ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Βροχούλα

Βροχούλα

Παρατηρητήριο

Στην πρώιμη μεταπολίτευση τραγουδούσαμε αντάρτικα στις ταβέρνες και κατηγορούσαμε το ΚΚΕ ως προδοτικό για τη Βάρκιζα και την εν γένει αποτυχία του να μας κάνει Σοβιετία. Οι της ανανέωσης και του δόγματος βεβαίως. Σήμερα κάποιοι αριστεροί καλλιτέχνες δηλώνουν προδομένοι από το ΣΥΡΙΖΑ για τη δεξιά στροφή του, γιατί δεν έφυγε από την ΕΕ, γιατί δεν τίναξε τη χώρα στον αέρα. Γιατί ξέρουν ότι με τον αριστερισμό κανείς καλλιτέχνης δεν πείνασε. Ακόμα και δεξιός.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Μπορεί ο Κυριάκος να κάνει κάτι ανάλογο; Όχι το ίδιο βέβαια, απλά ανάλογο. Μπορεί να κάνει άνοιγμα στον όποιο αφρό της κεντρώας ή και ακομμάτιστης διανόησης και να την καλέσει να πάρουν μαζί την τύχη της τρύπιας βάρκας - χώρας στα χέρια τους; Να φωνάξει και τους απόδημους να βάλουν ένα χεράκι; Να βρει και να δώσει γήπεδο σε νεολαία; Αφήνοντας τα σκληρά κολάρα του γερασμένου κόμματος στον πάγκο; Μετά από την αριστεροδέξια καταιγίδα που μας κούρασε; \Leo Kastanas Athens Voice

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Ποιον ενοχλούν οι άριστοι; Μα, την Αριστερή Ιδεοληψία



Τρία κείμενα για την κατάργηση των εξετάσεων εισαγωγής στα ΠΠΣ και την αναμενόμενη πλήρη διάλυσή τους από την αριστερή ιδεοληψία. Δυστυχώς είμαστε υποχρεωμένοι να διεκδικούμε τα αυτονόητα.

«Είμαι άριστος, αλλά μπορώ να αλλάξω»

του Απόστολου Λακασά από την Καθημερινή


Ο υπουργός Παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς -βαθιά πολιτικό ον- με τις πρώτες αποφάσεις του δείχνει δυστυχώς να κλείνει το μάτι στις συντεχνίες της εκπαίδευσης.

Ενδεικτικά, διακηρύττει πως επιθυμεί ένα καλό και δημοκρατικό σχολείο, δηλαδή ένα σχολείο που μαθαίνει γράμματα στους μαθητές του και που ταυτόχρονα θα αμβλύνει τις ταξικές ανισότητες μεταξύ των μαθητών. Δύσκολος στόχος (ιδίως εν μέσω δημοσιονομικής λιτότητας), και άρα για να μη μετατραπεί η διακήρυξη σε λόγια του αέρα, αλλά να γίνει πράξη απαιτούνται προσεκτικά βήματα βάσει συγκεκριμένου σχεδίου.

Ποια, λοιπόν, ήταν μεταξύ των πρώτων αποφάσεων του κ. Μπαλτά; Η κατάργηση των εξετάσεων για την εισαγωγή στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία (ΠΠΣ), και ουσιαστικά η κατάργηση των ΠΠΣ με το επιχείρημα ότι η αριστεία θα καταλήξει ρετσινιά τόσο για τα παιδιά που θα εισαχθούν (επειδή αρίστευσαν στα 12 θα πάθουν ψύχωση ότι πρέπει πάντα να αριστεύουν!) όσο και για εκείνα που δεν τα κατάφεραν (το στίγμα της αποτυχίας θα τους συνοδεύει για όλη τη ζωή). Παράλληλα, ο κ. Μπαλτάς θέτει στο τραπέζι του διαλόγου το πλαίσιο λειτουργίας των ΠΠΣ επειδή, λέει, δεν μπορεί να συνυπάρξουν σε έναν σχολικό οργανισμό τα στοιχεία της πρωτοτυπίας και του πειραματισμού...

Τι πάει, λοιπόν, να καταργήσει ο κ. Μπαλτάς; Σήμερα στα 60 ΠΠΣ που λειτουργούν σε όλη τη χώρα διδάσκουν συνολικά 1.150 εκπαιδευτικοί, οι οποίοι αξιολογούνται για να καταλάβουν μία θέση στο σχολείο, αξιολογούνται κατά τη διάρκεια της 5ετούς θητείας τους, αξιολογούνται και στην περίπτωση που επιθυμούν να την ανανεώσουν. Οι 1.150 αυτοί εκπαιδευτικοί έχουν υψηλά μορφωτικά προσόντα, εφαρμόζουν νέες παιδαγωγικές μεθόδους, βρίσκονται στην υπηρεσία τους από τις 8 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα δουλεύοντας με τα ίδια χρήματα όπως στα υπόλοιπα σχολεία και επιλέγονται για να στελεχώσουν τα ΠΠΣ χωρίς τις παρεμβολές των συνδικαλιστών.

Την ίδια στιγμή, παρότι τα πρώτα χρόνια υπήρξαν αντιδράσεις γονέων κατά των εξετάσεων εισαγωγής, τώρα τα στοιχεία δείχνουν ότι οι οικογένειες ψηφίζουν υπέρ της αξιοκρατίας των εξετάσεων και όχι της τυχαιότητας της κλήρωσης. Για το τρέχον σχολικό έτος 2014-2015, συνολικά 13.017 παιδιά διεκδίκησαν μία από τις 3.350 θέσεις των 60 Πρότυπων Πειραματικών Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων της χώρας, κατά 30% περισσότερα από το 2013, όταν συνολικά υπεβλήθησαν 9.997 αιτήσεις. Μάλιστα, στα ΠΠΣ της Αθήνας περί το 20% των μαθητών είναι παιδιά μεταναστών.

Εν κατακλείδι, τα ΠΠΣ αποτελούν το απόλυτο αντιπαράδειγμα της συντεχνιακής λογικής, η οποία ζητά όχι αξιολόγηση, μονιμότητα και εντέλει δημοσιοϋπαλληλική αφασία. Είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι η πρώτη που αντιτάχθηκε στη θεσμοθέτηση των ΠΠΣ ήταν η ΟΛΜΕ; Ο κ. Μπαλτάς -μαρξιστής, αστός, με επεξεργασμένη σκέψη- κινδυνεύει με τις αποφάσεις του να εκθέσει την Αριστερά (και μάλιστα στο προνομιακό για εκείνη πεδίο της εκπαίδευσης) ως θιασώτη του λαϊκισμού και της ήσσονος προσπάθειας.


Έχει η αριστεία ιδεολογικό πρόσημο; 

της Μαρίας Κατσουνάκη από την Καθημερινή

Γιατί η αριστεία να αποτελεί «ρετσινιά» και «στρεβλή φιλοδοξία»; Ας απομακρυνθούμε από τις αντιφατικές ανακοινώσεις του υπουργείου Παιδείας για τα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία και ας μείνουμε στη σημασία των λέξεων. Γιατί ενοχλεί τη νέα ηγεσία η «αριστεία»; Γιατί σπεύδει να ανακοινώσει την κατάργηση των εξετάσεων από φέτος; Γιατί τα παιδιά που διαβάζουν και αποδίδουν θα πρέπει να ενταχθούν στην τυχαιότητα της κλήρωσης; Εν τέλει: γιατί η αριστεία αποκτά ιδεολογικό πρόσημο απωθώντας την ηγεσία του υπουργείου;

Αν η αριστεία προϋποθέτει σκληρή εργασία τόσο από την πλευρά των μαθητών όσο και των καθηγητών, η άρνησή της δεν σημαίνει και απαξίωση της εργασίας; Η αναζήτηση της ευκολίας, η οποία κανένα αντίκρισμα δεν έχει στην πραγματική ζωή, διαμορφώνει καλύτερους πολίτες απ’ ό,τι η διαρκής προσπάθεια, ο μόχθος, η αξιοκρατία;

Τις τελευταίας ημέρες το θέμα των Πρότυπων Πειραματικών, ένας αναβαθμισμένος θεσμός της δημόσιας εκπαίδευσης, βρέθηκε στο στόχαστρο της νέας ηγεσίας. Η απορρύθμιση του συστήματος ποιους θα ωφελήσει αν όχι τη δημοσιοϋπαλληλία που αποστρέφεται την ευθύνη και χτίζει την επαγγελματική της ανέλιξη στη μετριότητα και τον εξισωτισμό προς τα κάτω; Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα διαθέτει και άριστους εκπροσώπους. Καθηγητές μέσης εκπαίδευσης υποδειγματικά καταρτισμένους, εργατικούς και φιλότιμους που σήκωσαν και σηκώνουν στις πλάτες τους το βάρος της κρίσης και του αποσυντονισμού του δημόσιου σχολείου. Αναρωτιέται κανείς γιατί δεν απομονώνονται οι συντεχνίες που υπερασπίζονται τον ανορθολογισμό έχοντας, βέβαια, χτίσει την καριέρα τους πάνω σ’ αυτόν...

Και τώρα, σε αριστερή κυβέρνηση που ευαγγελίζεται την «ελπίδα», βλέπουμε να στιγματίζεται η αριστεία και να απαξιώνεται το καλύτερο εις βάρος του όποιου καλού, με την επιβράβευση της μετριότητας και της αδιαφορίας. Η αποτυχία δεν μπορεί παρά να έχει συνέπειες, που αίρονται μόνο από τη συνέχιση της προσπάθειας. Αν δεν έχουν εκπαιδευτεί σε αυτό οι ενήλικες από πού θα το πληροφορηθούν τα παιδιά;

Ποιους ενοχλούν οι άριστοι;

του Σωκράτη Τσιχλιά από την Καθημερινή

Σύμφωνα με τα λεξικά, η αριστεία, λέξη με καταγωγή από την «Ιλιάδα» του Ομήρου, σημαίνει διάκριση του ήρωα στη μάχη, υπεροχή, ανωτερότητα, γενναιοψυχία. Σήμερα περιγράφει κυρίως τους διακεκριμένους, όσους αριστεύουν στο πεδίο της γνώσης και της επιστήμης. Σ’ αυτούς αναφέρθηκε, στην παρθενική ομιλία του στη Βουλή, ο υπουργός Παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς, όταν επεχείρησε να αναλύσει τις αρνητικές πλευρές της αριστείας. Ο κύριος υπουργός, αφού συστήθηκε στο σώμα ως μαρξιστής, ανέλυσε τους λόγους για τους οποίους στο μέλλον θα καταργηθούν οι εισαγωγικές εξετάσεις από τα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία. Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η άποψη του υπουργού Παιδείας για την αριστεία. Προσπάθησε να αναιρέσει τη λάμψη της, να αποδομήσει τη σημασία της με το εξής επιχείρημα: όσοι την κατακτούν, σε μικρή μάλιστα ηλικία, βασανίζονται από το άγχος να μη την απολέσουν. Τα, δε, παιδιά που δεν τα καταφέρνουν κουβαλούν τη ρετσινιά του αποτυχημένου... Στη θέση των εξετάσεων θα επανέλθει, φαντάζομαι, ο δημοκρατικός θεσμός της κληρώσεως. Ο υπουργός δεν επεκτάθηκε επί του θέματος κι έτσι δεν μάθαμε τη γνώμη του για τις ψυχολογικές επιπτώσεις που έχει σ’ ένα παιδί η συνειδητοποίηση ότι τίποτα δεν εξαρτάται από το ίδιο, ότι όλα είναι θέμα τύχης.

Οι άριστοι υπάρχουν έτσι κι αλλιώς. Ζουν ανάμεσά μας, είναι μέρος της κοινωνίας μας, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων και κοσμοθεωριών. Ο ουμανιστικός χαρακτήρας των μαρξιστικών απόψεων, όταν εκπίπτει της λογικής, δημιουργεί εκτρώματα. Η σκέψη και μόνο, ότι για να μη βουρκώσει ο δεύτερος πρέπει να καταργήσουμε τον πρώτο, προκαλεί απόγνωση. Και μόνο η ιδέα ενός κράτους σε ρόλο Μεγάλου Ψυχαναλυτή, που θα καταργεί το άγχος και τη λύπη, μας παραλύει.

Τα αριστεία είναι, κατά τα λεξικά, το βραβείο για τον καλύτερο. Εδώ ακριβώς αναμετριέται μια κοινωνία, μια δημοκρατία, με την αξιοκρατία και τη δικαιοσύνη. Θα επιβραβεύει τον κόπο και τον μόχθο των αρίστων, θα δημιουργεί μέσω αυτών αγωνιστικά πρότυπα ή θα επιλέγει στην τύχη ή από μια κάστα ή από μια παρέα; Οσο για τα ψυχολογικά που τρομάζουν τον υπουργό, όποιος έχει μάθει να προσπαθεί ξέρει να σηκώνεται και να συνεχίζει...

6 σχόλια:

  1. Την ίδια φιλοσοφία λατρεύει και εφαρμόζει η λαική δεξιά και λαική αριστερά και στον τομέα της οικονομίας, γι αυτό εξακολουθούμε να είμαστε επαίτες αντί για δημιουργοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να πάτε να ξεβρακωθείτε και να βρειτε λεφτά ρε, και να στείλετε τα παιδιά σας στο σχολείο που πήγαινε και ο υπουργός! Τι το περάσατε εδώ; Αν δεν γίνουν μπουρδέλο όλα τα σχολεία, πως θα ξεχωρίζουν αυτοί που στέλνουν τα παιδιά τους στο Κολέγιο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε γράψε στο μπλογκ σου "διαδικτυακό παράρτημα της καθημερινής" να μην νομίζουμε ότι διαβάζουμε κάτι διαφορετικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα που ο ΔΟΨ και το MEGA έγιναν ΣΥΡΙΖΑ λέω και γω να τάχω καλά με τον Αλαφούζο. Που ξέρεις κάτι μπορεί να κερδίσω όταν θαλλάξουν τα πράγματα, Προνοώ φίλε μου,

      Διαγραφή
  4. Για ρωτήστε βρε παιδιά στη πιάτσα πόσο έχει το ιδιάιτερο για τις εξετάσεις στα πειραματικά; Και κάτι άλλο ρωτήστε (πάλι στη πιάτσα) ποιοί είναι αυτοί που βάζουν τα θέματα και ποιοί αυτοί που έχουν τις ακριβότερες τιμές στα ιδιάιτερα αυτά; Αν είναι οι ίδιοι ενημερώστε με σας παρακαλώ για να κάνω οικονομίες για να μπορώ και γω να βοηθήσω το παιδί μου που πάει στη Β Δημοτικού κάνοντας τις απαραίτητες οικονομίες από τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιαυτό ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργήσει όλες τις εξετάσεις ( στο Λϋκειο έγινε ήδη) για να μην υπάρχουν φροντιστήρια και ιδιαίτερα. Γιατί δεν καταργεί και τη γνώση; Σάμπως σε τι χρειάζεται. Βόηθησε όλους αυτούς να ανέβουν στην εξουσία ή να βιοπορίζονται τόσα χρόνια.;

      Διαγραφή