ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

15 ψεύδη για την Παιδεία σε 15 λεπτά


της Βάσως Κιντή από τα ΝΕΑ

Ο πρωθυπουργός στη Βουλή απαντώντας σε ερώτηση του Σταύρου Θεοδωράκη για την παιδεία χρησιμοποίησε απροκάλυπτα ψεύδη για να δικαιολογήσει τη βεβιασμένη κατεδάφιση του ισχύοντος νόμου στα πανεπιστήμια.

Τι είπε;

1. ότι επείγει η κατάργηση των Συμβουλίων λόγω της «εκρηκτικής κατάστασης που έχει δημιουργηθεί στα Πανεπιστήμια εξ αιτίας της δυνατότητας που τους δίνει ο νόμος να εμπλέκονται ανοιχτά τόσο στο ακαδημαϊκό όσο και στο διοικητικό έργο». Λάθος. Πρώτον, τα Συμβούλια έχουν εκ του νόμου αυστηρά εποπτικό και ελεγκτικό ρόλο. Δεν διοικούν και δεν εμπλέκονται καθόλου στα ακαδημαϊκά. Δεύτερον δεν υπάρχει καμία απολύτως εκρηκτική κατάσταση στα πανεπιστήμια πόσω μάλλον τέτοια που να προκύπτει από μία δήθεν επέμβαση των Συμβουλίων στο ακαδημαϊκό και διοικητικό έργο.

2. ότι υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις εμπλοκής των Συμβουλίων στα προγράμματα σπουδών. Λάθος. Τα Συμβούλια δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα Προγράμματα Σπουδών που είναι αρμοδιότητα του τμήματος, του κοσμήτορα, του πρύτανη, της Συγκλήτου και της ΑΔΙΠ.

3. ότι υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις εμπλοκής των Συμβουλίων στη διαχείριση του προϋπολογισμού και των Ειδικών Λογαριασμών Έρευνας. Λάθος. Τα Συμβούλια δεν έχουν καμία σχέση με διαχείριση προϋπολογισμών και ΕΛΚΕ. Απλώς εγκρίνουν τους προϋπολογισμούς και ισολογισμούς που υποβάλλει ο πρύτανης.

4. ότι τα Συμβούλια δεν παρουσίασαν κανέναν στρατηγικό σχεδιασμό για τα ιδρύματα. Λάθος. Ο νόμος προβλέπει ότι η Σύγκλητος εισηγείται τον στρατηγικό σχεδιασμό και το Συμβούλιο εγκρίνει.

5. ότι τα Συμβούλια ήταν το όχημα για να επιβληθούν δίδακτρα. Λάθος. Πρώτον δίδακτρα επιτρέπονται μόνο στα μεταπτυχιακά -στα προπτυχιακά απαγορεύονται από το Σύνταγμα. Δεύτερον, δίδακτρα σε μεταπτυχιακά υπάρχουν ήδη πολύ πριν εμφανιστούν τα Συμβούλια και επιβάλλονται με αποφάσεις πανεπιστημιακών οργάνων και όχι των Συμβουλίων. Ο ισχύων νόμος προβλέπει εισήγηση του κοσμήτορα στο Συμβούλιο για έγκριση.

6. ότι «φτιάχνουν τα Συμβούλια δικούς τους εσωτερικούς κανονισμούς χωρίς να ρωτάνε κανένα». Λάθος. Το Συμβούλιο δεν φτιάχνει το ίδιο αλλά εγκρίνει απλώς πρόταση της Συγκλήτου.

7. ότι στα Συμβούλια ανατέθηκε «να επιβληθεί η έμμεση διαχείριση των πανεπιστημίων από ιδιώτες» Λάθος. Τα Συμβούλια δεν έχουν αρμοδιότητα να επιβάλλουν καμιά διαχείριση. Προσπάθησαν να προστατεύσουν τα πανεπιστήμια από τους ιδιώτες που δεν πλήρωναν ενοίκια επί δεκαετίες, από τους ιδιώτες που λυμαίνονταν τους δημόσιους διαγωνισμούς και τους ιδιώτες που νέμονταν τα αποθεματικά των ΕΛΚΕ.

8. ότι τα Συμβούλια "σπεύδουν να συστήσουν ΝΠΙΔ για να διαχειριστούν ό,τι προλάβουν από τους πόρους, την περιουσία και τους Ειδικούς Λογαριασμούς". Όχι μόνο λάθος αλλά και βαριά προσβολή. Τα Συμβούλια δεν έχουν αρμοδιότητα να διαχειρίζονται πόρους και περιουσία. Η ίδρυση ΝΠΙΔ προβλέπεται από τον νόμο για να υπάρχει διαφανής και αποτελεσματική διαχείριση των οικονομικών των ΑΕΙ, πράγμα που οι ημέτεροι του Σύριζα προφανώς δεν θέλουν.

9. ότι τα Συμβούλια απέκλεισαν υποψηφιότητες για εκλογές επειδή «δεν ταυτίζονταν με το πνεύμα του νόμου 4009». Λάθος. Πολλοί αντίθετοι στον νόμο υποψήφιοι εγκρίθηκαν. Χαρακτηριστικά στο ΕΚΠΑ, το Συμβούλιο ενέκρινε την υποψηφιότητα υποψήφιου κοσμήτορα ο οποίος δήλωνε δημοσίως ότι είναι Σύριζα και εναντίον του νόμου (και στη συνέντευξή του με το Συμβούλιο) ενώ ήταν γνωστό ότι παρεμπόδισε αυτοπροσώπως τις εκλογές με κάλπη για τα Συμβούλια. Επελέγη διότι διαβεβαίωσε ότι, παρά τη διαφωνία του, εφόσον εκλεγεί θα εφαρμόσει τον νόμο. Δεν ήταν οι απόψεις κριτήριο πρόκρισης. Εκτός εάν ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι πρέπει να εκλέγονται υποψήφιοι που υπόσχονται να μην εφαρμόσουν τον νόμο.

10. ότι ο ισχύων νόμος απέκλειε τους φοιτητές από τη διοίκηση. Λάθος. Προβλέπει συγκεκριμένο τρόπο συμμετοχής με καθολική ψηφοφορία των φοιτητών για αντιπροσώπους τους σε όργανα (π.χ. και στο Συμβούλιο) που δεν ενεργοποίησαν ποτέ οι φοιτητές.

11. ότι η πρόταση που κάνουν για τη συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση αποκλείει το πατρονάρισμα των φοιτητικών παρατάξεων και των φοιτητοπατέρων. Λάθος. Διότι εκτός των εκλογών για πρύτανη και κοσμήτορα (όπου αυξάνει ο Σύριζα τη βαρύτητα της φοιτητικής ψήφου στο 70% αυτής των καθηγητών ενώ στην πρόταση Γιαννάκου ήταν 40%!) οι εκπρόσωποι των φοιτητών σε στις ΓΣ και τα ΔΣ των τμημάτων ορίζονται «από τα οικεία συλλογικά τους όργανα», δηλαδή όπως τον παλαιό καλό καιρό, από τις φοιτητικές παρατάξεις που θα φροντίζουν για τις κατάλληλες συναλλαγές.

12. ότι τα ΑΕΙ δεν είχαν τις τεχνικές δυνατότητες να διαγράψουν τους αιώνιους φοιτητές από το 2011. Λάθος. Οι πρυτανικές αρχές και οι Σύγκλητοι απλώς αρνούνταν.

13. ότι η ψηφοφορία στα πανεπιστήμια τόσον καιρό γινόταν με τον παραδοσιακό τρόπο (δηλ. με κάλπη) και δεν χρειαζόταν η ηλεκτρονική ψηφοφορία για να διασφαλιστεί η μαζική συμμετοχή των καθηγητών. Λάθος. Διότι στελέχη του Σύριζα παρεμπόδιζαν αυτοπροσώπως και συστηματικά τις εκλογές είτε κλέβοντας την κάλπη είτε εμποδίζοντας την πρόσβαση. Γι’ αυτό νομοθετήθηκε η δυνατότητα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.

14. ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία δεν διασφαλίζει το αδιάβλητο της διαδικασίας και τη μυστικότητα της ψήφου. Λάθος. Πρώτον, παραβλέπει την απόφαση του ΣτΕ που εξετάζοντας αναλυτικά τις σχετικές αιτιάσεις αποφάνθηκε τεκμηριωμένα ότι δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα. Δεύτερον, αγνοεί τις διαβεβαιώσεις ειδικών επιστημόνων και πανεπιστημιακών ότι τα ηλεκτρονικά ίχνη στον περίφημο server είναι ποιος ψήφισε και όχι τι ψήφισε ο καθένας, όπως ακριβώς συμβαίνει και στις ψηφοφορίες με κάλπη. Τρίτον, προσβάλλει ευθέως τους πανεπιστημιακούς όταν θεωρεί ότι μπορεί να ψηφίζουν υπό επιτήρηση όταν μάλιστα τους δίνεται τεχνολογικά η δυνατότητα να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή τη ψήφο τους εντός των προθεσμιών εάν θεωρήσουν ότι έκαναν προηγουμένως λάθος ή ενήργησαν υπό πίεση.

15. Τέλος είπε: «Σας πληροφορώ ότι η συντριπτική πλειοψηφία της ακαδημαϊκής κοινότητας δεν επιθυμεί οι εκλογές να γίνουν υπό την κηδεμονία των Συμβουλίων όπως συνέβη τα δύο

προηγούμενα χρόνια». Λάθος. Ο κ. Τσίπρας, όπως και κανείς άλλος, δεν είναι σε θέση να μας πληροφορήσει προσωπικά για το τι επιθυμεί η ακαδημαϊκή κοινότητα. Το μόνο που ξέρουμε όλοι, αντικειμενικά, είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών συμμετείχε με πρωτοφανή ποσοστά σε όλες τις εκλογές που έγιναν υπό την κηδεμονία των Συμβουλίων.

Είναι άλλο η πολιτική διαφωνία και η πολιτική αντιπαράθεση και άλλο να χρησιμοποιεί μία κυβέρνηση απροκάλυπτα ψεύδη, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, για να παραπλανήσει τη Βουλή και τους πολίτες.

*Η Βάσω Κιντή είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο ΜΙΘΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου