ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

Διακήρυξη της Πανελλαδικής Επιτροπής Πρωτοβουλίας ΠΑΙΔΕΙΑ 2015

Όχι «Μπαλτά» στην Παιδεία! Δημόσια Εκπαίδευση με Ποιότητα για Όλους.


Για Σχολεία και Πανεπιστήμια της άμιλλας, της συστηματικής και ακούραστης δουλειάς, για μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικούς που απαιτούν περισσότερα από τον εαυτό τους και από την Παιδεία.

Εμείς, μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, πολίτες και γονείς, παρακολουθούμε με απογοήτευση και ανησυχία τις προσπάθειες του Υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης να κατεδαφίσουν όποιες κατακτήσεις είχαν επιτευχθεί το τελευταίο διάστημα στη δημόσια εκπαίδευση στην κατεύθυνση συντονισμού της με τον Ευρωπαϊκό χώρο και βελτίωσης της ποιότητας της εκπαίδευσης που παρέχει.
Με σπουδή και αυταρχισμό που εκπλήσσει, χωρίς καμία απολύτως συζήτηση και συνεννόηση, η κυβέρνηση επιχειρεί το Grexit του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας  από τις ευρωπαϊκές και διεθνείς εκπαιδευτικές εξελίξεις, ικανοποιώντας πρωτίστως τα αιτήματα των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ στις οργανώσεις εκπαιδευτικών,ισχνών αλλά «δυναμικών» μειοψηφιών του “όχι σε όλα”.
Σε μια τόσο κρίσιμη για την χώρα περίοδο που θα ανέμενε κανείς να γίνει το εκπαιδευτικό μας σύστημα μοχλός ανόρθωσης της χώρας συνεχίζοντας τις μεταρρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων, εστιάζοντας στις σπουδές, στην ποιότητα και την αριστεία, την καινοτομία, την ανάπτυξη και την πρόοδο της χώρας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, χωρίς κανένα όραμα για την παιδεία, επιλέγει την οπισθοδρόμηση γυρνώντας την εκπαίδευση 40 χρόνια πίσω. Με τις αλλαγές που προωθεί σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ενθαρρύνει το σχολείο και το ΑΕΙ  της ήσσονος προσπάθειας, αυτής που τα μετατρέπει σε κέντρα διερχομένων ή λιμναζόντων αδιάφορων μαθητών και φοιτητών, οι οποίοι διεκπεραιώνουν απλώς μία ανιαρή διαδικασία καταφεύγοντας στηνπαραπαιδεία, χωρίς κίνητρα και στήριξη ώστε  να ολοκληρώσουν με επιτυχία τις σπουδές που ονειρεύτηκαν και για τις οποίες ο ελληνικός λαός επένδυσε χρήματα και έχει προσδοκίες. 




Με τους νόμους  του Υπουργείου Παιδείας, που είτε ήδη ψηφίστηκαν είτε τώρα δρομολογούνται, προωθούνται σημαντικές αλλαγές, ανατροπές και οπισθοδρομήσεις, χωρίς αξιολόγηση της υφιστάμενης κατάστασης, χωρίς μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, χωρίς διαβούλευση και συναίνεση, με τις ψήφους μόνο μιας ισχνής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας:

§  Προωθείται ο κομματισμός σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης με
o   την εκλογή διευθυντών στις 13.500 σχολικές μονάδες αντί της επιλογής τους με αξιοκρατικά κριτήρια,
o   τον ορισμό εκπροσώπων των φοιτητών και των διοικητικών υπαλλήλων  σε όλα τα  όργανα των ΑΕΙ   από τις κομματικές φοιτητικές παρατάξεις και τις συνδικαλιστικές συντεχνίες,
o   καταργούνται οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στις εκλογικές διαδικασίες των ΑΕΙ που ευνοούν τη μαζική συμμετοχή και επανέρχονται οι κάλπες που ευνοούν τις δυναμικές μειοψηφίες και τις βίαιες ενέργειες διάλυσης των διαδικασιών.

§  Στο όνομα δήθεν της δημοκρατικής λειτουργίας, ενθαρρύνονται οι σχέσεις συναλλαγής και η διαφθορά στην εσωτερική λειτουργία των εκπαιδευτικών μονάδων, σε βάρος της ποιότητας της παρεχόμενης δημόσιας εκπαίδευσης, της λογοδοσίας στην κοινωνία, της διαφάνειας και της εξωστρέφειας όταν
o   οι διευθυντές σχολείων εκλέγονται από αυτούς που θα διευθύνουν και ελέγχουν,
o   η εκλογή, η σύνθεση και οι αποφάσεις των  οργάνων των ΑΕΙ εξαρτώνται καθοριστικά από τις παρατάξεις των φοιτητών και των διοικητικών τους υπαλλήλων,
o   καταργούνται τα Συμβούλια των ΑΕΙ που επιτελούσανσημαντικό εποπτικό και ελεγκτικό ρόλο.

·  Αντί για την προώθηση της διεθνοποίησης των ελληνικών ΑΕΙ, προωθείται η διεθνής απομόνωση τους όταν
o   καταργείται το κοινά καθορισμένο, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σύστημα υπολογισμού των πιστωτικών μονάδων των προγραμμάτων σπουδών των ΑΕΙ (συμμετοχή σε ανταλλαγές Erasmus, αναγνώριση τίτλων ελληνικών ΑΕΙ στο εξωτερικό)
o   προωθούνται ως εθνική εκπαιδευτική πολιτική συντεχνιακά αιτήματα για τη δομή των κύκλων σπουδών στα ΑΕΙ που εμφανώς αποκλίνουν από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης που έχουν συνδιαμορφώσει 47 χώρες της Ευρωπαϊκής ηπείρου,
o   καταργούνται οι θεσμικές προϋποθέσεις για την ίδρυση και λειτουργία προγραμμάτων σπουδών για την προσέλκυση αλλοδαπών φοιτητών στα ελληνικά ΑΕΙ,
o   εκδιώκονται από τα Συμβούλια των ΑΕΙ οι διακεκριμένοι Έλληνες και φιλέλληνες επιστήμονες της διασποράς που πρόσφεραν αμισθί τις πολύτιμες γνώσεις και εμπειρίες τους στη διοίκηση των ελληνικών ιδρυμάτων. 

·     Εξοβελίζεται κάθε νησίδα ποιότητας και αριστείας στη δημόσια  εκπαίδευση και επιβάλλεται παντού ο εξισωτισμός προς τα κάτω και η ισοπεδωτική ομοιομορφία, όταν
o   αντί να συνεχιστεί το πρόγραμμα επέκτασής τους, καταργούνται τα 55 από τα 60 πρότυπα-πειραματικά σχολεία που επέλεγαν τους μαθητές τους και τους εκπαιδευτικούς τους, ύστερα από διαδικασίες αξιολόγησης,
o   τα προγράμματα σπουδών στα σχολεία καθορίζονται πρωτίστως με βάση την ισχύ των επαγγελματικών  ενώσεων των εκπαιδευτικών σε βάρος των προτιμήσεων, των ενδιαφερόντων, των κλίσεων των μαθητών τους και των αναγκών της κοινωνίας. 

·         Καλλιεργείται η αδιαφορία για τις σπουδές και τη μάθηση όταν
o   επανέρχεται το καθεστώς της ‘’αιώνιας φοίτησης’’ στα ΑΕΙ,
o   καταργείται η τράπεζα θεμάτων για τις ενδοσχολικές εξετάσεις στο Λύκειο,
o   επανέρχεται ως βάση προαγωγής των μαθητών στο Λύκειο ο βαθμός 9,5, εκχωρώντας το ‘’δικαίωμα στην αμάθεια’’.

·   Καταργείται η αξιολόγηση στην εκπαίδευση (ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και αυτοαξιολόγηση του έργου των σχολικών μονάδων) που είχε ξεκινήσει να εφαρμόζεται το τελευταίο διάστημα, και ναρκοθετείται η μελλοντική εφαρμογή κάθε άλλης τέτοιας διαδικασίας στα δημόσια σχολεία, όταν
o   καταργείται όλη η νομοθεσία για την αξιολόγηση στην εκπαίδευση, χωρίς να υπάρξει καμιά διαδικασία αξιολόγησης της εφαρμογής της και διαμόρφωσης προτάσεων βελτίωσης και διόρθωσης των προβλημάτων της,
o   οι διευθυντές σχολείων εκλέγονται από εκείνους που θα διευθύνουν, ελέγχουν, και αξιολογούν. Οι νέοι διευθυντές που θα εκλεγούν με το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ-AΝΕΛ, επειδήθα εξαρτώνται από την ψήφο των εκπαιδευτικών που εποπτεύουν δεν θα μπορούν να τους αξιολογήσουν αδιάβλητα και αντικειμενικά, χωρίς να μπουν στον πειρασμό της συναλλαγής
o   αντί να εξορθολογιστεί, υπονομεύεται η εφαρμογή του βαθμολογίου και μισθολογίου στην εκπαίδευση που συνδέονται με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Οι προαγωγές ακόμα και εκπαιδευτικών που δεν διαθέτουν στοιχειώδη επάρκεια, θα γίνονται χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση, όπως και στο παρελθόν. 

·       Παρά τη συρρίκνωση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό, πλήττεται καίρια η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ όταν
o   καταργείται το διαχειριστικό εργαλείο (ΝΠΙΔ κάθε ιδρύματος) που διεύρυνε, βελτίωνε και ενίσχυε την αυτονομία των ΑΕΙ στην προσέλκυση και διαχείριση των ίδιων πόρων τους, και την αξιοποίηση κάθε υλικής και άυλης περιουσίας των ιδρυμάτων για την αύξηση των εσόδων τους από τρίτες πηγές, πλην του κρατικού προϋπολογισμού,
o   καταργούνται τα Συμβούλια των Ιδρυμάτων και επαναφέρονται αρμοδιότητές τους πίσω στο Υπουργείο Παιδείας, ενισχύοντας την γραφειοκρατία, την αδιαφάνεια και το ανεξέλεγκτο, σε βάρος του ουσιαστικού ελέγχου, της διαφάνειας και της  κοινωνικής λογοδοσίας των οργάνων και της λειτουργίας των Ιδρυμάτων.




Όσοι συμμετέχουμε στην Πρωτοβουλία δηλώνουμε αποφασισμένοι να τους σταματήσουμε. Η Πρωτοβουλία «Παιδεία 2015» φιλοδοξούμε να αποτελέσει την ελπιδοφόρο αφετηρία για τη συνέχιση και διεύρυνση της κοινής προσπάθειας όλων όσοι πιστεύουν ότι η ελληνική δημόσια εκπαίδευση και η έρευνα πρέπει να συνεχίσουν τη διαδικασία  σύγκλισης με τα ευρωπαϊκά ισχύοντα. Γιατί η συνεχής βελτίωση της ποιότητας της δημόσιας εκπαίδευσης είναι κρίσιμο στοιχείο για να διασφαλιστεί μακροπρόθεσμα η θέση της χώρας εκεί που πραγματικά μπορεί και ανήκει: στον σκληρό πυρήνα των αναπτυγμένων χωρών  της Ευρώπης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου