσια Πανεπιστήμια είναι κατά τη γνώμη μας σαφώς προτιμότερα από το σημερινό «θολό» σκηνικό. Το ζήτημα είναι λοιπόν οι προδιαγραφές τις οποίες πρέπει να συζητήσουμε κι εκεί δεν θα ξαναανακαλύψουμε τον τροχό, έχουμε άφθονα παραδείγματα καθότι μη κρατικά Πανεπιστήμια υπάρχουν σε όλες τις χώρες (ακόμα και στην Κίνα). Οι επιπτώσεις θα είναι θετικές, όχι μόνο στο οικονομικό αλλά και στο διανοητικό ισοζύγιο της χώρας, καθότι έλληνες επιστήμονες και φοιτητές θα παραμένουν στην χώρα μας και μπορούμε να προσελκύσουμε και ξένους φοιτητές.
Τέλος, το Ποτάμι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην διασύνδεση των Πανεπιστημίων με την παραγωγή και στην ενίσχυση της καινοτόμου επιχειρηματικότητας που μπορεί να προέλθει από τα Πανεπιστήμια. Η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να στηριχτεί σε μια οικονομία έντασης γνώσης κι αυτές οι δύο προτεραιότητες είναι απαραίτητες. Ο  ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει διστακτικά να προσθέτει αυτούς τους όρους στο σημερινό του λεξιλόγιο (έστω και όψιμα), αντιλαμβανόμενος τις αδιέξοδες ρητορικές του όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Το ελληνικό Πανεπιστήμιο πρέπει να σπάσει τα δεσμά του με το παρελθόν που το κρατούν όμηρο διαφόρων συμφερόντων (και κομματικών) και να ανταποκριθεί στις σύγχρονες προκλήσεις για να προετοιμάσει το μέλλον. Τα υλικά υπάρχουν (έχουμε δει πώς διαπρέπουν έλληνες καθηγητές και φοιτητές στο εξωτερικό), αλλά πρέπει να ακολουθήσουμε και τη σωστή συνταγή. Να ακολουθήσουμε πρακτικές που θα φέρουν πίσω τους έλληνες επιστήμονες και φοιτητές κι όχι πρακτικές που θα διώξουν κι άλλους.
* Ο Γιώργος Μαυρωτάς είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του Ποταμιού και υπεύθυνος για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι υποψήφιος βουλευτής με το Ποτάμι στην Περιφέρεια Αττικής

1 σχόλιο:

  1. Ο κ. Μαυρωτας αναλύει «Τι λένε ποτάμι και ΣΥΡΙΖΑ για τα Πανεπιστήμια». Το κάνει αυτό προφανώς με την ιδιότητα του μέλους της συντονιστικής επιτροπής του Ποταμιού και υπεύθυνου για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση.
    Θα έλεγα ότι κάτι λείπει, ήδη από την επικεφαλίδα του κειμένου. Τα ΤΕΙ!
    Παρακολουθώ τον κ. Μαυρωτά από το protagon και η παράλειψη αυτή είναι συστηματική. Θεωρώ όμως ότι είναι ακούσια. Η δε συμπλήρωση /ΤΕΙ στο πανεπιστήμια δεν θα έβλαπτε το Ποτάμι.
    Μια που έπιασα το πληκτρολόγιο … Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιτίθεται στην Μπολόνια, υπόσχεται δε «Τα αδιάσπαστα ελληνικά πτυχία οφείλουν να καταστούν ισότιμα με τα δύο πτυχία (Bachelor + Master) του ευρωπαϊκού χώρου.» Το ποτάμι το συμμερίζεται αυτό;
    Δέστε άλλο δείγμα γραφής του ΣΥΡΙΖΑ «Τα ΤΕΙ από τη ίδρυση τους και ιδιαίτερα μετά το σχέδιο "Αθηνά" αποτέλεσαν πεδίο άσκησης αντιδραστικής πολιτικής στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Η ασαφής και επισφαλής θέση τους στον ακαδημαϊκό χάρτη δεν άλλαξε με την ονομαστική «ανωτατοποίησή» τους, αλλά, αντίθετα, αυτά αντιμετωπίστηκαν ως δούρειος ίππος της υποβάθμισης και ιδιωτικοποίησης της Ανώτατης Εκπαίδευσης συνολικά» από εδώ https://left.gr/news/programmatiko-keimeno-toy-syriza-gia-tin-paideia Τώρα από πού και ως που τα ΤΕΙ αποτέλεσαν δούρειο ίππο της ιδιωτικοποίησης της Ανώτατης Εκπαίδευσης συνολικά, ομολογώ ότι αδυνατώ να το κατανοήσω. Η όλη φρασεολογία όμως μου εμπνέει δέος. Αν επικρατήσει τέτοια στάση απέναντι στα ιδρύματα αυτά και στους αποφοίτους τους, θα έχουμε να κάνουμε με μια Αριστερά που ανάμεσα στον νομικά/κοινωνικά/ως συμβολικό κεφάλαιο - ισχυρό (τα πανεπιστήμια) και τον αδύνατο τα ΤΕΙ επιλέγει να στηρίξει τον … ισχυρό. Θα είναι μια Αριστερά που προστατεύει το στάτους κβο και τις μικροαστικές βλέψεις για rent seeking απέναντι στην κάστα των ανέγγιχτων.
    Τεσπα, χαιρετισμούς και καλή τύχη!

    Σπύρος Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή