ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Έργον των πολιτικών πρέπει να είναι η αλήθεια.


Ο Σταύρος Θεοδωράκης στη Βουλή των Ελλήνων

«Έργον των πολιτικών πρέπει να είναι η αλήθεια.
Τίποτε δεν είναι ωραιότερο από το ν' αντιμετωπίζει κανείς την Κοινή Γνώμη, πατάσσοντας την δημαγωγία,
έστω και αν διακινδυνεύει την δημοτικότητα του πρέπει να υποστηρίξει το συμφέρον της Πατρίδος»
Είναι λόγια του Ελευθερίου Βενιζέλου, που τέτοιες μέρες πριν 79 χρόνια πέθαινε αυτοεξόριστος στο Παρίσι.
Αλήθεια – δημαγωγία – δημοτικότητα.
Ακούστε τον μεγάλο Κρητικό κύριοι της συγκυβέρνησης – τον έχετε ανάγκη.
Γιατί έχετε παρασυρθεί σε βερμπαλισμούς και δημαγωγίες.
Συζητάμε σήμερα ένα σχέδιο νόμου, που έχει τίτλο «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας».
Πόση σχέση έχει ο τίτλος με το περιεχόμενο του ΣΝ;
Τί είναι αυτό που σας εμποδίζει να βάζετε πραγματικούς τίτλους στις προτάσεις σας;
Γιατί δε λέτε ρυθμίσεις για τον διακανονισμό χρεών για την κάλυψη επειγουσών χρηματοδοτικών αναγκών;
Γιατί στον πρώτο σας νόμο, που είχε τέσσερα όλα κι όλα άρθρα - γενικόλογα και κακογραμμένα - για την αντιμετώπιση της φτώχειας και άλλα 36 άρθρα, που ενισχύουν το πελατειακό κράτος, γιατί δώσατε τίτλο «η επίλυση της ανθρωπιστικής κρίσης».
Θα σας βρίζουν και οι φοιτητές του μέλλοντος. Θα ψάχνουν για τη διάταξη, που επιτρέπει την πρόσληψη 15 ακόμη γενικών γραμματέων και αυτή θα είναι κρυμμένη στην … ανθρωπιστική κρίση.
Θα μου πείτε: Έχουν σημασία οι λέξεις;
Ναι κύριοι υπουργοί, έχουν.
Η επανεκκίνηση της οικονομίας είναι κάτι  πολύ πιο σοβαρό και επίπονο από τα αποσπασματικά εισπρακτικά μέτρα
ή έστω τα μέτρα ανακούφισης των πολιτών που χρωστάνε στο κράτος.
Η επανεκκίνηση της οικονομίας απαιτεί βαθιές και γρήγορες μεταρρυθμίσεις, τομές, αλλαγές στο κράτος και την οικονομία.
Αλλαγές που, όπως δείχνουν οι δυο πρώτοι μήνες της διακυβέρνησής σας, πολλοί από τους υπουργούς αποστρέφονται, όπως ο διάβολος το λιβάνι.
Μα πείτε μου στα σοβαρά.
Πώς μπορεί να θεωρείται μεταρρύθμιση ένα  ΣΝ έκτακτων εισπρακτικών ρυθμίσεων;
Κι όμως εσείς έτσι είπατε στους εταίρους μας. Ήταν η 4η μεταρρύθμισή σας!
Και μετά μου λέτε γιατί δεν σας πιστεύουν πλέον στην Ευρώπη…
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
η χώρα έχει ανάγκη από πραγματικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις.
Δεν πρόκειται να υπάρξει επανεκκίνηση της οικονομίας χωρίς τράπεζες οι οποίες να χρηματοδοτούν την υγιή επιχειρηματικότητα και τα νοικοκυριά.
Ποιες τράπεζες όμως;
Δεν μιλάω μόνο για τη σημερινή κατάστασης, που οι τράπεζες ζουν με τις ενέσεις του ELA.
Ακόμη και αν επανέλθουμε στο προηγούμενο καθεστώς άντλησης ρευστότητας μέσω ΕΚΤ, οι συστημικές τράπεζες είναι πρακτικώς νεκρές με τα μισά τους σχεδόν δάνεια να μην εξυπηρετούνται.
Τι λοιπόν θα κάνουμε γι’ αυτό; Ποια είναι η μεγάλη μεταρρύθμιση που θα πρέπει να γίνει;
Εμείς θεωρούμε ότι το τεράστιο ιδιωτικό χρέος των πολιτών και κυρίως των επιχειρήσεων, προς το Δημόσιο, τους ασφαλιστικούς οργανισμούς και τις τράπεζες θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ριζικά και συνολικά.
Αυτή είναι η μεγάλη βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας.
Το εσωτερικό, το τεράστιο ιδιωτικό χρέος των 180 δις ευρώ. 
Ένα ετήσιο ΑΕΠ δηλαδή.
Εμείς προτείνουμε εδώ και μήνες,
να δημιουργηθεί ένας ισχυρός ανεξάρτητος οργανισμός διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους. 
Σε αυτόν θα πρέπει να συμμετέχει το Δημόσιο, οι τράπεζες, ευρωπαϊκά θεσμικά χρηματοδοτικά ιδρύματα και ιδιώτες.
Η διοίκησή του θα πρέπει να είναι ισχυρή, έμπειρη και ανεξάρτητη από το κράτος και τις τράπεζες.
Αυτός ο οργανισμός θα αναλάβει την αναδιάρθρωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και των μη εξυπηρετούμενων υποχρεώσεων των επιχειρήσεων προς το δημόσιο.
Διαφάνεια, κοινωνικά κριτήρια, δημόσιο συμφέρον.
Η πολιτεία, το κράτος, θα βάλει τους κανόνες.
Προστασία της πρώτης κατοικίας.
Διαγραφή μικρών οφειλών μέχρις ενός ορίου, για τις οποίες οφειλέτης έχει καταβάλει το κεφάλαιο και κάποιους τόκους.
Και επιτέλους να δοθεί ένα τέλος στη ληστρική «επιχειρηματικότητα» των ημετέρων, στην επιχειρηματικότητα της διαπλοκής.
Κάποιοι ή θα πληρώσουν ή θα χάσουν τις επιχειρήσεις τους.
Όχι τα λεφτά μας έξω και τα δάνεια μέσα.
Οι νεκρές επιχειρήσεις θα πρέπει να ρευστοποιηθούν για να ανακτήσουν οι τράπεζες μέρος έστω των οφειλών.
Νέοι επενδυτές να αναλάβουν όσες από αυτές τις επιχειρήσεις μπορούν να γίνουν βιώσιμες.
Πρόκειται για μια διαδικασία καθαρή, η οποία αν γίνει σωστά, θα εισάγει νέους υγιείς κανόνες, θα προσελκύσει επενδυτές, θα δημιουργήσει δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, θα φέρει έσοδα στο δημόσιο. 
Παράλληλα οι τράπεζες ,ακόμη και αν χρειαστούν μια ακόμη ανακεφαλαιοποίηση - με τα 11 δις που φυλάσσονται για τον σκοπό αυτό-
θα αρχίσουν και πάλι να δανείζουν την πραγματική οικονομία.
Αυτό ναι!
Θα είναι μια σημαντική αναπτυξιακή μεταρρύθμιση, η οποία θα συμβάλλει πραγματικά, μαζί με άλλες αλλαγές, στην επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας.
Περιμένουμε λοιπόν την απάντηση του κ.Σταθάκη σε αυτή την συγκεκριμένη πρότασή μας.
Πληροφοριακά σας λέμε ότι και η Ιταλία είναι στα πρόθυρα συμφωνίας με τα όργανα της Ευρωζώνης για τη δημιουργία ενός αντίστοιχου φορέα, ο οποίος θα διαχειριστεί τα περίπου 200 δις των κόκκινων δανείων των ιταλικών τραπεζών.
Κυρίες κύριοι,
Ο μόνος δρόμος για να δραπετεύσουμε με επιτυχία από το σημερινό αδιέξοδο είναι ένα μεγάλο και ριζοσπαστικό πρόγραμμα αλλαγών, που θα φέρει επενδύσεις, ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας. 
Θα εκσυγχρονίσει το κράτος, την απονομή δικαιοσύνης, θα βγάλει την εκπαίδευση από το τέλμα. Αυτή είναι η δική μας «μεγάλη ιδέα».
Σε μια τέτοια προσπάθεια αξίζει να συστρατευτούμε και να αισθανθούμε περήφανοι και αξιοπρεπείς. 
Εκεί θα πρέπει να γίνουν οι συγκρούσεις με τους εταίρους και δανειστές μας.
-         Να εξασφαλίσουμε ευρωπαϊκούς πόρους για την χρηματοδότηση αυτού του προγράμματος
-         Να διευθετηθεί το χρέος
-         Να σταματήσει ο βραχνάς της λιτότητας
-         Να δείξουμε ότι είμαστε η χώρα, που θέλει τις επενδύσεις
-         Παράλληλα με το αμείλικτο κυνήγι της φοροδιαφυγής μέσα από έναν ισχυρό και ανεξάρτητο φορέα είσπραξης εσόδων
Θα είδατε ίσως την πρόσφατη έρευνα ενός ανεξάρτητου Ινστιτούτου με τις υπογραφές του Τάσου Γιαννίτση και του Σταύρου Ζωγραφάκη. Τα φορολογικά βάρη στα χρόνια της κρίσης αυξήθηκαν στα χαμηλότερα στρώματα κατά 337%.
Αντιστοίχως τα ανώτερα οικονομικά στρώματα επιβαρύνθηκαν μόλις 9%.
Κυρίες Κύριοι
Μιλάμε κι εμείς με την Ευρώπη.
Αν προωθήσουμε ένα τολμηρό και μελετημένο πρόγραμμα διορθωτικών αλλαγών μπορούμε να πετύχουμε μια συμφωνία ακόμη και για μηδενισμό για δύο χρόνια της υποχρέωσης για πρωτογενή πλεονάσματα.


Προωθώντας ένα τολμηρό και μελετημένο πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων θα μπορούσαμε να επιτύχουμε μια συμφωνία ακόμη και για μηδενισμό για  δυο χρόνια της υποχρέωσης για πρωτογενή πλεονάσματα.
Κάτι τέτοιο θα εξασφάλιζε αναπτυξιακούς αλλά και κοινωνικούς πόρους για την καθολική εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. 
Είχα την ευκαιρία να εκθέσω αυτές τις απόψεις μου στον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα μαζί και με άλλες προτάσεις για την πορεία της χώρας.
Από ό,τι φαίνεται από την μέχρι σήμερα πορεία της κυβέρνησης ή  δεν έχω καταφέρει να τον πείσω ή οι αντιμεταρρυθμιστικές δυνάμεις στο εσωτερικό της κυβέρνησής του είναι ισχυρότερες από τα επιχειρήματά μου.
Τα σήματα, που εκπέμπουν βασικοί υπουργοί της κυβέρνησης, είναι όπισθεν ολοταχώς με υπόκρουση εθνολαϊκιστικών εμβατηρίων.
Η αριστεία ήταν ρετσινιά  και δεν το είχαμε αντιληφθεί.
Οι διεθνούς κύρους επιστήμονες που ήρθαν αμισθί στα ΑΕΙ μας ήταν αφελείς.
Το δημόσιο δεν έχει ανάγκη από μεταρρύθμιση αλλά μόνο από προσλήψεις.
Μια χώρα με παρελθόν στη σπατάλη και το κομματικό κράτος θέλει νέες δομές και όχι νέες προσλήψεις.
Οι αποκρατικοποιήσεις και οι ξένες επενδύσεις είναι κάτι σαν εθνική προδοσία.
Μεγαλόστομες διακηρύξεις για τη σωτηρία όλης της Ευρώπης την ίδια στιγμή, που όλοι στην Ευρώπη βλέπουν ότι η χώρα παραπαίει. 
Δίνουμε συμβουλές στην Ιρλανδία όταν οι άνθρωποι, που είχαν και αυτοί μνημόνιο, κατάφεραν σήμερα να δανειστούν με αρνητικό επιτόκιο.
Ομόλογα με 0.1 αρνητικό επιτόκιο!
Κυρίες και κύριοι,
Η κυβέρνηση άφησε αναξιοποίητη την έστω μεσοβέζικη συμφωνία στο Γιούρογκρουπ
Δεν κατάφερε να δώσει μια νέα δυναμική στις σχέσεις με τους εταίρους.
Σπαταλήσαμε πολύτιμο διαπραγματευτικό κεφάλαιο για να αλλάξουμε ονόματα  και τίτλους και όχι την ουσία των πραγμάτων και τους συσχετισμούς.
Τζάμπα κόπος όμως γιατί οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το 70% των πολιτών πιστεύει ότι η τρόικα ζει και βασιλεύει.
Παρόλα αυτά κάποιοι στη κυβέρνηση θεωρούν ότι επιτελούν  πατριωτικό καθήκον να τους κρύβουν στα ξενοδοχεία και τα γκαράζ. Τέτοια ανοησία!
Με το προηγούμενο καθεστώς τους πληρώναμε τις διανυκτερεύσεις,
τώρα τους πληρώνουμε και τις ξενοδοχειακές αίθουσες συσκέψεων.
Επιλέξαμε να «κηρύξουμε τον πόλεμο στη Γερμανία» επιστρατεύοντας φαντάσματα του ναζισμού με ανεπίτρεπτες ταυτίσεις, που κανείς στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν θέλει να γίνονται.
Επιχειρήσαμε να μπλέξουμε τις πάγιες διεκδικήσεις μας για επανορθώσεις,
με τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις,
απειλώντας απερίσκεπτα με κατασχέσεις γερμανικών πνευματικών ιδρυμάτων και αποστολές τζιχαντιστών στο Βερολίνο
Αυτό που κατάφεραν αυτοί που επινόησαν την νέα ελληνογερμανική βεντέτα, ήταν να ενισχύσουν τις θέσεις των γερμανικών κύκλων που επιδιώκουν την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.
Το αποτέλεσμα ήταν η μεγαλύτερη απομόνωση της χώρας.
Εκτός αν δεν διαβάζετε τον ευρωπαϊκό τύπο.
Συμμάχους χρειαζόμαστε φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, όχι νέους εχθρούς.
Και πατριωτική πολιτική δεν είναι να κατασκευάζεις εχθρούς για να καλύψεις τις αδυναμίες σου.
Ο πρωθυπουργός σήμερα το ξημέρωμα δήλωσε "πιο αισιόδοξος" και οφείλουμε να το συμμεριστούμε.
Ας πέσουν λοιπόν οι κορώνες του εθνολαϊκισμού.
Ας αποδείξει η κυβέρνηση ότι έχει μεταρρυθμιστική ατζέντα και πρόθεση να οδηγήσει τη χώρα εμπρός με μεγάλες αλλαγές.
Είναι η τελευταία ευκαιρία. Ας μην πάει χαμένη.
Γιατί σήμερα η χώρα βρίσκεται στο σημείο μηδέν.
Η συνέχιση αυτής της πολιτικής μας οδηγεί  με μαθηματική ακρίβεια στο μεγάλο αδιέξοδο.
Ήδη το κράτος μένει από ρευστότητα και το τραπεζικό σύστημα είναι σχεδόν νεκρό.
Ο ιδιωτικός τομέας βιώνει την απόλυτη οικονομική  ασφυξία.
Χιλιάδες εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους ή πληρώνονται μόνο έναντι.
Δεν υπάρχει λοιπόν άλλος χρόνος για χάσιμο.
Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δεν έχει κανένα δικαίωμα να οδηγήσει τη χώρα σε μια, δήθεν ηρωική, συντριβή.
Δεν υπάρχει ηρωική ήττα.
Η ήττα είναι ταπείνωση και συμφορά για τους πολίτες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε λόγω της απέχθειας του κόσμου για το παλιό πολιτικό σύστημα
και η εντολή που έχει πάρει είναι να οδηγήσει τη χώρα σε μια αναπτυξιακή πορεία μέσα στην Ευρωζώνη
επιδιώκοντας μια καλή συμφωνία, έναν συμβιβασμό, με τους εταίρους μας.
Κάθε άλλη σκέψη είναι παρερμηνεία και παραβίαση της λαϊκής  εντολής.
Και εδώ θέλω να είμαι σαφής.
Πολλοί το τελευταίο διάστημα από το ευρύτερο κυβερνητικό στρατόπεδο βγαίνουν και μιλούν για χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ.
Ένας βουλευτής μάλιστα, μπήκε στον κόπο να μας εξηγήσει πως θα γίνονται τα γενικευμένα συσσίτια και πως θα δίδονται τα δελτία φαρμάκων. 
Περιγράφουν δηλαδή με περίσσια ελαφρότητα τις κατοχικές εικόνες που θα ζήσουν οι πολίτες από μια τέτοια «λύση».
Γνωρίζουμε βέβαια ότι το λόμπι της δραχμής έχει υποστηρικτές και στην ολιγαρχία, που ονειρεύονται τη λεηλασία στο πτώμα μιας πτωχευμένης χώρας.  Ανάλογες απόψεις και επιδιώξεις υπάρχουν και σε κύκλους της Γερμανίας αλλά και άλλων χωρών εντός και εκτός Ευρώπης. 
«Πόσα θέλετε για να φύγετε;» ρωτάει πλέον τους υπουργούς ο κύριος Σόιμπλε -έτοιμος από καιρό.
Είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει έξοδος από την Ευρωζώνη χωρίς ταυτόχρονη έξοδο και από την ΕΕ με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Και τότε θα δούμε τι σημαίνει ανθρωπιστική κρίση.
Το αναφέρω γιατί υπάρχουν κάποιοι άφρονες ακόμη και εδώ μέσα που διαδίδουν την άποψη ότι «τι χειρότερα θα πάθουμε με τη δραχμή».
Κάνουν παραλληλισμούς με την χρεοκοπία του 32, τότε που η επάρκεια τροφίμων ήταν 70% ενώ τώρα έχουμε επάρκεια 35%
και οι όποιες εξαγωγές μας σήμερα εξαρτώνται απόλυτα από τις εισαγωγές συμπληρωματικών υλών ή συσκευασιών. 
Ο εφιάλτης όμως θα είναι κάπως έτσι: “Σε είκοσι λεπτά θα είχαν στεγνώσει όλα τα ΑΤΜ - οι ουρές στις τράπεζες θα ήταν  ατελείωτες και μετά από μια ώρα οι τράπεζες θα κατέβαζαν τα ρολά - η οικονομία θα κατέρρεε - η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα απέσυρε την υποστήριξη και οι τράπεζες δε θα ξανάνοιγαν τις πόρτες τους- η χώρα θα είχε βυθιστεί στο απόλυτο σκότος - η φτώχεια θα εισέβαλε στο 80% των νοικοκυριών - το ρολόι θα γύρναγε πίσω πολλές δεκαετίες”.
Και πριν αρχίσετε να αντιδράτε σας λέω ότι είναι άρθρο του κ.Βαρουφάκη  στο protagon τον Απρίλιο του 2011.
Θα μου πεις «τι κάνεις Γιάνη μου για να μη ζήσουμε τον εφιάλτη».
Και θα συμφωνήσω
Η κυβέρνηση είναι σαν να περιεργάζεται πολλές φορές πως δουλεύει το πυρηνικό χωρίς να έχει πιάσει ποτέ ούτε λιανοντούφεκο.
Αλλά ας μην συνεχίσω την κριτική.
Ας μην είμαστε τόσο μα τόσο επικριτικοί που λέει και ο Μπρέχτ.
Όχι τουλάχιστον ακόμα.
Γιατί αυτό που προέχει είναι να σώσουμε τη χώρα.
Βάλτε τέλος λοιπόν στις γενικόλογες διακηρύξεις αγάπης προς την Ευρώπη και καταλήξτε άμεσα σε μια οριστική συμφωνία με τους εταίρους μας.
Εμείς σας είπαμε είμαστε εδώ.
Και θα μου επιτρέψετε να πω όχι μόνο εμείς.
Η πλειοψηφία του κοινοβουλίου μπορεί να είναι μαζί σας αν πραγματικά τολμήσετε να κάνετε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις.
Κάποιοι ίσως επειδή έχουν καταλάβει τα λάθη τους,
κάποιοι ίσως γιατί φοβούνται την στιγμή που θα ξεσπάσει ο θυμός της κοινωνίας.
Αρπάξτε λοιπόν την ευκαιρία.
Αφήστε τα λεξικά και πιάστε τη δουλειά. 
Σε λίγες μέρες γιορτάζουμε την 25 Μαρτίου.
«Μόνο η αύξηση του εθνικού μας εισοδήματος μπορεί να μας βοηθήσει.
Αλλά για να πραγματοποιήσουμε όλες τις αναγκαίες αλλαγές, οφείλουμε να πιστεύουμε στις δυνατότητές μας.
Πρέπει να σταματήσουμε να διακηρύσσουμε προς όλους ότι είμαστε φτωχοί. Πρέπει με κάθε τρόπο να επιδιώκουμε την αύξηση του εθνικού μας εισοδήματος. Να αφιερωθούμε σε μια περισσότερο εκλογικευμένη, δίκαιη, λειτουργική διαρρύθμιση του κρατικού μηχανισμού.
Πρέπει να γίνουμε λαός πρωτίστως δημιουργικός, Λαός παραγωγικός».

Ελευθέριος Βενιζέλοςξανά.

1 σχόλιο: