ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Να μην ξεχάσουμε να πούμε ένα ευχαριστώ στο ΣΥΡΙΖΑ




του Λεωνίδα Καστανά από τη Μεταρρύθμιση

Δεν χρειάζονται ανώτερα μαθηματικά. Απλή λογική χρειάζεται. Και αυτή οδηγεί στη Συνεργασία. Οι εξελίξεις τρέχουν η χώρα και η αντιμνημονιακή  της κυβέρνηση είναι στο καναβάτσο. ¨Οπου νάναι θα ακουστεί το “abandon”. Την Τετάρτη 6 ώρα το πρωί υπήρχαν ουρές εκατοντάδων ηλικιωμένων έξω από τα ΑΤΜ των τραπεζών. Η ανησυχία δεν είναι απλά μια ιδέα, εγκαθίσταται. Στη χώρα των συνταξιούχων και των δημοσίων υπαλλήλων μια εσωτερική στάση πληρωμών του Δημοσίου θα ανάψει τα καζάνια της κόλασης.

Καμιά κυβέρνηση του πελατειακού συστήματος δεν μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση με κόλπα, ψέματα και πατέντες του παρελθόντος. Όποια συμφωνία και να υπογράψει δεν θα την τηρήσει αφού δεν βλέπει ή αρνείται να δει την πραγματικότητα. Και οι εταίροι είναι πια τελείως ενήμεροι για το τι παίζεται στο εσωτερικό και δεν έχουν καμιά διάθεση να εξαπατηθούν. Θα ανοίξουν το πουγκί μόνο σε μια κυβέρνηση που θα πιστεύει και θα θέλει να κάνει μεταρρυθμίσεις, να υλοποιήσει κάποιο σοβαρό πρόγραμμα ανάταξης της οικονομίας και πάνω απ΄ όλα να μειώσει τα έξοδα του δημοσίου. Γιατί αυτό είναι το πρόβλημα. Η οριζόντια φοροκαταιγίδα για να συντηρείται το πελατειακό και αναποτελεσματικό κράτος δεν είναι λύση, όλοι το ξέρουν. Ειδικά σε μια εποχή μεταναστευτικών ροών τεραστίων διαστάσεων τις οποίες κανείς δεν μπορεί να ανακόψει.  Η χώρα χρειάζεται ανάπτυξη και μείωση της ανεργίας. Χρειάζεται μισθούς και όχι συμβασιούχους Το κράτος χρειάζεται αύξηση εσόδων αλλά και μείωση εξόδων. Η Ελλάδα χρειάζεται δικαιοσύνη.

Οι μέρες που έρχονται θα φέρουν πολιτική κρίση. Αυτό είναι αναπόφευκτο. Από τη μια η σθεναρή στάση των δανειστών και από την άλλη τα εσωτερικά προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα επιτρέψουν σε αυτήν την κυβέρνηση να μακροημερεύσει. Η κάθοδος του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις είναι ραγδαία. Η οικονομική ασφυξία θα παράγει γεγονότα. Η δεδηλωμένη στη Βουλή κινδυνεύει. Οι σταλινικοί ετοιμάζονται. Καταλαβαίνω ότι η αντιπολίτευση έχει σημαντικό πρόβλημα ηγεσιών και πολιτικής νομιμοποίησης αλλά αυτό δεν είναι κακό. Μπορεί να αποτελέσει στοιχείο ενός καλού σεναρίου. Γιατί κανένας Σαμαράς ή Βενιζέλος δεν θα μπορέσουν να πάρουν το παιχνίδι πάνω τους και να επαναλάβουν τα λάθη και τα παραμύθια του παρελθόντος.

Η κρίση που έρχεται εμπεριέχει και τη λύση. Μεταρρυθμιστική κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας που στήνει την Ελλάδα σχεδόν από την αρχή. Υπογράφει τη συμφωνία, αποκαθιστά τη ρευστότητα, κάνει τις ιδιωτικοποιήσεις, εγκαθιστά ήρεμο πολιτικό κλίμα και το πράγμα μπαίνει σένα δρόμο. Βάζει όλους να πληρώσουν το αντίτιμο που τους αναλογεί. Γίνεται. Αρκεί να πει την αλήθεια στον εργάτη, το μετανάστη, το συνταξιούχο, τον δημόσιο υπάλληλο, τον επιχειρηματία. Αρκεί να είναι αποφασιστική και ανοικτή στις προκλήσεις. Να δώσει δύναμη στους εργαζόμενους, όχι σε αυτούς που κάνουν ότι δουλεύουν.

Μέσα στην Κυβέρνηση και ένα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ, αν υπάρχει τμήμα που μπορεί να εργαστεί για τη διάσωση της χώρας σε ευρωπαϊκό και καπιταλιστικό περιβάλλον. Ξέρω Συριζαίους εκπαιδευτικούς που έχουν φρίξει με τις μεθοδεύσεις του Υπουργείου Παιδείας. Μπορούμε να συνεργαστούμε. Απλά μια τέτοια κυβέρνηση δεν μπορεί να περιλαμβάνει ακροδεξιούς, δεξιούς και αριστερούς λαϊκιστές, εγχώρια λαμόγια και ανίκανους. Υπάρχει έλλειψη ικανού πολιτικού προσωπικού αλλά υπάρχουν αρκετοί σοβαροί άνθρωποι για να στελεχώσουν μια τέτοια κυβέρνηση. Και δεν εννοώ καθηγητές πανεπιστημίου. Εννοώ πολιτικούς. Υπάρχουν αρκετά στελέχη της ιεραρχίας για να στελεχώσουν τους οργανισμούς και τις διευθύνσεις αφού βέβαια πολλές από αυτές διαλυθούν επί τόπου και οι εργαζόμενοι μετακινηθούν σε πόστα που έχουν πραγματική δουλειά.


Καταλαβαίνω ότι τα κόμματα του ευρωπαϊκού τόξου είναι δυσκοίλια σε μια τέτοια Συνεργασία. Δεν πειράζει. ¨Όταν θα έρθει η ώρα θα αναγκαστούν να τα βρουν. Αρκεί να μην αφεθούν οι γνωστοί επιβήτορες της εξουσίας να χειραγωγήσουν τις εξελίξεις. Και πρωθυπουργός θα βρεθεί. Η χώρα χρειάζεται μια επανάσταση για να διασωθεί. Την επανάσταση της λογικής. Δεν θα την κάνουν τάξεις, ομάδες, κόμματα. Θα την προκαλέσουν τα γεγονότα από μόνα τους. Η πρώτη επανάσταση χωρίς υποκείμενο. Υπό την υψηλή εποπτεία των εταίρων και των δανειστών. Κάπως έτσι πεθαίνει το παλιό πολιτικό σύστημα. Κάπως έτσι σώζεται η πατρίδα. Από τις εξελίξεις που φέρνει η καταστροφή. Μετά από χρόνια να μην ξεχάσουμε να πούμε ένα ευχαριστώ στο ΣΥΡΙΖΑ.  

2 σχόλια:

  1. Πολύ αισιόδοξο σε βρίσκω! Μην ξεχνάς το κόστος που θα πληρωθεί για την ύβρη των επιλογών... Δεν θα είναι μικρό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Leo συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, όπως συνήθως. Νομίζω πως ακριβώς επειδή οι Ευρωπαίοι έχουν καταλάβει με ποιους έχουν να κάνουν δεν δέχονται τμηματική συμφωνία. Η κυβέρνηση πασχίζει να πάρει λεφτά με μια μια συμφωνία "ελάχιστου πολιτικού κόστους" που στην πράξη περιλαμβάνει αποκλειστικά φορολογικά και εισπρακτικά μέτρα ενώ οι Ευρωπαίοι απαιτούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και μείωση κόστους. Είναι σίγουρο επίσης πως λεφτά θα δοθούν με το σταγονόμετρο. Ο Τσίπρας νομίζει πως η συμφωνία είναι το τέλος του δρόμου αλλά κάνει λάθος: είναι η αρχή. Έχουν το κλειδί του ταμείου και θα του κάτσουν στο σβέρκο μέχρι να αποφασίσει να αλλάξει ή να πάρει δρόμο. Αυτό βέβαια θα το πληρώσουμε όλοι μας αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Ο θάνατος του αντιμνημονιακού μύθου θα πονέσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή