ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Ποτέ δεν ήταν πιο κοντά στη δραχμή


Η αβεβαιότητα, η συνεχής τριβή με τους εταίρους - ελεγκτές και δανειστές, κάποιο πιθανό πρόσκαιρο οικονομικό στραγγάλισμα, ο διαγωνισμός των υπουργών σε λαϊκίστικες εξαγγελίες, οι συνεχείς διαρροές, οι λαοσυνάξεις και οι απεργίες που ήδη άρχισαν από τους ανυπόμονους, θα μας σφίξουν άσχημα μέχρι το καλοκαίρι. Αλλά δεν θα μας πάνε στη δραχμή. Ζουν καλά όλοι αυτοί μέσα στο ευρώ. Γιατί να τρέχουν. ( Leo)

του Κώστα Στούπα

Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται, αυτό είναι βέβαιο. Ξεκίνησε ζητώντας διαγραφή του χρέους, εξαγγελίες όπως η κρατικοποίηση της ακτοπλοΐας, κατάργηση της τρόικας και του μνημονίου κλπ.

Η διαγραφή χρέους έχει αποσυρθεί. Για κρατικοποίηση της ακτοπλοΐας δεν ακούσαμε ξανά, αλλά ακούσαμε πως ο Υπουργός των Οικονομικών δεν έχει αντίρρηση για την αποκρατικοποίηση του ΟΛΠ.

Αν διαπραγμάτευση σημαίνει δούναι και λαβείν, είναι φανερό πως η κυβέρνηση διαπραγματεύεται. Η άλλη πλευρά δεν φαίνεται να διαπραγματεύεται. Παραμένει αμετακίνητη στα ουσιώδη και υποχωρεί μόνο σε επουσιώδη ζητήματα τα οποία μας προσβάλλουν ως κυβέρνηση και ως λαό.

Πριν λίγες μέρες η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφέρθηκε στις διαβουλεύσεις μεταξύ εκπροσώπων της ελληνικής πλευράς και της άλλης πλευράς των «Ευρωπαϊκών Θεσμών». Υπομειδιώντας στους ξένους δημοσιογράφους διευκρίνισε πως η άλλη πλευρά απαρτίζεται από τα ίδια άτομα που απαρτιζόταν και η Τρόικα, απλά ονομάζεται αλλιώς γιατί έτσι επιθυμεί η ελληνική κυβέρνηση...

Το συμπέρασμα είναι πως η άλλη πλευρά δεν διαπραγματεύεται. Για την ακρίβεια η διαπραγμάτευση φαίνεται να τελείωσε εκεί που οι περισσότεροι νομίζουν πως ξεκίνησε: Την ημέρα της ιστορικής συνάντησης του κ. Βαρουφάκη με το κ. Νταϊζελμπλουμ στο Υπουργείο των Οικονομικών.

Χθες η κυβέρνηση έκανε αίτηση για την παράταση της δανειακής σύμβασης χωρίς ταυτόχρονη παράταση του μνημονίου των υποχρεώσεων που τη συνοδεύει. Η πρώτη ανεπίσημη αντίδραση ήταν αρνητική. Απέναντι στην Ελλάδα υπάρχει μια συμπαγής απόλυτη πλειοψηφία.

Στην κυβέρνηση εκλαμβάνουν την αμετακίνητη στάση που τηρεί η άλλη πλευρά σαν διαπραγματευτική τακτική. Αν όμως  δεν πρόκειται για διαπραγματευτική τακτική αλλά για παγιωμένη θέση, τι θα ακολουθήσει;

Οι δυνατές εξελίξεις είναι δυο.

α) 
Η μια είναι να υποχωρήσει η κυβέρνηση γιατί θα βρεθεί μπροστά σε τραπεζικούς περιορισμούς και την πιθανότητα χρεοκοπίας.

β) 
Η άλλη είναι να υποχωρήσει η Ευρωζώνη γιατί θα φοβηθεί το οικονομικό κόστος των συνεπειών μιας ελληνικής χρεοκοπίας και το πολιτικό κόστος μιας εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ.

Κυβέρνηση

Αν υποχωρήσει η κυβέρνηση, το προφίλ που έχει οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια που είναι και αυτό που την ανέδειξε στην εξουσία θα καταρρεύσει σε μια νύχτα. 
Επιπλέον κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις αντιδράσεις του κινήματος της πλατείας που με τις συγκεντρώσεις παρακινήθηκε να στηρίξει στις διαπραγματεύσεις τον τελευταίο καιρό.

Η καταστροφή του αντιμνημονιακού προφίλ, σε συνδυασμό με οικονομικές εξελίξεις, όπως μείωση κρατικών εσόδων, αύξηση ανεργίας λόγω επιδείνωσης του κλίματος τους τελευταίους μήνες θα δημιουργήσει εκρηκτικό πολιτικό κλίμα.

Αυτά που θα κερδίσει η ελληνική πλευρά με μια υποχώρηση είναι οι ανοιχτές τράπεζες, με την προσδοκία πως οι καταθέσεις θα επιστρέψουν γρήγορα και θα δοθεί η δυνατότητα σταδιακής χρηματοδότησης της οικονομίας. Θα αποφύγει επίσης τη χρεοκοπία αν δεν πληρώσει κάποια από τα ομόλογα που λήγουν προσεχώς.

Εντός του έτους θα πετύχει την αναδιάρθρωση του χρέους με στόχο πρωτογενή πλεονάσματα κοντά στο 1,5%.

Ευρωζώνη
Αν η Ευρωζώνη υποχωρήσει σε βασικά σημεία, θα είναι σαν να ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Οι κυβερνήσεις που εφάρμοσαν ανάλογα με την Ελλάδα μνημονιακά προγράμματα με επιτυχία θα βρεθούν εκτεθειμένες και θα υποστούν πολιτικό κόστος.

Η ενότητα του ευρώ θα κλονιστεί καθώς οι χώρες με ελλείμματα θα απαιτούν και οι χώρες χωρίς ελλείματα του βορρά θα πρέπει να απολογηθούν στους ψηφοφόρους τους για την κατασπατάληση των φόρων τους και των καταθέσεών τους.

Το κλίμα της αβεβαιότητας θα επιδεινώσει την πιστοληπτική ικανότητα της Ευρωζώνης και αυτό θα εντείνει τα υφεσιακά χαρακτηριστικά. Θα δούμε φυγή καταθέσεων από Ευρώπη.

Η σκληρή στάση είναι μονόδρομος για την επιβίωση του ευρώ.

Η ρήξη...
Η πρώτη συνέπεια συνολικής ρήξης στις διαπραγματεύσεις είναι το κλείσιμο της στρόφιγγας στις τράπεζες από την ΕΚΤ. Η πρώτη συνέπεια σ΄ αυτό είναι η επιβολή περιορισμών στις μετακινήσεις κεφαλαίων (αναλήψεις κλπ).

Η δεύτερη θα είναι το «κούρεμα» καταθέσεων για να αντιμετωπιστούν οι έκτακτες ανάγκες...

Και η τρίτη, η ανάγκη οικειοθελούς αποχώρησης από το ευρώ...

Η κατάσταση
 
Ήδη, οι εγγυητικές των ελληνικών τραπεζών δεν γίνονται δεκτές στο εξωτερικό. Οι προμηθευτές αναγκάζονται να πληρώνουν σχεδόν μετρητοίς για τα εμπορεύματα που εισάγουν. Με μια νέα επιδείνωση της θέσης των ελληνικών τραπεζών η ασφυξία θα ενταθεί και θα αρχίσουν να παρατηρούνται ελλείψεις στην αγορά. Ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν και οι εξαγωγικές επιχειρήσεις καθώς δυσκολεύονται στις προμήθειες πρώτων υλών. Σε κάποιες εταιρείες για να εξάγουν ήδη ζητείται ρήτρα συνεπούς εκτέλεσης της παραγγελίας...

Η μείωση της οικονομικής δραστηριότητας θα επιταχύνει τη μείωση των φορολογικών και κρατικών εσόδων και ασφαλιστικών εισφορών τα οποία ήδη κινούνται στο κόκκινο.

Ήδη, υπάρχουν καθυστερήσεις πληρωμών από το κράτος και το επόμενο στάδιο θα είναι οι καθυστερήσεις καταβολής μισθών και συντάξεων.

Στην περίπτωση μια χρεοκοπίας εντός του ευρώ τα άδεια κρατικά ταμεία θα αναγκάσουν τη κυβέρνηση να καταφύγει στην πληρωμή μισθών και συντάξεων με IOUs (Ι Owe You)  πιστοποιητικά που θα είναι ανταλλάξιμα με προϊόντα και ευρώ. Καθώς όμως η αγορά θα θέλει να πληρωθεί με ευρώ η ανταλλακτική τους αξία θα μειώνεται συνεχώς.

Τα IOUs είναι το πρώτο βήμα για μια άτακτη έξοδο στη δραχμή...

Μια άτακτη έξοδο την φοβάται ακόμη και ο κ. Λαφαζάνης που είναι υπέρμαχος της επιστροφής στη δραχμή. Οι συνέπειες θα είναι ανεξέλεγκτες και το πολιτικό κόστος ανυπολόγιστο...

Το συμπέρασμα είναι πως η ρήξη με τη Ευρωζώνη θα επιταχύνει τις εξελίξεις.

Η «γέφυρα»...
Ένα πρόγραμμα «γέφυρα» σαν αυτό που προσπαθεί να κερδίσει η κυβέρνηση δεν πρόκειται να εξαλείψει το κλίμα ανασφάλειας στην αγορά. Η οικονομική δραστηριότητα θα συνεχίσει να είναι παγωμένη και μέχρι το καλοκαίρι η ανεργία θα αρχίσει να σκαρφαλώνει και πάλι...

Τα φορολογικά έσοδα και οι ασφαλιστικές εισφορές θα συνεχίσουν μειούμενες. Περί το θέρος που θα διαπραγματευτεί η κυβέρνηση τη νέα συμφωνία, το κλίμα στο εσωτερικό θα είναι εκρηκτικό.

Η κυβέρνηση ρισκάρει να μην είναι αυτή που θα διαπραγματευτεί τη νέα συμφωνία.

Η μοναδική διέξοδος είναι η υπογραφή της επέκτασης του μνημονίου, οι αποκρατικοποιήσεις και οι μεταρρυθμίσεις που θα προσελκύσουν ξένες ιδιωτικές επενδύσεις. Αυτή η κυβέρνηση όμως απέχει πολύ ακόμη από αυτή την επιλογή.

Η καθημερινή ρητορική την παγιδεύει όλο και πιο βαθιά στο μονόδρομο της ρήξης.
Σ’ όλον αυτό το σκηνικό ο κίνδυνος ενός Grexit έχει αυξηθεί. Οι εκτιμήσεις πολλών διεθνών οίκων και ειδικών το ανεβάζουν στο 30-50%. Η στήλη εκτιμά πως είναι υψηλότερο, λόγω των χαμηλών αντανακλαστικών της κυβέρνησης και της αδυναμίας ρεαλιστικής επαφής με την πραγματικότητα.
 
Πηγή:www.capital.gr

1 σχόλιο:

  1. Εξακολουθω να πιστευω οτι η καζινοποιημενη παγκοσμιοποιηση δεν μπορει να ρισκαρει ενα Γκρεξιτ. Για καθε ενδεχομενο, προτεινω να ονομασουμε αυτο που σ’αλλα μερη λεγεται Μνημονιο σαν «Προς Αγγλοσαξονες Επιστολης το Αναγνωσμα», να το ευλογησει ο των Καλαβρυτων και να τελειωνουμε συντροφοι με τις επαναστατικες γυμναστικες. Κανει κρυο και μπορει να προκαλεσουν εμφραγμα. Μετα να ασχοληθουμε με την αναπτυξη. Να εφαρμοσουμε το τετραετες με τις δημοσιουπαλληλικες επενδυσεις και να αρχισουμε τις περικοπες τυχον αντιπαραγωγικων επενδυσεων (ΠΠ Σχολεια κλπ). Και, επιτελους να αρχισουμε να ξαναταξιδευουμε suspense class. Μου εχουν λειψει εκεινα τα ταξιδια της αιωνιοτητας του Εθνικου Αερομεταφορεα. Υστερουσαν μονο προς εκεινα της Τουπολεφικης Aeroflot.

    ΑπάντησηΔιαγραφή